emigrantka.NL

Amsterdam

2009-07-26T12:00:00.000-07:00

Stolica w obiektywie
O Amsterdamie napisano niejedną ksiązkę, dlatego nie widzę sensu powtarzania tego, co juz dawno temu zostało napisane. W zamian za to, zamieszczam kilka zdjęć, zrobionych właśnie w stolicy.

Myśli małe i duże

2009-07-24T14:48:00.000-07:00

W ubiegłym roku na łamach tygodnika PoPolsku (który przeistoczył się w dwutygodnik) ukazywały się moje krótkie teksty, nie śmiem ich zwać felietonami, na temat mojego emigranckiego spojrzenia na Holandię. Pomyślałam, że przywołam kilka z nich, aby zupełnie nie poszły w zapomnienie. Tym samym otwieram kolejny wątek tematyczny na EmigrantceNL, pod nazwą:

"Myśli małe i duże, czyli niepoprawnie subiektywnie o Holandii i... świecie"

Inni

Pamiętam z czasów dzieciństwa jak na moją wioskę przyjechali studenci archeologii z Krakowa. Chodzili po polach i szukali skarbów przeszłości. Naszą zamkniętą społeczność najbardziej poruszyła jedna wiadomość: wśród nich jest jeden czarny! Ludzie wychodzili z domów, aby to niespotykane zjawisko zobaczyć, a kto czarnego ujrzał, opowiadał innym o niespotykanym przeżyciu. Od pojawienia się studentów wczesnym rankiem nie minęło kilka godzin, kiedy to popołudniu krążyły niestworzone opowieści o dzikim poszukiwaczu szczątków ludzkich na świętokrzyskich polach. Niestety lokalna społeczność była niepocieszona kiedy czarny student udał się do wiejskiego sklepiku i najczystszą w świecie polszczyzną poprosił o wodę mineralną i wyjaśnił, że szczątków ludzkich nie szuka a zwykłych muszli i kamieni. Okazało się, iż ten czarny Polak urodził się w Krakowie, tam wychował a dziką dżunglę zna tylko z National Geographic. Mało tego w czarnym potworze kryła się prawdziwa słowiańska dusza, która czuła, że jej miejscem na ziemi jest właśnie... Polska. Mieszkańcy zaściankowa i tak nie mogli zaakceptować faktu, że czarny też Polak, więc szybko wspomnienie o krakowskim studencie wymazali z pamięci, a na temat poszukiwań archeologicznych nigdy już nie dyskutowali. Kilka lat po tym wydarzeniu przyjechałam do Holandii, gdzie okazało się, że wszędzie roi się od tych niby dzikusów: żółtych, czerwonych i czarnych. Sama nigdy nie odczułam niechęci czy nieufności w stosunku do tych kolorowych mieszkańców kraju mojego pobytu. A wręcz przeciwnie! Każdy czymś mi zaimponował albo przynajmniej jakimś szczegółem zaciekawił. Niepowtarzalna kuchnia, oryginalne stroje czy specyficzny sposób bycia, tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że każdy bez względu na kolor skóry czy rasę jest niepowtarzalny. I może dzięki temu przekonaniu nie miałam trudności z akceptacją ludzi innych niż ja. Zawsze też szczerze broniłam wszelkich "dziwolągów", których tak strasznie nie cierpiały moje koleżanki. Jakim prawem mam czuć się lepsza? Czy to moja zasługa, że mam białą skórę i urodziłam się w XX wieku w Europie, a jakaś inna kobieta pochodzi z Erytrei i nie miała szczęścia nigdy pójść do szkoły? Czasami nasze myślenie ogranicza się do naszego małego światka. My biali Europejczycy, kulturalni, nosimy najnowszy krój garnituru i nawet kurczaka jemy nożem i widelcem, bo przecież inaczej nie wypada. A ci inni są niecywilizowani, noszą jakieś łachmany, jedzą rekami a do tego wszystkiego są kolorowi. I jak ich tu lubić? Do tego atmosferę podgrzewają media, które donoszą, że Arabowie to bez wyjątku terroryści a czarni są agresywni, co potwierdza fakt, że są oni sprawcami większości przestępstw. Żółci natomiast są najmniej groźni, ale nie zapomnijmy, że produkują trującą pastę do zębów i inne niebezpieczne, ale za to tanie przedmioty. Biała rasa jest zagrożona: albo nas tanie produkty z Chin zaleją i zniszczą naszą ekonomię, albo czarni wymordują a pozostałych niedobitków wysadzą w powietrze arabscy terroryści, bombami własnej produkcji. Jak w tej całej nagonce polubić właśnie tych innych? Może zwyczajnie w świecie zaakceptować, że inny nie znaczy gorszy, a bez względu na różnice i tak wszyscy jesteśmy równi!

Ewa Marbouh

źródło: www.popolsku.eu

Ubezpieczenie na wypadek śmierci partnera lub rodzica

2009-07-24T13:36:00.000-07:00

Niniejszy artykuł wyjaśnia kwestię ubezpieczenia oraz zasiłku w przypadku śmierci partnera czy rodzica. Ważny temat i choć smutny i raczej mysli o śmierci odsuwamy jak najdalej, warto zapoznać się z treścią artykułu i rozważyć możliwość ubezpieczenia się.

Zasiłek w przypadku śmierci partnera lub rodzica (Algemene nabestaandenwet-Anw) jest finansowym wsparciem, jakiego udziela państwo partnerowi bądź dziecku zmarłego. Organem odpowiedzialnym za przyznawanie i wypłacanie zasiłku odpowiedzialna jest instytucja odpowiadająca polskiemu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych -De Sociale Verzekeringsbank (SVB).

Kto ma prawo do zasiłku po zmarłym?

Aby osoba, której partner lub rodzic nie żyje, mogła ubiegać się o zasiłek po zmarłym, musi być młodsza niż 65 lat a jej partner w dniu swojej śmierci posiadał ubezpieczenie Anw.

Osoba obiegająca się o zasiłek, powinna spełniać także jeden z poniższych warunków:

urodzenie przez 1950 rokiem, bądź
posiadania dziecka poniżej 18 roku życia, bądź
niezdolność do pracy w 45 procentach (niezdolność do pracy udokumentowana orzeczeniem lekarskim).

Jeśli osoba nie spełnia powyższych warunków najprawdopodobniej nie ma prawa do otrzymywania zasiłku po zmarłym, ale należny pamiętać, ze niepełnoletnie dzieci zmarłego, mają prawo do zasiłku po ich zmarłym rodzicu. Jeśli dziecko traci oboje rodziców, przysługuje mu prawo do zasiłku dla sierot (wezenuitkering), jeśli w dniu śmierci rodzice byli ubezpieczeni na wypadek śmierci. Dziecko możne obiegać się o ten zasiłek jeśli nie ma ukończone 16 lat, ale w niektórych przypadkach sierocie przysługuje prawo do zasiłku do 21 roku życia, o czym decyduje SVB.

Prawo holenderskie przewiduje możliwość skorzystania z Anw wszystkim tym, którzy pozostawali w zalegalizowanym związku (małżeńskim, zarejestrowanym związku partnerskim lu mieszkali razem). Także osoby rozwiedzione mogą obiegać się o przyznanie zasiłku po zmarłym i po spełnieniu określonych warunków otrzymać Anw. W przypadku osób, które nie pozostawały w nieformalnym związku z osoba zmarła, istnieje także możliwość ubiegania się o zasiłek. Osoba wnioskująca powinna zgłosić się do siedziby SVB osobiście, gdzie otrzyma wskazówki jak powinna ubiegać się o przyznanie jej Anw.

Jaka kwota zasiłku Ci przysługuje?

Kwota zasiłku zależny od dochodów oraz sytuacji życiowej osoby obiegającej się o Anw i zostaje na tej podstawie wyliczona. Zasiłek zostaje wypłacany raz w miesiącu. Kwota minimalna zasiłku ulega zmianie dwa razy w roku, w styczniu i w lipcu. Od 1 lipca 2008 roku obowiązują nowe stawki Anw. Poniżej podajemy przybliżone kwoty, które jednak mogą ulec zmianie ze względu na indywidualna sytuacje osoby otrzymującej zasiłek.

Wyróżniamy następujące formy Anw i przysługujące im kwoty (w przybliżeniu):

dla partnera zmarłego nie posiadającego dziecka do osiemnastego roku życia pod swoja opieka- €1.071,60;
dla dziecka zmarłego poniżej 18 roku życia, które posiada jeszcze jednego żyjącego rodzica (półsierota)- €257,74;
dla dziecka zmarłego, które nie posiada żadnego z rodziców przy życiu (sierota), w zależności od wieku (do 9 roku życia- €353,02; 10-15 lat - €522,10; 16-20 lat- €691,17)

Informuj o zmianach adresu, konta itp.

Wszystkie zmiany dotyczące osoby otrzymującej zasiłek po zmarłym, takie jak zmiana wysokości dochodów, miejsca zamieszkania (dotyczy tylko osób wyjeżdżających za granice, zmiany miejsca zamieszkania w obrębie Holandii nie trzeba zgłaszać), numer konta, osiągniecie wieku dojrzałości przez dziecko pozostające pod opieka, należny niezwłocznie zgłosić do przysługującej siedziby SVB. Czas przysługujący na zgłoszenie zmian to 4 tygodnie. Cała lista okoliczności, w przypadku wystąpienia których otrzymujący zasiłek musi powiadomić SVB jest dostępna na stronie internetowej: www.svb.nl pod hasłem nabestaandenuitkering Anw.

Prawo do zasiłku nie wygasa poza granicami Holandii

Prawo holenderskie przewiduje kontynuacje wypłacania zasiłku po zmarłym także poza granicami Holandii, jeśli osoba otrzymująca Anw spełnia szereg warunków. Zasady regulujące wypłacanie Anw poza granicami kraju określone są w prawie nazywanym wet BEU (Beperking Export Uitkeringen). W stosunku do Polski procedura nie jest jeszcze jednoznacznie określona i wciąż trwają prace nad przyjęciem prawa regulującego współpracę obu krajów. W chwili obecnej zalecane jest, aby wszystkie osoby otrzymujące zasiłek po zmarłym (dotyczy to także zasiłku na dziecko), niezwłocznie skontaktowały się z najbliższą siedziba SVB i poinformowały o fakcie wyjazdu do Polski. Zmiana kraju zamieszkania może prowadzić do wstrzymania otrzymywania zasiłku.

Ewa Marbouh

źródło: www.popolsku.eu

Kurs holenderskiego w Hadze

2009-07-11T02:39:00.000-07:00

Kurs niderlandzkiego dla Polaków w Hadze - zgłoszenia do 17 lipca br.

Fundacja Współpracy Miast Haga - Warszawa organizuje kurs języka niderlandzkiego dla Polaków mieszkających w Hadze.

Celem kursu jest podstawowe opanowanie języka, niezbędne w codziennym funkcjonowaniu w Holandii. Kurs zaczyna się we wrześniu i potrwa pół roku.

Zajęcia będą odbywać się w małych grupach (do 15-stu osób).

Zajęcia są raz lub dwa razy w tygodniu w zależności od potrzeb kursistów.

Kurs prowadzić będą doświadczeni nauczyciele holenderscy.

Kurs jest ZA DARMO, do zapisania się wystarczy SoFi numer

Zgłoszenia tylko do 17 lipca br.!!!

Chętnych prosimy o zgłaszanie się do koordynatora projektu Claudii Cenkaly na

numer tel. 0-610 45 90 21, tylko w dni robocze do godz. 21.00.

Claudia przeprowadzi z zainteresowanymi rozmowę kwalifikacyjną.

Kurs jest ZA DARMO, do zapisania się wystarczy SoFi numer lub meldunek!

NIE PRZEGAP OKAZJI!!!

Informacja o kursie i jej ewentualna aktualizacja jest na portalu Polonii holenderskiej www.polonia.nl w rubryce "Przewodnik imigranta" lub na www.radioholandia.nl

Nad morzem

2009-07-08T14:50:00.000-07:00

W Noordwijk aan Zee

Dzisiejsze popołudnie spędziłam nad morzem. Nie aby wygrzewać się na słońcu, bo jak sami widzicie na zdjęciach, pogodę mamy "sztormową". Chciałam zobaczyć rozszalałe morze, wyrzucające na plazę puszystą pianę i muszle, które fanatycznie kolekcjonuję.

Adopcja polskich dzieci przez holenderskie rodziny

2009-07-05T11:26:00.000-07:00

Publikuje na blogu dwa artykuły, które ostatnimi czasy ukazały się w dwutygodniku Po Polsku. Wydaje mi się, ze temat jest wazny a teksty polecam, tym wszystkim, którzy nie mieli okazji ich jeszcze przeczytać :)

O adopcji polskich sierot przez holenderskie rodziny

Każdego roku kilkadziesiąt polskich sierot zostaje adoptowanych przez holenderskie pary a liczba ta wzrosła w ostatnich latach. O decyzji adopcji dziecka z Polski decyduje przede wszystkim: niewielka odległość obu krajów od siebie oraz nieznaczna różnica kulturowa i obyczajowa, która w znacznym stopniu ułatwia adaptację dziecka w nowej rodzinie.

Adopcja w liczbach

W 2007 roku 782 dzieci z zagranicy zostało zaadoptowanych przez holenderskie rodziny. Liczba ta jest nieco niższa w porównaniu do roku 2006 (816 adopcji) oraz 2005 (1185). Przewiduje się, że w nadchodzących latach adopcja zagranicznych sierot przez holenderskie pary, utrzyma się na mniej więcej tym samym poziomie. Tak jak i w poprzednich latach najwięcej zaadoptowanych dzieci pochodzi z Azji (451), z czego 365 z Chin. Liczne adopcje dotyczyły także dzieci z Ameryki Południowej (145) oraz Afryki (145). W 2007 roku także 41 europejskich dzieci znalazło nowy dom w Holandii. Wśród nich aż 29 maluchów, to dzieci z Polski.

Kto może zaadoptować polskie dziecko?

Polskie władze preferują adopcję polskich dzieci przez małżeństwa heteroseksualne, które nie posiadają własnego potomstwa. Pary muszą okazać zaświadczenie potwierdzające o niemożności posiadania potomstwa. Rodzice, którzy posiadają własne dzieci biologiczne mogą także wystąpić o adopcję dziecka, pod warunkiem, że adoptowane dziecko jest przeciwnej płci. Problemy z adopcją dziecka z Polski napotkają zapewne ludzie niepozostający w zalegalizowanym związku, pary o krótkim stażu małżeńskim, a także po rozwodzie. Wiek może mieć także wpływ na rezultat starań o zaadoptowanie dziecka. Polskie władze przestrzegają, aby różnica wieku pomiędzy najstarszym z rodziców a dzieckiem nie przekraczała 40 lat, choć czasem dochodzi do ustępstw od tej zasady. Czas oczekiwania na dziecko to około 1,5 roku w przypadku adopcji jedengo dziecka, 2 lata w przypadku dwójki dzieci (rodzeństwa) i 1 rok, jeśli rodzina zdecyduje się na adopcję trojga dzieci.

Polskie dzieci do adopcji

Dzieci z polskich rodzin, które dopuszczone są do adopcji zagranicznych są w wieku 10 miesięcy do 6 lat. Często występującym zjawiskiem jest adopcja dwójki (siblings) czy trójki (triblings) rodzeństwa, które mają na celu zapobieżenie zerwaniu kontakt pomiędzy rodzeństwem. Ze względu na fakt, iż zdecydowana większość dzieci oddawanych do adopcji, pochodzi z rodzin patologicznych, występuje u nich szereg zaburzeń rozwojowych a także niedorozwoju fizycznego czy psychicznego. Najczęściej występującą formą niedorozwoju jest FAE, czyli zespół wad rozwoju dziecka, spowodowany nadużyciem alkoholu przez matkę w czasie ciąży. U zdecydowanej większości dzieci można zaobserwować także opóźnienia w mowie czy ogólnym rozwoju, spowodowane zazwyczaj brakiem odpowiedniej opieki a także złą sytuacją rodzinną. Niestety w większości przypadków te blizny z przeszłości nigdy nie zostają do końca zaleczone. Troskliwa opieka rodziców adopcyjnych a także pomoc specjalistów, sprawiają, że dzieci te dostają nową szansę na normalne funkcjonowanie w społeczeństwie a wiele ran z dzieciństwa zostaje zaleczonych.

Formalna strona adopcji

Przyszli rodzice muszą dwa razy pojechać do Polski, aby móc dopełnić procedur związanych z adopcją. Pierwszy raz, aby zapoznać się z dzieckiem, które zamierzają zaadoptować a także aby stawić się przed komisją adopcyjną. Ta pierwsza ważna podróż nie przekracza trzech dni, choć zależy to w dużej mierze od miasta i ośrodku adopcyjnego. Drugi pobyt jest zdecydowanie dłuższy i wynosi od 6 do 10 tygodni, jakie są potrzebne na stawienie się przed sądem, pobyt z dzieckiem w celu zapoznania go z rodzicami adopcyjnymi a także czas oczekiwania na wszelkie niezbędne dokumenty dla dziecka na wyjazd z kraju. Łączny koszt adopcji dziecka z Polski to około 15 tysięcy euro.

Statystyki

Począwszy od 2002 roku, każdego roku do Holandii adoptowanych jest ponad 20 dzieci. Ostatnie statystyki z 2007 roku podają, że w tymże roku 29 dzieci (20 chłopców i 9 dziewczynek) znalazło nowych rodziców w Niderlandach. Jak podają statystyki Stowarzyszenia Dziecko i Przyszłość począwszy od roku 2005 obserwowany jest znaczny wzrost adopcji dzieci w wieku 6-7 lat a w 2007 roku jedna z rodzin przyjęła 9-letnie dziecko z Polski. Jest to zaskakujące, gdyż w większości przypadków adopcyjni rodzice preferują dzieci młodsze, które wykazują mniejsze problemy w zaaklimatyzowaniu się w nowej rodzinie.

Ciekawostka

W 2004 roku tytuł honorowego przyjaciela Polonii holenderskiej, przyznawanego przez Stowarzyszenie Ekspertów Polskich, otrzymała Grażyna Nowodworska de Laat, która przez 15 lat zajmowała się pracą społeczną na rzecz adopcji polskich dzieci w Holandii.

Autor: Ewa Marbouh

Źródło: www.popolsku.eu

Pomoc dla pracowników tymczasowych

2009-06-17T13:51:00.000-07:00

Holenderska organizacja SNCU, która nadzoruje przestrzeganie warunków umów zbiorowych przez agencje pracy tymczasowej, uruchomiła:

stronę internetową: www.poinformowaniepomaga.nl

oraz bezpłatny numer telefonu: 0800-7008.

Jesli Twój pracodawca narusza zasady, zawarte w układzie zbiorowym pracy, głoś nadużycie i dochodź swoich praw, przy pomocy SNCU.

Mozesz takze skontaktować się z telefonicznym centrum pomocy SNCU (po polsku) pod numerem telefonu: 0180 64 25 32, we wtorki i czwartki, pomiędzy 11 a 16-tą.

źródło: www.polonia.nl

Targ serowy w Alkmaar cz.2

2009-06-14T11:33:00.000-07:00

Serowy zawrót głowy

Każdego roku około 100 tysięcy turystów odwiedza Alkmaar, które w całej Holandii i daleko poza jej granicami słynie z serowego targu. Co piątek(począwszy od pierwszego piątku kwietnia a skończywszy na pierwszym piątku września) między dziesiąta a dwunastą, na placu w centrum Alkmaar nazywanym Waagplein, odbywa się to niebywałe przedstawienie. Postanowiłam na własne oczy sprawdzić jak wygląda holenderska tradycja handlowania serem.

Fotorelacja z wyprawy

W piątkowy poranek wyruszyłam do Alkamaar, które jest jedynym miastem w Holandii, gdzie ser zostaje w dalszym ciągu ważony i sprzedawany według wielowiekowej tradycji. Malownicze miasteczko położone jest w prowincji Holandia Północna i z łatwością można się do niego dostać korzystając z holenderskiej koleji. Po dotarciu na miejsce nie trudno jest się zgubić. Wystarczy tylko podążać za tłumem ludzi, którzy idą w kierunku centrum.

Po dotarciu na Waagplein moim oczom ukazała się rzesza gapiów, którzy zza metalowych barierek uważnie śledzą przebieg akcji na placu. Przewodniczka objaśnia w czterech językach (angielskim, niemieckim, francuskim i oczywiście holenderskim), co się dzieje na Waagplein a także opowiada historię słynnego targu, którego tradycja sięga 1365 roku, kiedy to w Alkmaar ustawiono pierwszą wagę do ważenia sera. Słuchając słów przewodniczki, bacznie obserwuję dynamiczną akcję na placu.

Oto, na placu w równych szeregach poukładane są stosy okrągłych serów, które zostają przynoszone i wynoszone przez mężczyzn w białych strojach z kapeluszami na głowie, którzy biegają z dziwnymi nosidłami, na których leżą okrągłe krążki. Na placu panuje niesamowity ruch, mężczyźni biegają z jednego końca placu na drugi i coś pokrzykują. Postanawiam znaleźć osobistego przewodnika, który udzieli mi informacji z pierwszej reki. Okrążam plac i znajduję mniej tłoczne miejsce, które umożliwia zrobienie kilku zdjęć.

Zagadnięty mężczyzna w kapeluszu z żółtą wstążką ochoczo opowiada o targu i nawet zaprasza mnie na plac. Moim rozmówcą jest Willem Borst, przez kolegów nazywany Voorzangerem (czyli ten, który przyśpiewuje). Pan Borst tłumaczy kim są ci wszyscy mężczyźni w białych strojach i kapeluszach z kolorowymi wstążkami. - To Alkmaarse Kaasdragersgilde (alkmarski zespół przenoszaczy sera), która pracuje według tradycyjnej zasady z 1593 roku, kiedy to powołano do życia instytucje przenoszacza sera (kaasdrager) w Alkmaar. Zespół składa się z czterech grup ("veem"), które z kolei składają się z 7 osób każda- mówi Voorzanger i relacjonuje dalej- Każdy "veem" ma swój kolor: żółty, czerwony, niebieski i zielony. Każdy kaasdrager nosi tradycyjny biały strój i kapelusz ze wstążka koloru swojej grupy. Zauważyłam, że na placu jeden z mężczyzn w kapeluszu z pomarańczową wstążka pełni rolę szefa, wydaje polecenia a kaasdragers często się do niego zwracają. Pytam wiec kim jest ten mężczyzna, który jako jedyny nosi kapelusz z pomarańczową wstążką. -To kaasvader (serowy ojciec), który jest odpowiedzialny za prace czterech grup przenoszących ser- tłumaczy Willem Borst i dodaje- Symbolem jego władzy jest czarna laska ze srebrnym zakończeniem, którą ochoczo wymachuje.

Razem z panem Borstem udaje się na miejsce ważenia sera, gdzie mój przewodnik wskazuje na mężczyznę, który notuje ciężar ważonego sera. - To tasman- mówi Borstman- Najstarszy stażem pracy nosiciel sera pełni funkcje tasmana, który jest odpowiedzialny za ważenie sera i dopilnowanie, aby wszystko zostało dokładnie zanotowane. Dlaczego nazywa się go tasmanem?- pytam. Borst odpowiada, ze to ze względu na czarna torbę zawieszona na biodrach. Kiedyś torba ta służyła do przechowywania pieniędzy. -Obecnie płatność odbywa się w inny sposób- przelewem bankowym- śmieje się pan Borst. Tasman jest bardzo zajęty, ale w chwili przerwy pytam ile kilo sera zostaje zważone w taki targowy poranek. - Dzisiaj zważyliśmy 30 tysięcy kilo sera- odpowiada uśmiechnięty tasman i powraca do swoje pracy, bo oto przybiega kolejny transport z serem który zostaje włożony na wagę.

Na takiej jednej deri (nosidełku) znajduje się około 130 kilo sera - tłumaczy pan Borst - wskazując na spoconych przenoszaczy sera i dodaje- Chłopaki muszą się nieźle nabiegać a do tego jeszcze tyle kilo sera przenieść. To wymaga od nich dużej sprawności fizycznej. Interesuje mnie jak można zostać takim przenoszaczem sera. Voorman tłumaczy, ze aby wejść do zespołu należny najpierw przez dwa lata nosić ser jako pomoc, a po tym okresie próbnym dopiero można zostać dragmanem. Nasza rozmowę przerywają krzyki dobiegające z zewnątrz. -Transakcja zostaje sfinalizowana- tłumaczy Borst- Kupcy próbują ser, ustalają cenę a potem się targują, symbolicznym przybijaniem piątek. Po zważeniu sera i zaakceptowaniu przez obie strony ceny, ser zostaje załadowany na ciężarówki.

Nie tylko przenoszacze sera biegają z nosidełkami na których są ułożone serowe krążki. Pomaga im grupa mężczyzn w szarych koszulach, to pomagacze (helpers), którzy na drewniane bryczki ładują ser a następnie przewożą go na ciężarówki, które transportują ser do nowego nabywcy.

Poza placem panuje nie mniejsze zamieszanie. Rzesze turystów przeciskają się pomiędzy straganami z holenderskimi drewniakami i oczywiście serem. Sprzedawcy w tradycyjnych holenderskich strojach nawołują do skosztowania sera i zakupu. Na straganach leza sery o rożnych formach i smakach, które można spróbować przed zakupem. Kształty, zapachy, smaki a nawet krzyki dragmanow przyprawiają o prawdziwy serowy zawrót głowy!

Pomoc dla niepełnosprawnych

2009-06-08T14:13:00.000-07:00

Gdzie jej szukać?

Napisała do mnie jedna z czytelniczek bloga z podziękowaniem za informacje zawarte w artykule dotyczącym świadczeń dla niepełnosprawnych. Miło mi, że udało mi się w jakimś stopniu pomóc :)

Niestety zmartwiła mnie wiadomość, że rodzicom dzieci niepełnosprawnych trudno jest uzyskać odpowiednią pomoc (przede wszystkim finansową) dla swoich pociech. A przecież z wychowaniem dziecka niepełnosprawnego wiąże się szereg potrzeb, którym rodzice nie zawsze są w stanie sprostać. Najczęściej jest tak, że pomoc z zewnątrz jest niezbędna, aby zapewnić niepełnosprawnemu dziecku normalne warunki do rozwoju i funkcjonowania w społeczeństwie. Dla wielu migrantów podstawowym problem jest brak wiedzy na temat istytucji udzialających pomocy ludziom niepełnosprawnym. Polecam zacząć od internetu, celem zapoznania się z prawami osób niepełnosprawnych oraz miejscach gdzie należy je egzekwować. Bezcennym źródłem informacji jest strona dla osób niepełnosprawnych: www.gehandicapten.nl Prawdziwa skarbnica wiedzy o sprawnych inaczej :)

Osoby, opiekujące się niepełnosprawnym, mogą także udać się do rozsianych po całym kraju punktów pomocy dla mantelzorgers (czyli opiekunów). Polecam stronę www.mezzo.nl gdzie poza cennymi informacjami dla opiekunów niepełnosprawnych czy chorych, znaleźć można placówkę pomocową w najbliżej okolicy. Myślę, że warto jest nawiązywać kontakty z innymi opiekunami osób niepełnosprawnych, dzielić się doświadczeniami, radami i zdobytymi informacji.

Mam głęboką nadzieję, że podane strony okażą się pomocne :)

InfoLinia

2009-05-27T08:46:00.000-07:00

Portal Polonia opublikował ponizszą informację. Pozwalam ją sobie zamieścić i na moim blogu, bo być moze przyda się komuś z Was :)

Ruszyła InfoLinia dla Polaków

Fundacja Wsółpracy Miast Haga - Warszawa (SDW) otworzyła InfoLinię dla polskich imigrantów w Holandii.

Mają Państwo pytania dotyczące praw i obowiązków w Holandii np. o ubezpieczeniach, mieszkalnictwie, pracy, szkolnictwie, kulturze itd.?

W każdą środę wieczorem czeka na Państwa pod telefonem polski konsultant, który fachowo i bezpłatnie udzieli porad.

InfoLinia: 070 - 365 81 83

Każda Środa TYLKO W GODZ. 19:00 - 21:00

Matki-Polki kontra wyzwolone Holenderki, czyli...

2009-05-23T13:08:00.000-07:00

...próba porównania sytuacji pracujących kobiet w Polsce i Holandii

Pomimo postępującej emancypacji, sytuacja kobiet na rynku pracy wciąż jest trudna a niejednokrotnie kobiety są zmuszane do wyboru pomiędzy rodziną a pracą. Bycie pracującą matką w XXI wieku nie jest łatwe.

Problemy polskich mam

Według badań przeprowadzonych na zlecenie Komisji Europejskiej w 27 krajach EU, kobiety zarabiają średnio 15 procent mniej niż mężczyźni. Pomimo lepszego wykształcenia kobiety zatrudniane są na stanowiskach wymagających niższych kwalifikacji i otrzymują niższą placę niż mężczyźni. Te nienapawające optymizmem statystyki są także wyraźnie zauważalne w Polsce. 15 marca 2008 roku Ministerstwo Zdrowia opublikowało portret zdrowotny Polek, który w Polsce wykonany był po raz pierwszy, a w innych krajach Unii Europejskiej wykonywany jest od lat. Poza danymi dotyczącymi sytuacji zdrowotnej Polskich kobiet, która w ostatnich latach poprawiła się i dorównuje poziomowi zdrowia kobiet w pozostałych krajach Unii, dostarcza on także wiele innych danych na temat sytuacji Polek oraz postępującej emancypacji, obserwowanej od kilku lat. Jak wynika z raportu, Polska znajduje się prawie na ostatnim miejscu pod względem zatrudnienia kobiet w EU, zaledwie 51,2 % posiada płatną pracę. Według danych Komisji Europejskiej kobiety nie mają szansy na godzenie życia zawodowego z życiem rodzinnym. Wśród kobiet w wieku 20-49 lat, posiadających potomstwo, stopa zatrudnienia spada o 15 procent. Odpowiedzi na pytanie o taki stan rzeczy trzeba szukać wśród pracodawców, którzy uważają, że życie rodzinne kobiety jest jej prywatną sprawą. Problemy z godzeniem życia zawodowego i rodzinnego, stawiają bardzo często przed trudnym wyborem: kariera czy rodzina. Jak pokazują przykłady innych krajów Europy, jak choćby Holandii, Belgii czy Danii, wcale nie musi tak być.

Pół etatu?

Młode kobiety, posiadające małe dzieci, wykazują chęć podjęcia pracy na pół etatu, ale często jest to nieopłacalne, bądź niemożliwe. Nieopłacalność, wiąże się z wciąż niskimi zarobkami, które w niepełnym wymiarze godzin, spadają tak drastycznie, że kobieta, która ma do wyboru urlop wychowawczy bądź zasiłek, albo prace na pół etatu, wybiera pierwsze rozwiązanie.

Przedszkole dla dziecka?

Niemożliwość wynika natomiast z braku fachowej opieki dla dzieci. W Polsce obowiązuje wciąż tradycyjny wzór przedszkola od 8 do 16, niedostosowanego do potrzeb zmieniającego się społeczeństwa. Rodzice potrzebują opieki elastycznej, niecodziennie, ale w różnych godzinach, tak jak to jest w EU, gdzie 85 procent czterolatków uczęszcza do żłobków i przedszkoli, a w Polsce tylko 36 procent.

Szybki powrót do pracy?

Kolejny problem Polskich mam to wypadanie z rynku pracy po urodzeniu dziecka. W Polsce okres ten obejmuje okołu cztery lata. W tym czasie rynek pracy nie stoi w miejscu a kobieta, po latach nieobecności, staje się nieatrakcyjnym pracownikiem, bo jest z tyłu za najnowszymi trendami.

Firma przyjazna kobiecie?

Popularny na zachodzie model firm przyjaznych kobietom jest wciąż nieznany dla polskich przedsiębiorców, bo za dużo kosztuje. Zagraniczni inwestorzy w Polsce są w stanie zapewnić kobietom możliwość odpłatnego przedszkola czy pracę na pół etatu, zwiększając w ten sposób motywację kobiet do pracy oraz lojalność wobec firmy.

Bierzmy przykład z Holendrów

Polscy pracodawcy powinni wziąć przykład z holenderskiego modelu firm przyjaznych kobietom, który pozwala matkom na godzenie życia rodzinnego z pracą zawodową. Sytuacja ekonomiczna Holandii jest w prawdzie w dużo lepszej kondycji niż polska gospodarka, ale obecny stan rzeczy to wynik długoletniego procesu przemian, które doprowadziły do umocnienia pozycji kobiet na rynku pracy. Aby Polki za kilka lat mogły cieszyć się podobnymi prawami, proces przeobrażeń musi rozpocząć się już teraz.

Praca?- tak, ale na pół etatu

Jak wynika z raportu przeprowadzonego na zlecenie Sociaal en Cultureel Planbureau w lutych 2008 roku, który ukazał się pod redakcją Wilema Portegajsa i Saski Keuzenkamp o sytuacji kobiet na rynku pracy, udział Holenderek posiadających płatną pracę, wzrósł w ostatnich latach i jest porównywalny z innymi krajami Europy Zachodniej. 68% kobiet w Holandii ma płatną pracę. Ale jak wskazują dane zawarte w raporcie aż 75% pracujących Holenderek pracuje mniej niż 35 godzin tygodniowo, czyli na pół etatu. Jest to dwa razy więcej niż w innych krajach EU. Wyjaśnienie tego stanu rzeczy jest bardziej oczywiste niż by się mogło wydawać.

Powrót do tradycji

Otóż okazuje się, że Holendrzy cenią sobie tradycyjny wzorzec wychowania potomstwa przez kobietę, która jak deklaruje zdecydowana większość badanych, bardziej się do tej roli nadaje. Jedna trzecia kobiet i aż połowa mężczyzn uważają kobiety-matki za najlepsze opiekunki dla potomstwa. Zaskakuje także fakt, iż w ostatnich latach wzrasta moda na powrót do tradycyjnego modelu matki-opiekunki domowego ogniska. Nie oznacza to wcale, że kobieta powinna ograniczyć się tylko do roli kury domowej. Holendrzy uważają, iż kobiety mogą a nawet powinny pracować, ale w ograniczonym wymiarze godzin. Preferowany przez nich czas pracy to 20-34 godzin tygodniowo, co pozwala kobiecie na godzenie życia rodzinnego z przysłowiowym robieniem kariery. Nie bez znaczenia jest tu fakt, że zarobki mężczyzny są na tyle wysokie, że kobiety mogą pracować w ograniczonym wymiarze godzin, na co nie możne pozwolić sobie wiele kobiet w innych krajach EU. Raport wykazuje na jeszcze jedną różnicę dotyczącą holenderskich kobiet w stosunku do innych zachodnioeuropejek. Jak się okazuje także młode kobiety, które jeszcze nie posiadają potomstwa a także panie po czterdziestce, których dzieci nie wymagają już wiele matczynej opieki, nie pracuje więcej niż kobiety z małymi dziećmi. Średnio kobiety te pracują 4 godziny mniej niż mężczyźni w ich wieku.

Ochrona praw pracujących mam

W żadnym innym europejskim kraju tak duża liczba kobiet nie pracuje na pół etatu jak w Holandii. Z tego tez względu prawo musiało wyjść na przeciw tej grupie i zapewnić jej zabezpieczenie przeciw nierównemu traktowaniu (Wet aanpassing arbeidsduur). Z tego tez względu w Holandii pracownicy nie pełnoetatowi maja tez szanse na wykonywanie prestiżowych zawodów, a nie tak jak to się dzieje w wielu krajach zmuszani są do marginalnych prac, bo ich etat nie pozwala na powierzenie im odpowiedzialnych stanowisk.

Ku poprawie sytuacji kobiet na rynku pracy

Według danych Komisji Europejskiej 56,3 procent kobiet jest zatrudnionych w EU (70,9 procent mężczyzn). Od 2000 roku, kiedy to zaczęto realizować strategie lizbońską, kobiety zajęły sześć z ośmiu milionów utworzonych w Europie miejsc pracy. W strategii założono także, że w roku 2010, 60 procent kobiet powinno posiadać płatną pracę. Miejmy nadzieję, że te ambitne plany doczekają się także realizacji w Polsce, a dzięki preferowaniu modelu firm przyjaznych kobietom, odsetek pracujących matek będzie wzrastał.

Własny biznes w Holandii

2009-05-22T13:32:00.000-07:00

Jak rozpocząć własne jednoosobowe przedsiębiorstwo

Jak podają statystyki Holenderskiej Izby Handlowej w 2007 roku 102 tysiące osób rozpoczęło własne przedsiębiorstwo. I choć liczba Polaków rejestrujących własną widzialność zmalała o 33% w stosunku do roku 2006, to i tak w 2007 roku 2.240 osób założyło własną firmę jako tzw. niezależny bez personelu (ZZP'er, czyli zelfstandige zonder personeel). Zazwyczaj osoby prowadzące tego typu działalność nie posiadają personelu i funkcjonują jako tzw. eenmanzaak, czyli jednoosobowa firma, choć zatrudnienie personelu jest także możliwe. Ze względu na największą popularność tej formy dzialności wśród polskich przedsiębiorców, opiszę jakie wymagania należny spełnić, aby rozpocząć własny eenmanzaak.

Rejestracja własnego przedsiębiorstwa składa się z dwóch etapów. Najpierw trzeba zarejestrować firmę w Handelregister, a następnie w Belastingdienst. Obu tych formalności można dokonać w Kamer van Koophandel (KvK). Od 31 marca bieżącego roku KvK daje możliwość rozpoczynającym przedsiębiorcom równoczesnego zarejestrowania firmy (tzw. gemeenschappelijke inschrijving).

1. Zarejestruj działalność w KvK.

Aby zarejestrować eenmanzaak należny zgłosić się osobiście do najbliższej siedziby KvK z:

ważnym dokumentem tożsamości (możne to być: paszport, holenderskie prawo jazdy bądź polski dowód osobisty) ,

wyciąg z rejestru mieszkańców z Urzędu Gminy (uittreksel uit Gemeentelijke Basisadministratie), który wymagany jest jako podstawowe źródło informacji do wypełnienie formularza zgłoszeniowego.

I choć ten zestaw dokumentów jest wystarczający do rejestracji, w wyjątkowych przypadkach KvK możne zarządać dodatkowych dokumentów, na przykład zezwolenia na sprzedaż żywności (zależny to od rodzaju rozpoczynanej działalności). Z rejestracja w Handelregister wiążą się także roczne koszty, których wysokość zależny od lokalizacji przedsiębiorstwa. Dla przykładu podam, iż w Amsterdamie roczny podatek za rejestracje w Handelregister dla jednoosobowej firmy wynosi 36,80 euro. Suma ta możne być nieco wyższa lub niższa w innych prowincjach.

2. Zgłoś działalność w Urzędzie Podatkowym.

Następnie należny zgłosić swoje przedsiębiorstwo w Urzędzie Podatkowym (Belastingdienst), co można uczynić w KvK poprzez wypełnienie odpowiedniego formularza. Dodatkowe dokumenty nie są wymagane.

Warto jednak przygotować się przed pójściem do KvK i mieć gotowe dane dotyczące przyszłej firmy, takie jak: nazwa, branża, zakres świadczonych usług, adres siedziby przedsiębiorstwa. Dane te trzeba uzupełnić w formularzu rejestracyjnym do Handelregister, a dodatkowe informacje o rodzaju podatku czy ubezpieczenia należny uzupełnić w formularzu zgłoszeniowym do Urzędu Podatkowego.

Formularze są dostępne na stronie KvK pod adresem www.kvk.nl i warto się z nimi zapoznać, aby niepotrzebnie nie przedłużać załatwiania formalności, które przy dobrym przygotowaniu zainteresowanego oraz w miarę sprawnej pracy urzędników KvK trwają niespełna 2 godziny. Czas oczekiwania na wprowadzenie danych do rejestru oraz zgłoszenie w Urzędzie Podatkowym wynosi około tygodnia.

Po rejestracji firma posiada dwa numery:

KvK- nummer, czyli numer potwierdzający wpis do Handelregister, a także

BTW-identificatienummer, czyli numer podatkowy od podatku obrotowego (omzetbelasting).

Ważną informacją dla wszystkich obecnych i przyszłych właścicieli własnych działalności jest zmiana przepisów regulujących obowiązek rejestracji. Do 1 lipca 2008 roku wykonawcy niektórych tzw. wolnych zawodów (na przykład: architekt czy dziennikarz), którzy pracowali na bazie free lance, byli zwolnieni z rejestracji w Handelregister, co ulegnie zmianie i wszyscy wykonawcy jakichkolwiek usług, będą musieli być zapisani w Handelsregister. Wszyscy niezarejestrowani przedsiębiorcy otrzymają list z KvK informujący o obowiązku rejestracji, co musi się odbyć przed 31 grudnia 2009 roku.

Targ serowy w Alkmaar cz.1

2009-05-22T12:21:00.000-07:00

Serowy sezon trwa

3 kwietnia, jak każdego roku w pierwszy piątek kwietnia, rozpoczął swój sezon turystyczny targ serowy w Alkmaar. W malowniczym miasteczku Alkmaar w Północnej Holandii, w każdy piątkowy poranek, między dziesiątą a dwunastą, można śledzić wielowiekowy sposób ważenia i sprzedawania sera, sięgający swymi korzeniami 1365 roku, kiedy to na Waagplein w centrum miasta ustawiono pierwszą wagę do ważenia sera. Tradycja ważenia sera zaginęła w całej Holandii, a Alkmaar jest jedynym miastem Holandii, gdzie ser ważony jest według wiekowej tradycji. W spektakularnym pokazie ważenia i sprzedawania sera, można wziąć udział w każdy piątek rano, począwszy od kwietnia do września. Alkmarski targ serowy cieszy się dużą popularnością zarówno w Holandii, jak i dalego poza jej granicami i corocznie przyciąga około 300 tysięcy turystów. Zainteresowanych wzięciem udziału w targu serowym w Alkmaar odsyłam na stronę: http://www.kaasmarkt.nl/

Ponizej prezentuję kilka zdjęć z zeszłorocznej wycieczki do malowniczego miasta serowego. Jednocześnie zachęcam wszystkich do wygospodarowania jednego z piątkowych południ na odwiedzenie Alkmaar. I nie zapomnijcie zakupić tamtejszego sera, bo zapewniam Was, że to "niebo w gębie" i musicie go skosztować!

Zameldowanie cz.2

2009-05-03T10:50:00.000-07:00

Tłumaczenie wniosku o wpis do rejestru mieszkańców przy pierwszym zameldowaniu

Jedna z czytelniczek bloga, zwróciła się do mnie z prośbą o pomoc w tłumaczeniu formularza, jaki należy wypełnić podczas pierwszego zameldowania się w urzędzie miasta czy gminy na terenie Holandii. Uznałam, że zwroty użyte we wniosku mogą się przydać wielu z Was, dlatego listę słówek zamieszczam poniżej wraz z polskim tłumaczeniem. Jednocześnie zachęcam do zostawiania komentarzy na blogu oraz zadawania pytań.

Ważne! Wszystkie dane wydarzeń mających miejsce poza granicami Holandii, powinny być potwierdzone orginalnymi dokumentami i ich tłumaczeniami w jednym z dopuszczalnych języków (holenderski, angielski, niemiecki, francuski, hiszpański itd.)

! Jeden z czytelników bloga, przekazał mi informację, iz polskich dokumentów nie trzeba tłumaczyć, jeśli ma się dokumenty na druku europejskim (akt urodzenia itd.). Takie dokumenty wydaje Urzad Stanu Cywilnego!

Formulier opneming in de gemeentelijke basisadministratie persoongegevens- wniosek o zapisanie w gminnym rejestrze mieszkańców

Dane osobowe dotyczące osoby wnioskującej o zapisanie w rejestrze mieszkańców:

-geslachts-/familienaam- nazwisko rodowe/panieńskie;

- met ingang van wanneer draagt u deze naam- od kiedy nosisz to nazwisko ( np. w przypadku kobiety od daty zawarcia małżeństwa);

- heeft u ook anderen namen gehad?- posiadałaś też inne nazwiska?;

- zo ja, welke en op grond waarvan is uw naam gewijzigd?- jeśli tak, to jakie i na jakiej podstawie dokonałaś zmiany nazwiska?;

- voornamen- imiona;

- geboortedatum- data urodzenia;

- plaats en land van geboorte- miejscowość i kraj urodzenia;

- geslacht- płeć: mannelijk (męska), vrouwelijk (żeńska);

- nationaliteit- obywatelstwo;

- sinds wanneer heeft u deze nationaliteit?- od kiedy posiadasz to obywatelstwo?;

- telefonisch bereikbaar op- kontakt telefoniczny pod numerem;

- adres in de gemeente- adres zamieszkania;

- inwonend bij- zamieszkały u;

- datum en plaats van aankomst in Nederland- data i miejsce przybycia do Holandii;

- land van vertrek naar Nederland- kraj zamieszkania przed przybyciem do Holandii;

- indien in Nederland gewoond, laatste gemeente van opneming in het persoonregister en wanneer- jeśli wcześniej mieszkałaś w Holandii, podaj nazwę i czas wpisu do rejestru mieszkańców;

- vermoedelijke duur van tegenwoordig verblijf in Nederland- na jak długo planujesz pozostać na terytorium Holandii;

- soort verblijfstitel, geldig tot- rodzaj dokumentu tożsamości, ważny do.. ;

- nummer reispapier, geldig tot- numer dokumentu uprawniającego do podróży, ważny do..;

- datum van aangifte- data wydania;

- autoriteit, die het reispapier heeft afgegeven- instytucja wydająca dokument uprawniający do podróży;

Dane osobowe rodziców osoby wnioskującej o zapisanie w rejestrze mieszkańców: (ouders)

- ouders- rodzice (podaj imiona i nazwiska);

- geslachts-/familienaam- nazwisko panieńskie;

- geboortedatum- data urodzenia;

- plaats en land van geboorte- miejsce i kraj urodzenia;

- geslacht- płeć;

- wonen uw ouders, echtgenoot of kinderen reeds in deze gemeente?- czy twoi rodzice, partner albo dzieci mieszkają obecnie w tej miejscowości?;

Dane dotyczące stanu cywilnego osoby wnioskującej o zapisanie jej w rejestrze mieszkańców :

- burgerlijke staat - stan cywilny:

- ongehuwd- niezamężna;

- gehuwd- zamężna;

- weduwstaat -wdowa;

- gescheiden- rozwiedziona;

Dane osobowe partnera osoby wnioskującej o zapisanie w rejestrze mieszkańców:

- geslachts-/famielienaam- nazwisko panieńskie;

- voornamen- imiona;

- geboortedatum- data urodzenia;

- plaats en land van geboorte- miejscowość i kraj urodzenia; - geslacht- płeć;

- datum van huwelijkssluiting- data zawarcia związku małżeńskiego;

- plaats en land van huwelijkssluiting- miejscowość i kraj zawarcia związku małżeńskiego;

- woonplaats echtgenoot of echtgenote- miejsce zamieszkania małżonka lub małżonki;

Informacje o ewentualnych wcześniejszych małżeństwach osoby wniskującej o zapisanie jej w rejestrze mieszkańców:

Dane dotyczące ex-małżonka tak jak wyżej, oraz:

-einde huwellijk- data zakończenia małżeństwa.

Bloemencorso Bollenstreek 2009

2009-04-27T21:47:00.000-07:00

Kolorowa parada odjechała w dal...

Czekaliśmy na nią czekaliśmy i... Niech żałują Ci, co jej nie widzieli, bo 62. kwiatowa parada Bollenstreek odjechała już w siną dal! Oj, było co podziwiać, było, a w powietrzu unosił się niesamowity zapach kwiatów. A dziś cóż nam pozostało? Zdjęcia!!! Kto nie miał okazji uczestniczyć w bloemencorso Bollenstreek 2009 moze zobaczyć, jakież to fikuśne platformy brały udział w tegorocznej paradzie, której tematem były znane ksiązki, czyli beroemde boeken. Tak jak i w latach ubiegłych w piątek kolorowa parada przejechała ulicami Noordwijk, a nastepnie na rynku w centrum miasta kwiatowe konstrukcje zostały poddane ocenie jury. Wyniki konkursu na najpiekniejszą platformę Bloemencorso 2009 są nastepujące:

Nr 1. Konica Minolta Business Solutions Nederland BV - De laatste der Mohikanen – James Fenimore Cooper

Nr 2. Rabobank Bollenstreek - Nijntje’s droom – Dick Bruna

Nr 3. Gemeente Teylingen - Koning Artur en de ridders van de ronde tafel – Roger L. Green

Nr 4. Gemeente Hillegom - Asterix & Obelix – Goscinny & Uderzo

Nr 5. Corsogroep KAVB Hillegom-Haarlem e.o. - Sprookjesboek – Gebr. Grimm

Rajski ogród w pełnej krasie

2009-04-23T12:52:00.000-07:00

Keukenhof trzeba zobaczyć, słowa nie są w stanie opisac całego piękna

Moi drodzy, jak to co roku bywa, wiosna "uderza mi do głowy" i na bloga nie mam zbyt wiele czasu. Tak więc na szybciuchno zamieszczam zdjęcia z mojej ostatniej wyprawy do Keukenhof, czyli najpiękniejszym ogrodzie świata. Ale co ja tam będę pisać: zobaczcie sami!

PS: O samym ogrodzie i kwiatowych ciekawostkach napiszę niebawem a dzisiaj cieszcie oczy przepychem barw, szkoda, że za pomocą internetu nie daje się przekazywać zapachu, bo przecudnej woni unoszącej się nad Keukenhof, nie jestem Wam ani w stanie pokazać, ani nawet opisać. Polecam więc wycieczkę w to niesamowite miejsce, a spieszcie się spieszcie, bo ogród otwarty jest tylko do 21 maja.

List do Polaków

2009-04-23T12:31:00.000-07:00

W niejednym Polaku, słowiańska krew się wzburzyła, po słowach roterdamskiego radnego Karakusa, który nawoływał bezrobotnych Polaków do powrotu do kraju. Jak lawina posypały się komentarze, krytykujące Karakusa, za jego negatywny stosunek do polskich migrantów. W odpowiedzi na masowe niezadowolenie polonii holenderskiej, Karakus wystosował niniejszy list, który pozwalam sobie w całości zamieścić. Jednocześnie zapraszam wszystkich na Dzień Polski w Ahoy w Roterdamie, juz w najbliższą niedzielę!

Otwarty list do Polaków od Hamita Karakusa, radnego ds. mieszkalnictwa miasta Rotterdam – 23.04.2009

W przyszłą niedzielę 26 kwietnia w hali Ahoy odbędzie się Dzień Polski. Dzień ten zorganizowany został z myślą o zapoznaniu Polaków pracujących i/lub mieszkających w Rotterdamie z możliwościami mieszkania, pracy i życia w tym mieście.

W minionych dniach w mediach powstało niesłuszne wrażenie, że Polacy są w Rotterdamie niechcianymi gośćmi i że sam najchętniej wysłałbym ich z powrotem do Polski. Jest to jak najbardziej mylne wrażenie. Polacy posiadający pracę, dobre mieszkanie i aktywnie uczestniczący w życiu społecznym Rotterdamu są jak najbardziej mile widziani. W praktyce dostrzegam jednak, że Polacy przybywający do Rotterdamu są źle traktowani. Stają się uzależnieni od pracodawcy, za pośrednictwem którego dostają często mieszkanie. Pracodawcy, czyli między innymi niejednokrotnie działające w złej wierze agencje pracy tymczasowej, przejmują władzę nad swymi pracownikami. Wielokrotnie dochodzi do sytuacji, w których Polacy pracują za wynagrodzenie poniżej stawki minimalnej, są zwalniani bez przyczyny, a nawet wyrzucani z wynajmowanych domów. Ostro sprzeciwiam się tego rodzaju praktykom. Tak jak wszyscy mieszkańcy tego kraju, również Polacy mają tu swoje prawa.

Dzień Polski, który odbędzie się w hali Ahoy 26 kwietnia, ma na celu uświadomić Polakom ich prawa oraz udzielić odpowiedzi na różne pytania, jak np.: Jak mogę zdobyć pracę? Jakie są zasady przyznawania mieszkań w Rotterdamie? Czy mam prawo do zasiłku, jeśli stracę pracę? Jakie są regulacje dotyczące zasiłku rodzinnego? Jak mogę ubezpieczyć się w zakresie kosztów leczenia? Gdzie mogę uczyć się języka niderlandzkiego i zdobywać inne umiejętności? Gdzie znajdę pomoc prawną lub medyczną? Na te i inne pytania Polacy będą mogli uzyskać odpowiedź podczas Dnia Polskiego. Ta wiedza pozwoli im się usamodzielnić, odnaleźć w mieście i stać się pewniejszym siebie.

Częścią Dnia Polskiego w Ahoy będzie giełda pracy. Kryzys ekonomiczny odbija się również na rotterdamskim rynku pracy. Niezależnie od narodowości ludziom coraz trudniej jest znaleźć posadę. Jednak w specyficznych sektorach na specjalistów i absolwentów wyższych uczelni czeka nadal praca, co więcej: pracodawcy są zadowoleni, że mogą zapełniać wakaty. Na wolnym rynku pracy Unii Europejskiej zarówno Holendrów, Polaków, jak i wszystkich innych pracowników chcących pracować w Holandii obowiązują następujące zasady: zobacz, gdzie masz szansę na znalezienie pracy, specjalizuj się i dokształcaj. Twoim obowiązkiem jako pracownika na rotterdamskim rynku pracy, tak samo jak każdego obywatela, jest integracja, nauka języka, dostosowanie się do holenderskich norm obyczajowych, a nie stwarzanie problemów dla swojego otoczenia.

Niestety coraz częściej widzimy na rynku pracy, że polscy pracownicy w wyniku kryzysu gospodarczego są zwalniani i nie wracają ponownie do pracy. Jeżeli skutkiem tego tracą również mieszkanie, sytuacja staje się już krytyczna. Wówczas realnie można się zastanawiać nad powrotem do Polski. Sytuacja ta w naturalny sposób wywołuje pytania o świadczenia emerytalne, dodatek urlopowy czy trudności administracyjne. Te kwestie również zostaną poruszone w Ahoy, a odpowiedzi można szukać również później poprzez urząd gminy. Rotterdam, jako miasto wielokulturowe, w zasadzie zawsze jest i pozostanie otwarty dla obcokrajowców. Zawsze znajdzie się tu miejsce dla ludzi, którzy zamieszkali w Rotterdamie, by ciężko tu pracować, zarabiać na utrzymanie mieszkania i którzy biorą aktywny udział w życiu społecznym. Właśnie dlatego gmina organizuje Dzień Polski w Ahoy. Serdecznie zapraszam!

Z poważaniem,

Hamit Karakus

Radny ds. mieszkalnictwa i planowania przestrzennego Rotterdam

Masz prawo do minimum wynagrodzenia

2009-04-05T13:00:00.000-07:00

Egzekwuj swoje prawa!

Coraz więcej Polaków przyjeżdża do Holandii w celach zarobkowych. Bardzo często osoby te padają ofiarami nieuczciwych pośredników pracy, którzy poprzez niezarejestrowane agencje pracy (malafide uitzendbureaus) werbują do pracy, nie gwarantując swoim pracownikom minimalnego wynagrodzenia, bezpiecznych warunków pracy, ubezpieczenia czy kontraktu. W 2006 roku w Holandii działało 6 tysięcy malafide agencji, poprzez które pracowało 80 tysięcy ludzi. Nic wiec dziwnego ze Holenderska Inspekcja pracy prowadzi od zeszłego roku wzmożone kontrole w zakładach pracy, w których większość pracowników stanowią emigracji z nowych krajów Unii Europejskiej. W rezultacie tych kontroli w 2007 roku do skarbu państwa wpłynęło 49 miljonionow euro z kar za nie wypłacanie pensji według obowiązującego minimum wynagrodzenia. Praca dla kazdego

Od 1 maja 2007 roku Polacy nie potrzebują zezwolenia na podjecie pracy w Królestwie Niderlandów. We wszystkich sektorach rynku holenderskiego Polacy mogą podejmować prace, jeśli tylko pracodawca chce ich zatrudnić. O szansach na znalezienie odpowiedniego zajęcia decydują przede wszystkim: znajomość języków obcych ( holenderski, angielski lub niemiecki), wykształcenie i zapotrzebowanie w danej branży. Znalezienie pracy nie dla wszystkich jest łatwe, a wiele osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, decyduje się na podjecie pracy, godząc sie na wynagrodzenie nieadekwatne do wykonywanej pracy. Bardzo często obywatele polscy spotykają się z nieuczciwymi pracodawcami, którzy wykorzystując nieznajomość prawa holenderskiego a także języka, wypłacają wynagrodzenie nie zgodne z prawem.

Stawka minimalnej pensji zmienia się dwa razy w roku

Warunki wynagrodzenia muszą być zgodne z holenderskim CAO (Układ Zbiorowy Pracy), który publikowany jest dwa razy w roku: 1 stycznia i 1 lipca. W chwili obecnej obowiązuje CAO ze stycznia bieżącego roku. Wiele cennych informacji a także kwoty obowiązującego wynagrodzenia mozna, można znaleźć na stronie Ministerstwa Spraw Socjalnych i Pracy (Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid: http://www.szw.nl/ , a także pod bezpłatnym numerem telefonu 0800-9051). W przypadku osób pracujących w niepełnym wymiarze godzin, minimalne wynagrodzenie zostaje odpowiednio dopasowane do ilości przepracowanych godzin. Na przykład osoba pracująca 3 dni, powinna otrzymać 3/4 wynagrodzenia przysługującego za prace na pełnym etacie (pełny etat to 36, 38 lub 40 godzin tygodniowo w zależności od obowiązującego CAO w danym sektorze).

Jakie dodatki Ci się nalezą?

Każdy pracownik ma także prawo do urlopu wakacyjnego, który zostaje zapłacony przez pracodawcę. Ilość dni wakacyjnych w roku zależny od ilości dni jakie dana osoba pracuje w ciągu tygodniu razy cztery. A więc osobie pracującej 5 dni w tygodniu (8 godzin dziennie) należny się 20 dni wakacyjnych, płatnych przez pracodawce. W przypadku okresu pracy krótszego niż rok, dni wakacyjne zostaną wyliczone na podstawie ilości przepracowanych dni. Poza tym każdemu pracownikowi należny się także minimalny dodatek wakacyjny (vakantiebijslag), który stanowi 8 procent pensji brutto i jest wypłacany jeden raz w roku, zazwyczaj jest to w końcu maja bądź na początku czerwca (zależny to od obowiązującego w danym sektorze CAO). Pracownikom sezonowym, bez względu na długość trwania kontraktu także należą się dni wakacyjne, za które pracodawca powinien zapłacić po okresie wygaśnięcia kontraktu, bądź na koniec każdego przepracowanego miesiąca.

Gdzie egzekwowac swoje prawa?

Każdy kto po zapoznaniu się z obowiązującym prawem stwierdzi, ze otrzymuje nieuczciwe wynagrodzenie, powinien porozmawiać o tym ze swoim pracodawcą a jeśli to nie poskutkuje powinien udać się do Inspekcji Pracy (Arbeidsinspectie), bądź do adwokata. Pracodawca, który wypłaca swoim pracownikom wynagrodzenie poniżej prawem przyjętej stawki otrzyma kare, która może sięgać nawet 6700 euro. Nawet jeśli pracownik dopiero po jakimś czasie zorientuje się, ze jego wynagrodzenie było poniżej przyjętej średniej, ma prawo do rządania wypłacenia zaległego wynagrodzenia, według CAO, obowiązującego w trakcie trwania kontraktu. O zwrot zaległej pensji można się ubiegać w przeciągu 5 lat od wygaśnięcia kontraktu, natomiast o niewypłacony dodatek wakacyjny w przeciągu 2 lat od wygaśnięcia kontraktu.

Stop dyskryminacji

2009-04-05T12:09:00.000-07:00

Dowiedz się jak i gdzie egzekwować swoje prawa

O sytuacji dyskryminującej mówimy, gdy osoba jest traktowana mniej korzystnie niż inna w podobnej sytuacji z powodu pochodzenia rasowego czy etnicznego, religii czy wyznania, wieku, orientacji sensualnej czy niepełnosprawności. Z dyskryminacją mamy często do czynienia nawet nie zdjąc sobie z tego sprawy, ponieważ poza bezpośrednią formą, dyskryminacja możne przyjmować także formy pośrednie. Publiczne wyśmiewanie kogoś ze względu na kolor skóry od razu zostaje przez wszystkich bezbłędnie rozpoznane jako akt dyskryminacji, ale na przykład ogłoszenie o pracę, w którym wymagana jest perfekcyjna znajomość określonego języka, nie jest identyfikowane z czymś dyskryminującym, choć w praktyce takie ogłoszenie dyskwalifikuje grupę osób, na przykład obcokrajowców, którzy mówią z akcentem.

Do dyskryminacji możne dochodzić na kilku płaszczyznach, takich jak: na rynku pracy, w sytuacji mieszkaniowej, w szkolnictwie i edukacji, w sektorze w publicznym, w sferze prywatnej, w rozrywce, mediach czy reklamie. Do najczęściej występujących form dyskryminacji dochodzi na rynku pracy . Ta forma dyskryminacji wiąże się z nieodwracalnymi i poważnymi konsekwencjami dla osoby nią dotkniętej. Osoba taka zostaje pozbawiona dochodów, co w konsekwencji spycha ja na margines społeczny. Dyskryminujące uprzedzenia w Holandii są przyczyna 3,5 raza większego bezrobocia wśród nieeuropejskich obcokrajowców niż wśród ludności rdzennej. O aktach dyskryminacji zdecydowana większość osób nie informuje, ze względu na obawę przed konsekwencjami, nieznajomość języka albo zwyczajnie z braku informacji o możliwości złożenia zażalenia.

Meldpunt Dyskryminatie nie dysponuje precyzyjnymi danymi dotyczącymi dyskryminacji wymierzonej przeciwko Polakom. Polska emigracja jest stosunkowo nowa, a wzmożony napływ emigrantów rozpoczął sie w w maju 2007 roku, wraz z przystąpieniem Polski do Wspólnot Europejskich. Należy jednak mieć na uwadze, ze problemy związane ze złą sytuacją mieszkaniową, wykorzystywaniem Polaków w miejscach pracy, wynagradzaniu poniżej średniej krajowej, odmową założenia konta w banku, wygłaszaniem obraźliwych opinii na temat Polaków, to formy jawnej dyskryminacji, wobec których nie należy przejść obojętnie.

Akty dyskryminacji powinno się a wręcz trzeba zgłaszać, bo tylko w ten sposób można jej przeciwdziałać. A miejsc, gdzie ofiara możne uzyskać pomoc jest wiele:

O 1 stycznia 2007 roku aktywnie działa Art.1- krajowa organizacja walki z dyskryminacja, która ma swoje placówki w każdej prowincji (Antidiscriminatiebureaus);

A ponadto zgłoszenia można dokonać przez internet (Meldpunt Discriminatie Internet- http://www.meldpunt.nl/);

a także korzystając z BelGelijk.nl- krajowego numeru: 0900-2354354, gdzie dzwoniący zostanie skontaktowany z najbliższym punktem zgłoszeniowym;

O ciężkich wykroczeniach czy aktach dyskryminacji na tle rasowym czy orientacji seksualnej można anonimowo poinformować na stornie http://www.hatecrimes.nl/ , a dalsze postępowanie należny do policji;

Innymi organizacjami o bardziej specyficznym zasięgu są: LEEFtijd (dyskryminacja ze względu na wiek), CG-raad (dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność bądź chroniczną chorobę), MOVISIE i COC Nederland (dyskryminacja ze względu na orientację seksualna), Anne Frank Stichting (dyskryminacja na tle rasowym i religijnym), E-Quality (Dyskryminacja ze względu na pleć);

Ponadto w kwestiach spornych dotyczących równego traktowania można zgłosić się do Komisji Równego Traktowania (Commisie Gelijke Behandeling- CGB).

Dyrektor Meldpunt Discriminatie Amsterdam Jessica Silversmith przyznaje jednak, iż oficjalne doniesienia stanowią tylko czubek góry lodowej, a zdecydowana większość przypadków dyskryminacji nie jest nigdzie zgłaszana. A o znaczeniu jakie mają meldunki dyskryminacji pani Silversmith powiedziała: " To bardzo ważne, aby ludzie, którzy znaleźli się w sytuacji ich dyskryminującej donosili nam o takich incydentach. Nawet jeśli nie możemy pomoc to przynajmniej mamy sygnał o tym , ze dzieje się niedobrze a to bardzo ważne, bo z naszych danych wynika, ze problem ten dotyka coraz większej liczby osób i sytuacja będzie się niestety pogarszać".

Rocznie do 25 punktów dyskryminacji rozsianych po całej Holandii trafia 4000 skarg, z czego 800 do amsterdamskiej placówki.

W 2007 roku Silversmith przyjęła 8 doniesień o aktach dyskryminacji od Polaków. " Ktoś powie, ze 8 to niedużo, ale podkreślam, ze po pierwsze mówimy o samym Amsterdamie a po drugie skargi te wpłynęły od osób mieszkających w Holandii przez długi czas, umiejących się odnaleźć w tutejszej rzeczywistości -mówi Siversmith- a grupa najbardziej narażona na dyskryminacje są osoby nowo przybyłe, nie wiedzące o swoich prawach i co za tym idzie nie egzekwujące ich."

Dyrektor przytacza kilka przykładów: "Polka została powiadomiona o zwolnieniu z powodu "akcentu" w wymowie, który nagle zaczął przeszkadzać pracodawcy. Po otrzymaniu tego meldunku, postanowiłyśmy, aby napisać list odwołujący sie, poparty dobra argumentacja. List ten został napisany w imieniu zainteresowanej a nie punktu anty-dyskryminacji, bo w wielu przypadkach w pierwszej instancji taka droga staramy się rozwiązywać problemy naszych klientów. Po rozpatrzeniu przez pracodawce odwołania zainteresowanej, decyzje o zwolnieniu wstrzymano." Ostatnim przypadkiem dyskryminacji Polaków, jaki wpłynął do amsterdamskiej siedziby organizacji, było doniesienie Holendra, który wraz z grupa polskich znajomych udał się do jednej z amsterdamskich dyskotek. Ochroniarz przy wejściu do lokalu, stwierdził, ze Holender może wejść a Polacy nie, ponieważ to nie jest polska dyskoteka. Sprawa nie jest jeszcze wyjaśniona a Meldpunt Dyscriminatie prowadzi rozmowy z klubem.

Ale w błędzie jest ten, kto sadzi, ze problem ten dotyczy tylko obcokrajowców. Dyskryminacja to problem dotykający wszystkich grup społecznych i etnicznych. " To błędne koło - mówi pani Silversmith- Holendrzy dyskryminują obcokrajawców i odwrotnie, muzułmanie dyskryminują Żydów, Żydzi i chrześcijanie muzułmanów, mężczyźni kobiety i tak dalej i tak dalej. A my- jako punkt przyjmujący informacje o tych wszystkich zajściach znajdujemy się w sytuacji, w której każda z grup zarzuca nam, ze bronimy przeciwnika." Faktem natomiast jest, ze biuro przyjmuje najwięcej zgłoszeń od ludności osiadłej, która zna swoje prawa, wie o możliwości zgłoszenia zajścia i chce dochodzić swych racji. Nowo przybyli, którzy nie zapoznali sie jeszcze dobrze z panującymi realiami, możliwościami jakie daje równoprawne społeczeństwo i nie znają wystarczająco języka, w sytuacji ich dyskryminującej zazwyczaj nie walczą o swoje przywileje. Idealnym rozwiązaniem byłoby wydrukowanie ulotek i folderów w rożnych językach, co ze względu na obowiązujące prawo integrowania (Wet inburgering), które weszło w życie 1 stycznia 2007 roku, staje się niemożliwe. Władze nie maja obowiązku informowania obywateli w ich ojczystym języku, ponieważ na każdym ciąży obowiązek nauki języka i wiedzy o kraju pobytu. A przy mieszance 190 narodowości w Holandii, byłoby rzeczą niemożliwą, wydrukowanie ulotek w tak wielu językach. Dlatego bardzo ważne jest informowanie obywateli o ich prawach poprzez wszelkiego rodzaju akcje. Jedna z nich jest corocznie organizowany tydzień walki z rasizmem (de actieweek tegen racisme), który w tym roku miał miejsce miedzy 18 a 26 marca, w czasie trwania którego, 21 marca odbywa się Międzynarodowy Dzień Walki z Rasizmem. Niewątpliwie duże znaczenie maja akcje informacyjne, w których za pomocą folderów, ulotek i plakatów, społeczeństwo jest informowane o punktach anty-dyskryminacyjnych.

Ważne jest, aby tego typu zajścia meldować jak najszybciej, najlepiej w przeciągu 2 tygodni. Jeśli czas ten upłynie Meld Punt Discriminatie nie jest już w stanie pomóc.

Warto wiedzieć...

2009-03-26T10:37:00.000-07:00

... Jak oszczędzać w Holandii

Bez względu na to czy jesteś w Holandii kilka czy kilkanaście miesięcy warto poznać ten kraj. Z podróżowaniem czy zwiedzaniem muzeów i galerii wiążą się pokaźne wydatki, choć mając w kieszeni kilka pożytecznych kart można zaoszczędzić a przy tym interesująco spędzić czas. Warto przy tym wziąć przykład z Holendrów. Holendrzy kochają oszczędzać, a z miłości tej zrodziły się pomysły na oszczędne spędzanie czasu. Holendrzy nie lubią wydawać, wiec wymyślili kary, dzięki którym nie wydaja wcale a jeśli już to niewiele. Holendrzy wpadli na pomysł, by z kart tych mógł korzystać każdy, problem tkwi w tym, ze wiele osób o nich nie wie. Dla wszystkich tych, którzy chcą wiedzieć, mam kilka dobrych rad.

Znizka na pociągi

Po pierwsze polecam zakup karty, dzięki której otrzymasz zniżkę na przejazdy koleją -voordeelurenabonnament. Karta ta uprawnia do 40% zniżki na krajowe przejazdy koleją i jest ważna przez cały rok. Karta jest ważna po tak zwanych ochtendspitsuren, czyli porannych godzinach w czasie których najwięcej osób korzysta z przejazdów pociągiem. Od 9-tej każdego dnia, a w weekend przez cala dobę, możesz podróżować po całej Holandii z 40 procentową zniżką (korting przysługuje także maksimum 3 osobom, które podróżują w twoim towarzystwie). W letnich miesiącach lipcu i sierpniu, karta jest także ważna całą dobę. Zakup voordeelurenabonnament ( cena regularna 55 euro) zwraca się bardzo szybko, a ty i twoja rodzina oraz przyjaciele możecie przez cały rok korzystać z tańszych przejazdów koleją. Kate można zakupić na każdej stacji kolejowej, bądź zamówić przez internet www.ns.nl Przy zakupie voordeelurenabonnament dostaniesz od razu tymczasowy dowód z którym możesz podróżować ze zniżką a w przeciągu 2 miesiący otrzymasz kartę poczta.

Tańsze przejazdy autobusem

Podróżując autobusem, tramwajem czy metrem nie zapomnij kupić strippenkaart, tańszej alternatywy biletu (6,80-dorośli, 4,50-dzieci i 65+).

Karta muzealna

Skoro masz już kartę i możesz taniej podróżować, warto wybrać się w podróż po Holandii. Zwiedzając miasta i miasteczka nie zapomnij zajrzeć do muzeów. Bilety do muzeów są dość drogie. Możesz jednak zakupić kartę muzealną-museumkaart, która pozwala na bezpłatne zwiedzanie ponad 400 muzeów w całej Holandii przez cały rok. Wraz z karta otrzymasz informator, które muzea możesz zwiedzić za darmo. Kartę można zamówić przez internet www.museumkaart.nl , bądź zakupić przy wejściu do wielu popularnych muzeów (warto przed pójściem do wybranego muzeum sprawdzić czy prowadzi sprzedaż kart). Cena karty muzealnej to 35 euro dla osób starszych niż 25 lat oraz 17,50 dla osób poniżej 25 roku życia. Przy zakupie pierwszej karty dochodzą też dodatkowe koszty administracyjne (4,95). Jeśli zechcesz, karta zostanie przedłużona na kolejny rok, po uiszczeniu przez ciebie opłaty. W przypadku wystaw czasowych, z museumkaart otrzymasz atrakcyjny korting.

Karta biblioteczna

Na uwagę zasługuje także karta biblioteczna- bibliotheekkaart . Stajać się członkiem jednej z publicznych bibliotek (openbare bibliotheek) w kraju, masz prawo korzystania z usług bibliotecznych w całej Holandii. Poza wypożyczaniem książek, możesz także pożyczać DVD,CD, prasę, korzystać z internetu, a także brać udział w wielu wydarzeniach kulturalnych organizowanych przez biblioteki w całym kraju. Roczny abonament kosztuje 24 euro dla osoby w wieku 23-64 lat oraz 14,50 euro dla osób miedzy 19 a 22 rokiem życia oraz dla osób po 65 roku życia. Członkostwo dzieci (do 19) jest bezpłatne.

Stadspas

Jeszcze jedna dobra rada dotycząca oszczędzania. W niektórych urzędach miast i wsi istnieje możliwość otrzymania stadspas, który uprawnia do zniżek lub bezpłatnego uczestnictwa w wielu imprezach sportowych, kulturalnych czy rekreacyjnych w miejscu zamieszkania. Jednak każdy musi osobiście sprawdzić czy w jego urzędzie miasta można dostać stadspas i czy tej konkretnej osobie przysługuje. Stadspas uprawnia do zniżek w takich miejscach jak : teatr, kino, ogród zoologiczny, cyrk, sauna, siłownia itp. W czasie wakacji szkolnych, posiadacz stadspas otrzymuje dodatkowe bony dla dzieci.

Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, czyli...

2009-03-22T11:12:00.000-07:00

Film o polskich i holenderskich migrantach

Tak jak zapowiadałam kilka dni temu, śpieszę z wrażeniami z premiery filmu dokumentalnego o polskich i holenderskich migrantach. Ponizej zamieszczam relację z niedzielnej premiery (15 marca) w Hadze. Niniejszy artykuł można także przeczytać w dwutygodniku PoPolsku.

Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma

15 marca w Filmhuis w Hadze odbyła się premiera filmu dokumentalnego pt. "Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma" Życie Holendra w Polsce & Życie Polaka w Holandii ("Het gras is altijd groener" Het leven van een Nederlander in Polen & Het leven van een Pool in Nederland). Projekcja filmu odbyła się w zamkniętym gronie ludzie bezpośrednio biorących udział w powstaniu filmu oraz zaproszonych gości. Wśród obecynych byli m.in.: uczniowie Aloysus College wraz ze swoimi opiekunami oraz rodzicami, przedstawiciele organizacji sponsorujących film (ABU, VIA, Duijndam, Tap Taxi, Otto, Polonia, ambasad RP), aktorzy biorący udział w filmie, pracownicy i wolontariusze Stowarzyszenia Współpracy Miast Haga-Warszawa oraz zaproszeni goście.

Jak to się zaczęło?

W listopadzie ubiegłego roku miały miejsce zdjęcia do filmu dokumentalnego o życiu Holendrów w Polsce i polskich migrantów w Holandii. 20-osobowa grupa uczniów z Aloysius College z Hagi oraz Społecznego Liceum Ogólnokształcącego z Warszawy przeprowadziła wywiady z ponad 40 emigrantami, zarówno w Polsce jak i w Holandii. Młodzi filmowcy gromadzili materiał w Warszawie, gdzie o swoich doświadczeniach emigracyjnych opowiadali mieszkający i pracujący w Polsce Holendrzy. Następnie prace nad filmem przeniosły się do Holandii, gdzie polscy migranci mieli okazję do podzielenia się swoimi doświadczeniami i refleksjami na temat emigracji. Film powstał z inicjatywy Stowarzyszenia Miast Haga-Warszawa, a myślą przewodnią całego przedsięwzięcia była próba ukazania dobrych i tych mniej pozytywnych skutków emigracji, ukazanie różnic kulturowych i obyczajowych, z jakimi spotykają się emigrancji w obu krajach a także wskazanie podobieństw i szukanie drogi do bliższego poznania i współpracy.

Przed premierą

Poza wąskim gronem osób bezpośrednio związanych z projektem, film pozostawał wielką tajemnicą. Czekający na projekcję obrazu goście zastanawiali się, czego tak na prawdę mają się spodziewać. Szczególnie aktorzy, występujący w dokumencie, z podekscytowaniem czekali na swój ekranowy debiut. Magda Grasiewicz, młoda Polka mieszkająca w Hoek van Holland, z nieukrywanym zdenerwowaniem oczekiwała na projekcję filmu przed salą numer 1 haskiego Filmhuis. "-Nagranie trwało około godziny i odbyło się u mnie w domu- powiedział Magda-ale będę zadowolona, jeśli choć kilka minut z mojej wypowiedzi znajdzie się w filmie. Zdecydowałam się na udział w filmie, ponieważ uważam, że panuje wiele niesprawiedliwych mitów związanych z polską migracją w Holandii. Tylko poprzez opowiedzenie prawdy, możemy zmienić nasz negatywny obraz". Andrzej Wojdak, bezrobotny mieszkaniec Hagi z podobnych pobudek zgodził się na udział w filmowym przedsięwzięciu. "-Myślę, że ten film stanowi mały krok w kierunku lepszego zrozumienia i współpracy obu narodów- powiedział Andrzej- ciesze, się, że miałem szansę na upublicznienie mojego punktu widzenia".

Po premierze- spełnione oczekiwania

Zarówno twórcy dzieła, jak ich opiekunowie a także sponsorzy i zebrani goście nie ukrywali zadowolenia z efektu pracy młodych filmowców. Yanic Cilon oraz Eefje van Daalen, studenci Aloysus College których poznałam podczas nakręcania materiału do dokumentu w Amsterdamie w listopadzie ubiegłego roku, ocenili pozytywnie swój debiutanci film -Zawsze można lepiej-powiedział Yanic-ale myślę, że udało nam się przekazać przyświecające nam od początku założenia, czyli przede wszystkim wskazanie na to co nas łączy i próba wytłumaczenia skąd i dlaczego biorą się podziały". Eefje dodała: -"Nagraliśmy setki minut materiału, z którego musieliśmy wybrać najciekawsze wypowiedzi. Nie było łatwo, ale sadząc po reakcjach publiczności, chyba mogę powiedzieć, że jednak się udało- i dodała- Obrazy zmieniają się bardzo dynamicznie. Wypowiedzi poszczególnych bohaterów doskonale się uzupełniają, ale jednocześnie wskazują na ogromną różnorodność i kontrast poszczególnych historii". Z owoców pracy swoich podopiecznych był także zadowolony nauczyciel holenderskich studentów Toon Tullemans, który wskazał na dojrzałość i autentyczność filmu. Także polscy aktorzy wypowiadali się w samych superlatywach o obejrzanym dokumencie. Gosia Cubak, studentka psychologii, wskazała na ciekawe zestawienia wypowiedzi poszczególnych bohaterów oraz dynamizm. -"Z zapartym tchem śledziłam akcję filmu i przyznaję, że podczas 40-minutowej akcji nie było czasu na nudę." Magda Grasiewicz wskazała natomiast na doskonale zachowanie proporcji miedzy wypowiedziami holenderskich i polskich bohaterów. -"Absolutnie sprawiedliwy podział-stwierdziła Magda-do głosu zostawali dopuszczani na przemian polscy i holenderscy migranci, co daje możliwość lepszego porównania sytuacji obu migracji." Wiele ciepłych słów uznania padło pod adresem Claudii Cenkali ten Dam, która jest koordynatorem projektu. Redaktor naczelna portalu Polonia Małgorzata Bos-Karczewska, wręczając kwiaty ten Dam podkreśliła ogromny wkład Stowarzyszenia Współpracy miast Haga-Warszawa w budowanie więzi polsko-holenderskiej i wyraziła nadzieję na kontynuację zacieśniania więzi pomiędzy narodami. Ten Dam zapowiedziała, że "Wszędzie dobrze gdzie nas nie ma" będzie miał swoją premierę 21 marca w Warszawie. Następnie film będzie można zobaczyć 5 kwietnia w Nutshuis w Hadze. Jak zapowiedziała ten Dam już niebawem film będzie można zobaczyć w wielu "polskich" miejscach a także w telewizji i na internecie, o czym będę informować.

16-22 marca

2009-03-18T12:41:00.000-07:00

Stop rasizmowi i dyskryminacji

W dniach 16-22 marca obchodzony jest Europejski tydzień walki z rasizmem i dyskryminacją. Z tej okazji, w całej Europie, mają miejsce debaty, odczyty i spotkania, na których poruszana jest problematyka dotycząca dyskryminacji oraz szukanie sposobów walki z nią. Punktem kulminacyjnym tygodniowych obchodów jest dzień 21 marca- ustanowiony przez Organizację Narodów Zjednoczonych, Narodowym dniem walki z rasizmem i dyskryminacją.

Także w Holandii pod hasłem "allemaal anders, allemaal gelijk" (każdy inny, wszyscy równi) organizowanych jest szereg debat. Jak co roku, stowarzyszenie Nederland Bekent Kleur zorganizowało program, w którym poza debatami, można będzie także obejrzeć filmy dotyczące rasizmu na świecie, zobaczyć występ satyryka czy posłuchać poezji.

Dzień przeciwko rasizmowi będzie obchodzony 22 marca (niedziela) w de Melkweg przy Leidseplein w Amsterdamie. Wstęp jest wolny, ale ze względu na ograniczoną liczbę miejsc, należy wcześniej dokonać rezerwacji. Szczegółowe informacje na stronie: www.nederlandbekentkleur.nl/dagtegenracisme_2009.html

W roku ubiegłym z okazji Międzynarodowego dnia walki z rasizmem i dyskryminacją, na placu Dam w centrum Amsterdamu odbyła się demonstracja. Oto kilka zdjęć z 21 marca 2008 roku.

Wiosna...

2009-03-18T12:29:00.000-07:00

Nadchodzi wielkimi krokami

W Niderlandach czuć juz zapach wiosny. Powietrze troszkę cieplejsze a zza szarych chmur nieśmiało wygląda słońce. Ale mnie najbardziej cieszy fakt, ze juz niebawem Holandia rozkwitnie milionem kwiatów. Ach, co to za czas dla takich milośników kwiatów jak ja :)

A póki co cieszę się krokusikami, które zakwitły na trawniku.

Film o polonii holenderskiej

2009-03-11T14:56:00.000-07:00

Reportaz z realizacji dokumentu

W listopadzie ubiegłego roku miałam okazję uczestniczyć w zdjęciach do filmu dokumentalnego o życiu polskich migrantów w Holandii. W najblizszą niedzielę wybieram się na premierę filmu do Hagi. Film będzie można także zobaczyć na internecie a także w polskiej telewizji, o czym poinformuję, kiedy już uzyskam potwierdzone informacje. Ale póki co chcę Wam przypomnieć artykuł, który ukazał się w tygodniku Po Polsku, dotyczący realizacji filmowego projektu polonii holenderskiej.

A w przyszłym tygodniu podzielę się wrażeniami z premiery filmu!

Krótki film o życiu

Mijający rok obfitował w wiele ciekawych inicjatyw ze strony holenderskiej Polonii, a dopełnieniem tego płodnego czasu stało się nagranie filmu o polskich i holenderskich imigrantach. Towarzyszyłam jego twórcom podczas pracy.

Fakty, a nie fikcja

„Życie Holendra w Polsce & Życie Polaka w Holandii” jest filmem dokumentalnym. 30-minutowa produkcja nie ma na celu przedstawienia barwnej, szokującej i wyssanej z palca opowieści o życiu imigrantów w Królestwie Niderlandów czy w Polsce, ale pokazanie codziennego życia Polaków i Holendrów w krajach ich emigracji. Film ma ambicję stanowić pewnego rodzaju przewodnik dla obecnych i przyszłych imigrantów, wskazując im drogę w nowym kraju pobytu. W nakręcaniu filmu wzięła udział 20-osobowa grupa uczniów polskich i holenderskich szkół średnich (II Społecznego Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie oraz Aloysius College w Hadze), pod okiem pedagogów, pełniących funkcję opiekunów oraz doradców w realizacji projektu. W Polsce wszyscy licealiści pracowali nad projektem razem, natomiast w Holandii uczniowie zostali podzieleni na 5 grup roboczych, z których każda zajmowała się nakręcaniem materiału w różnych częściach Holandii. Jedna 4-osobowa grupa, składająca się z dwóch uczniów polskich i dwóch holenderskich, zajmowała się nagrywaniem materiału do filmu w Amsterdamie, gdzie miałam okazję podejrzeć przebieg procesu twórczego oraz porozmawiać z młodą ekipą filmową oraz jej opiekunem.

Życie Holendra w Polsce &...

Nagranie materiału obrazującego „Życie Holendra w Polsce” miało miejsce w Warszawie. Na początku listopada holenderscy uczniowie wraz z opiekunami wspólnie ze swoimi polskimi kolegami spotkali się z holenderskimi imigrantami i nakręcili materiał obrazujący ich codzienne życie. Jak twierdzą zgodnie wszyscy członkowie zespołu, holenderscy bohaterowie dokumentu, byli do siebie niebywale podobni. – Wszyscy biorący udział w projekcie Holendrzy mieli do opowiedzenia tę samą historię – mówi Robert Brodzik z II SLO z Warszawy. – A więc: z holenderską precyzją zorganizowany wyjazd, bez miejsca na niespodzianki. Polacy spotykani w Holandii mają zdecydowanie ciekawsze opowieści, obfitujące w wiele niespodzianek oraz zaskakujących wydarzeń.Evie van Dalen dodaje: – Holenderscy migranci, z którymi mieliśmy okazję się spotkać, to ludzie biznesu, posiadający w Polsce dobrze płatne prace w bankach czy dużych przedsiębiorstwach, nie spotykający się na co dzień z wieloma typowo emigracyjnymi problemami, jakich na przykład doświadczają Polacy w Holandii. Ale właśnie o to chodzi, aby pokazać kontrast pomiędzy tymi dwiema grupami imigrantów. – Rozpoczynając pracę nad filmem, miałem pewne pojęcie o imigrantach, które się tylko potwierdziło – komentuje Yanic Cildh. – Holendrzy mieszkający w Polsce nie wyjeżdżają z konieczności, ale z wyboru. W przypadku Polaków to zła sytuacja ekonomiczna w kraju, jest zazwyczaj przyczyną decyzji o emigracji.

... Życie Polaka w Holandii

Uczniowie biorący udział w projekcie nie ukrywali natomiast, że praca nad filmem zmieniła ich zdanie o polskich migrantach w Holandii. – Myślałem, że zdecydowana większość Polaków w Holandii to bezdomni i pijacy. Miło się rozczarowałem – mówi Robert Brodzik z II SLO z Warszawy i dodaje: – Polakom nieźle się tu powodzi. Praca nad filmem uświadomiła natomiast Robertowi, iż wśród Holendrów pokutuje niesprawiedliwy stereotyp Polaka – awaturnika i pijaka, o istnieniu którego licealista nie miał pojęcia. – Panuje tu duża różnorodność, a Polacy naprawdę dobrze sobie radzą – kontynuuje warszawiak. – Mieliśmy wywiady z tłumaczami, nauczycielami, a nawet istruktorem boksu, spotkaliśmy także polskich artystów, a dziś rozmawiamy z przedsiębiorcami. Ciekawe i niepowtarzalne postaci, które odnalazły swoje miejsce w nowym kraju. Koleżanka Roberta dodaje: – Spotkani tu ludzie naprawdę mi zaimponowali tym, jak świetnie potrafili odnaleźć swoje miejsce w nowym kraju. Weźmy chociażby dzisiejszych naszych rozmówców. Pan Marek Strzeszewski prowadzi słynny na cały Amsterdam polski sklep, a Tomasz Tracz – polski bar. Myślę, że rozpoczęcie własnej działalności w obcym kraju wcale nie jest łatwe. Jestem pod wrażeniem. Robert szybko uzupełnia, że nie można zapominać, że nie wszystkim tak dobrze się powodzi, a inne grupy uczniów miały w planach spotkania także z polskimi bezdomnymi i bezrobotnymi. Uczniowie byli zgodni co do jednego: polscy migranci mają zdecydowanie ciekawsze historie niż mieszkający w Polsce Holendrzy. Evie van Dalen, holenderska licealistka, podsumowuje: – Wszyscy holenderscy migranci to biznesmeni, którzy wyemigrowali do Polski ze względu na pracę, która już na nich czekała, a Polacy w Holandii doszli do wszystkiego sami.

Epilog

Nie jest rzeczą łatwą zmienienie czyichś poglądów i głęboko zakorzenionych stereotypów. A jedynym sposobem na ich zmianę jest pokazywanie prawdy oraz dążenie do dialogu pomiędzy grupami reprezentującymi różnorodne światopoglądy. Miejmy nadzieję, że film dokumentalny ukazujący życie holenderskich i polskich imigrantów przyczyni się do zmniejszenia różnic pomiędzy dwoma narodami i wprowadzi atmosferę większego zrozumienia i tolerancji.

Mania czytania, czyli...

2009-03-11T13:14:00.000-07:00

Tydzień Książki 2009

W dniach 11-21 marca 2009 po raz 74-ty zostanie obchodzony Narodowy Tydzień Książki. Tegoroczna edycja będzie przebiegać pod znakiem roli i znaczenia zwierząt w poezji i prozie. Mottem tegorocznych obchodów TK jest cytat z wiersza "De Mus" (1949), autorstwa holenderskiego poety Jana Hanlo: "Tjielp Tjielp- De Literaire zoo" ("Tjielp Tjielp- Literackie Zoo").

Każdego roku, specjalnie na Tydzień Książki ukazuje się książkowy prezent (zwany boekenweekgeschenk), który uprawnia do darmowego przejazdu koleją. W roku bieżącym jest to dzieło Tima Krabbe zatytyłowane "Een Tafel vol Vlinders" ("Stół pełen motyli"). Książkę można otrzymać jako prezent przy zakupie holenderskich książek o wartości minimum 11,50 euro. Po okazaniu książki Krabbe, można zupełnie za darmo podróżowac 2 klasą kolei na terenie całej Holandii przez cały dzień 15 marca 2009 (niedziela). Z okazji Narodowego Tygodnia Książki, w całym kraju organizowane są wszelkiego rodzaju atrakcje, o których szerzej można przeczytać na stronie: http://www.boekenweek.nl/

Bloemencorso 2009

2009-03-10T15:29:00.000-07:00

Daty poszczególnych parad kwiatów w 2009 roku

Tak mi ta szara i deszczowa zima dokucza, ze postanowiłam sprawdzić terminy parad kwiatów w bieżącym roku. Spoządzilam listę najpopularniejszych Bloemencorso w Hoalndii, wraz z linkami do stron, na których znajdziecie wiele ciekawych informacji o historii parad kwiatów a takze planach na ten rok. Nie spomnę juz o przecudnych zdjeciach, jakie mozna podziwiać.

Skoro wiemy już gdzie i kiedy odbędą się parady kwiatów, to spokojnie mozemy zaplanować sobie urlop tak, aby wziąć udział chociaz w jednym z holenderskich bloemencorso :)

W roku bieżącym Bloemencorso Bollenstreek odbędzie się w dniach 24-26 kwietnia. Tematem tegorocznej edycji będą znane książki, czyli "Beroemde boeken". Konstrukcje platform z kwiatowymi kompozycjami można zobaczyć na stornie: http://www.bloemencorso.info/ a także przeczytać wiele ciekawych informacji na temat historii Bloemencorso Bollenstreek.

W dniach 14-16 sierpnia będzie miało miejsce Rijnsburgs Bloemencorso, odbywające się w Rijnsburg, Katwijk i Noordwijk. W tej cyklicznej paradzie, która w roku bieżącym odbędzie się po raz 64, biorą udział wszelkiego rodzaju pojazdy, przystrojone w kwiaty. Szczegółowe informacje na stronie: http://www.rijnsburgscorso.nl/

Niesamowitych wrażeń estetycznych dostarcza niewątpliwie Bloemencorso Leersum, w którym wszystkie kwiatowe konstrukcje zbudowane są z jednego rodzaju kwiatów: dalii. W tym roku parada kwiatów w Leersum odbędzie się 15 sierpnia, a tematem tegorocznej, 57 edycji będą hasła: "Spotkanie z dalią" oraz "Doświadczenie, które Cie poruszy" ("Ontmoeting met de dahlia", "Beleving die je raakt"!) Warto zajrzeć na stronę: http://www.bloemencorsoleersum.nl/ po szczegółowe informacje.

29 sierpnia odbędzie się parada kwiatów w Winterswijk o tajemniczej nazwie "Zwierze i smycz" (DIERenRIEM). Przygotowania do parady można sledzić na stronie: www.winterswijk.org/corso/

Począwszy od 1936 roku, w pierwszy weekend września ma miejsce największa parada kwiatów na świecie, w Zundert. Bloemencorso Zundert 2009 będzie przebiegać pod hasłem: "Tajemnica Zundert" ("Het Geheim van Zundert") a odbędzie się 6 i 7 września. Prace nad projektami konstrukcji odbywają się w tajemnicy i zostaną ujawnione dopiero na początku czerwca. Więcej o tym niezwykłym wydarzeniu na stronie: http://www.bloemencorsozundert.nl/

A także parda kwiatów w Valkenswaard, które odbędzie się 13 września (http://www.oruwa.nl/ ) oraz niesamowite Bloemencorso Lichtenvoorde, któremu tradycyjnie już towarzyszą zespoły i teatry muzyczne (13 września). Szczegółowe informacje na stronie: http://www.bloemencorso.com/

Nauka holenderskiego online

2009-03-09T07:13:00.000-07:00

Przydatne linki do nauki niderlandzkiego

Aby nauczyć się holenderskiego wcale nie trzeba słono płacic za kursy językowe. Solidne podstawy można zbudować samemu, nie wychodząc nawet z domu. Oto kilka na prawdę świetnych stronek, które pomogą w nauce niderlandzkiego. Zresztą, sprawdźcie sami :)

Owocnej nauki zyczę!

http://www.cambiumned.nl/

http://www.coutinho.nl/welkom

http://www.educatie.eigenstart.nl/

http://www.etv.nl/

http://www.expertisecentrumnt2.nl/

www.faganfinder.com/translate

www.freedictionary.biz/dictionary.html

www.goethe-verlag.com/tests/index1.htm

www.hennyjellema.nl/

http://www.huiswerkweb.nl/

www.internetpolyglot.com/lessons-pl-nl

http://www.learndutch.nu/

http://www.learnonline.nl/

http://www.leesenschrijf.nl/

http://www.margoo.be/

http://www.mijnabc.nl/

http://www.nederland.pl/

http://www.nederlandsetaal.startpagina.nl/

http://www.nt2.kennisnet.nl/

http://www.nt2.taalmenu.nl/

http://www.praktijkonderwijs.com/

http://www.slowka.pl/

http://www.taalblad.be/

http://www.taalklas.nl/

http://www.taalstad.nl/

http://www.taalthuis.com/

http://www.teleac.nl/taalspel/spelgrid.jsp

Pif Paf

2009-02-26T08:33:00.000-08:00

Spotkanie polskich fotografów

Następne spotkania będą odbywały się regularnie w każdą pierwszą środę miesiąca o 20:00, "De Westhoek" H. van Deventerstraat 45, 2563XP Den Haag

Kolejne terminy spotkań to: 4 marzec, 1 kwiecień, 6 maj, 3 czerwiec, 1 lipiec, 5 sierpień, 2 wrzesień, 7 pażdziernik, 4 listopad, 2 grudzień

A to tematy, których nie poruszyliśmy jeszcze na ostatnim spotkaniua co za tym idzie są to tematy na kolejny raz:

Kompensacja kompozycji - Najprostszy sposób wpływu na parametry ekspozycji;
Autofocus - Jak najlepiej wykorzystać możliwości systemu automatyki ostrości;
Jak skutecznie wykorzystać ogniskową - Poznaj wpływ wybranej ogniskowej na wygląd zdjęcia;
Przerysowany pierwszy plan - Dynamiczne ujęcia szerokim kątem w zasięgu ręki;

Tekst pochodzi z bloga Pif-Pafu, na którego serdecznie zapraszam: http://my.opera.com/pif-paf/blog/

Info dla polskich migrantów

2009-02-26T05:49:00.000-08:00

SPOTKANIE INFORMACYJNE w Hadze

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych Polakow mieszkajacych w Hadze na spotkanie informacyjne o prawach i obowiazkach dotyczacych nastepujacych dziedzin:

- ubezpieczenia zdrowotne, mieszkalnictwo, praca, podatki, zycie spoleczne

Czas i miejsce:

8 marca (niedziela) w godzinach 14-16

Zapisy od 24 lutego do 3 marca wlacznie

Adres:

Polskie Centrum WesthoekHendrik van Deventerstraat 452563 XP Den Haag (w poblizu Albert Hijna przy Valkenboslaan)

Zainteresowanych prosimy o kontakt z Claudia Cenkala- ten Dam (koordynator projektu) pod numerem gsm 06-104 59 021 do 17-go lutego lub przez e-mail: claudia_cenkala@hotmail.com lub info.sdw@inter.nl.net do 23-go lutego. Prosze zostawic imie i nazwisko i telefon lub e-mail kontaktowy. Wszyscy beda powiadomieni 24-go lutego na ktore spotkanie sa zapisani.W zwiazku z ograniczona liczba miejsc (20 osob na spotkanie) oczekujemy wylacznie osoby zapisane. W przypadku duzego zainteresowania stworzymy liste oczekujacych na kolejne spotkania.

Spotkanie jest NIEODPLATNE!

Zaanse Schans

2009-02-25T10:17:00.000-08:00

Wizyta w holenderskim skansenie

Zaanse Schans to niewielka wioska w gminie Zaanstad w Północnej Holandii (prowincja Noord-Holland), położona około 12 kilometrów na północ od Amsterdamu. Miejsce to, popularnie nazywane muzeum na powietrzu czy skansenem, przyciąga rocznie około 900 tysięcy turystów, zarówno z kraju jak i ze świata. Warto przyjrzeć się bliżej temu miejscu i odkryć jego historię. Przenieśmy się więc w czasie i zobaczmy jak wyglądała Holandia na przełomie XVII i XVIII wieku.

Geneza Zaanse Schans

Nazwa skansenu pochodzi od dwóch słów: przymiotnika zaanse od rzeki Zaans, wzdłuż której położony jest skansen i schans (szańce), które zostały wzniesione w tej okolicy podczas wojny 80-letniej. W 1574 roku, gubernator Diederik Sonoy, będący w służbie Willema I Orańskiego (Willem van Oranje), wraz z okolicznymi mieszkańcami, wziósł szańce obronne, aby powstrzymać atak wojska hiszpańskiego. Przywykłym do nieustannej walki z żywiołem Niderlandczykom, udało się, na bagnach i torfowiskach w okolicach Zaanstreek, wznieść szańce i odeprzeć najazd wroga. W latach 1961-1974 stare budowle z okolic Zaanstreek , uznawane za monumenty narodowe, zostały przeniesione do skansenu i odrestaurowane. W skansenie znajduje się 6 z 13, zachowanych do dnia dzisiejszego wiatraków przemysłowych, budowle reprezentujące charakterystyczny styl architektoniczny z okolic Zaanstreek oraz wiele muzeów z ekspozycjami obrazów, porcelany, mebli i przedmiotów, charkterystycznych dla tego rejonu.

Wiatraki

W 1594 roku Cornelis Cornelizoon z Uitgeest, wykorzystał, znaną w owym czasie technikę, do budowy pierwszego drewnianego wiatraka przemysłowego. Dzięki warunkom naturalnym: woda i wiatr, a także blisko położonego centrum handlowego w Amsterdamie, wzdłuż rzeki Zaans w krótkim czasie zbudowano ponad tysiąc wiatraków przemysłowych, a okolice Zaans, popularnie nazywane Zaanstreek stały się jednym z pierwszych centrów przemysłowych Zachodniej Europy. Z owego czasu do dnia dzisiejszego zachowało się trzynaście wiatraków, z czego sześć znajduje się w Zaanse Schaans. Są to:

- Mosterdmolen De Huisman (w dalszym ciągu wykorzystywany przemysłowo wiatrak do produkcji musztardy);

- Houtzaagmolen De Gekroonde Poelenburg (jest jednym z pięciu zachowanych do dnia dzisiejszego wiatraków typu paltrok, wykorzystywany w przemyśle tartacznym),

- Verfmolen De Kat (jedyny na świecie działający wiatrak do produkcji barwników mineralnych, wykorzystywanych w przemyśle farbiarskim, zbudowany w 1781 roku jako wiatrak do produkcji oleju, w 1960 roku został przebudowany);

- Oliemolen De Zoeker i Oliemolen De Bonte Hen (wiatraki produkujący olej, nadal działające);

- Houtzaagmolen Het Jonge Schaap (wiatrak tartaczny, wykorzystywany do obróbki drewna). Poza tym w skansenie znajdują sie jeszcze trzy małe wiatraki: Biksteen- i slijpmolen De Windhond oraz Weidemolen De Hadel (wiatrak melioracyjny, używany do utrzymania stałego poziomu wody w polderze). W kolicach Zaanse Schans znajduje sie także Schoolemeester, ostatni na świecie wiatrak produkujący papier. A wspomnieć należy, że przez wieki papier z okolic Zaanstreek uznawany był za najlepszy jakościowo.

Muzea

Na terenie skansenu znajduje się kilka muzeów, które stanowią doskonałą okazję do uzupełnienia swojej wiedzy historycznej na temat Zaanstreek w XVII i XVIII wieku:

- Zaans Museum (znajduja się w nim wystawy obrazów, ceramiki, malowanych mebli, tkanin, rękodzieł);

- Het Noorderhuis (dom handlarza z dziewiętnastowiecznym wystrojem. Ten jedyny w całym skansenie dom, którego wnętrze można zwiedzić, został w 1972 roku oficjalnie otwarty przez królową Julianę dla zwiedzających);

-Museumwinkel Albert Heijn (popularny w Holandii Albert Heijn ma swoje muzeum w skansenie, które wiernie odzwierciedla wystrój pierwszego sklepiku, który w przeciągu wieku rozrósł się do sieci supermarketów w całym kraju. Drewniany domek, w kolorze głębokiej zieleni jest przykładem typowej XIX-wiecznej budowli holenderskiej, z okolic Zaansu);

-Bakkerijmuseum In de Gekroonde Duyvekater (tradycyjna piekarnia, która swą nazwę zawdzięcza słynnemu słodkiemu chlebowi -Duyvekater, który po dziś dzień uznawany jest za rarytas i jedzony przy okazji specjalnych uroczystości, na przykład Świąt Wielkanocnych. W muzeum można zakupić typowe staro-holandzkie (oud-hollands) słodycze i wypieki);

-Museum van het Nederlandse Uurwerk (z unikatową kolekcją zegarów. Stała ekspozycja zegarów, pochodzących z lat 1500-1850, typowych dla Zaansu, Hagi, Amsterdamu oraz Fryslandii, daje możliwość obserwacji zmian w sztuce zegarmistrzowskiej);

- Klompenmakkerij (w muzeum holenderskiego chodaka nazywanego w Holandii klompem, można zobaczyć w jaki sposób odbywa się proces wyrobu, chyba tego najbardziej z Holandią kojarzonego, przedmiotu. W muzeum odbywają się pokazy wyrobu chodaka, przy użyciu tradycyjnych maszyn).

Przydatne info

Wstęp do skansenu jest wolny, ale zwiedzanie muzeów jest odpłatne. Ceny biletów nie są wygórowane i wahają się od 1 do 3 euro od osoby. Także za wejście do niektórych wiatraków trzeba zapłacić. Pokaz w muzeum chodaka jest za darmo, natomiast popularny wśród turystów przepływ kanałami kosztuje 6 euro. Przed wyprawą do Zaanse Schans dobrze jest zajrzeć na stronę skansenu: www.zaanseschans.nl i sprawdzić daty i godziny otwarcia poszczególnych muzeów, ponieważ w zależności od pory roku, są one otwarte tylko w wybrane dni oraz w określonych godzinach. Warto więc sprawdzić wszelkie informacje przed wyprawą do Zaanse Schans.

Wrażenia ze skansenu

Zaanse Schanse nie jest typowym skansenem, ponieważ w odróżnieniu od większości tego rodzaju muzeów na powietrzu, toczy się w nim "zwykłe życie". I to w dosłownym tego słowa znaczeniu. Poza starymi domami, restauracjami, kawiarniami, wiatrakami oraz muzeami, znajdują się domy mieszkalne. Rezydenci Zaanse Schans zasiadają czasami na ławeczkach pod oknami swoich zielonych domów i gawędzą z turystami. Jeszcze inni krzątają się w ogródkach i zupełnie nie zwracając uwagi na setki turystów maszerujących z aparatami fotograficznymi w dłoni, wykonują prace porządkowe wokół swoich domostw. Co przedsiębiorczy, prowadzą własny biznes, na przykład małą kawiarenkę czy ciastkarnię z ciastkami, słodyczami i przepyszną czekoladą do picia. Poza klompami i serem, to właśnie z czekoladą, której kuszący zapach unosi się w powietrzu,kojarzy mi się to miejsce. A ponadto dużo zieleni, pasące się na łące owce i zapach czystego powietrza, do złudzenia przypomina mi Polskę. Niewątpliwie, miejsce to jest warte zobaczenia.

Zasiłek chorobowy

2009-02-17T13:24:00.000-08:00

O zasadach przyznawania zasiłku chorobowego pracownikom z kontraktem na czas określony oraz nieokreślony

Osoby pracujace w Holandii podlegaja szeregowi ubezpieczen pracowniczych. Pracodawca jest odpowiedzialny za odprowadzanie skladek z pensji pracownika i przekazywanie ich do Urzedu Skarbowego (Belastingdienst). Wysokosc skladek nie jest taka sama dla kazdego i zalezy od osobistych dochodow. Prawo holenderskie przewiduje nastepujace formy ubezpieczen pracowniczych: na wypadek choroby (ZW), zwolnienia (WW), niezdolnosci do pracy (WAO), niezdolnosci do pracy i powrotu do pracy (WIA), urlopu macierzynskiego (WAZO). W dzisiejszym cyklu "Polacy a prawo holenderskie" przedstawiamy ubezpieczenie na wypadek choroby (Ziektewet-ZW). Nawet najlepszemu pracownikowi zdaza sie chorowac. W niektorych przypadkach choroba nie ustepuje po kilku dniach czy nawet tygodniach a pracownik w czasie jej trwania ma prawo do wynagrodzenia. Pierwszym warunkiem otrzymania zasilku chorobowego jest posiadanie legalnej pracy, ktora potwierdzona jest kontraktem. Bez wzgledu na rodzaj kontraktu: stalego czy tez na czas okreslony, kazdy pracownik ma prawo do otrzymania zasilku chorobowego. Choc w obu przypadkach obowiazuja nieco inne procedury.

Zasilek chorobowy pracownika z kontraktem na czas nieokreslony.

Pracownik pozostajacy w stalym stosunku pracy z pracodawca, w trakcje choroby musi wspolpracowac z pracodawca oraz lekarzem (bedrijfsarts), aby w jak najszybszym czasie wrocic do pracy. Czasami zdarza sie, ze pracownik nie jest w stanie wykonywac pracy tak jak to robil dotychczas. W takiej sytuacji pracowdawca jest zobowiazany do dostosowania sie do nowych mozliwosci pracownika, na przyklad poprzez zmniejszenie wymiaru godzin pracy czy zmniejszenie obciazenia wykonywanej pracy. Jesli, ze wzgledu na chorobe, pracownik nie moze wrocic na wykonywane stanowisko, pracodawca jest zobowiazany do znalezienia innej- odpowiedniej posady dla pracownika, ktora ten musi zaakceptowac. Jesli dotychczasowy pracodawca nie jest w stanie zapewnic pracownikowi odpowiedniego zajecia we wlasnym zakladzie, powinnien znalezc dla niego odpowiednie miejsce w jednym z tzw. zakladow reintegracyjnych (re-integratiebedrijf), ktory dostosowany jest do potrzeb pracownika, obraniczonego w wykonywaniu pracy ze wzgledu na chorobe. W trakcie trwania choroby (nie dluzej niz 2 lata) pracownik otrzymuje wynagordzenie, ktore odpowiada 85% otrzymywanej do tej pory pensji (czesto pracodawcy w pierwszym roku choroby wyplacaja 100% dotychczasowej pensji a w drugim roku 70%). W czasie trwania choroby pracodawca nie ma prawa zwolnic chorego pracownika. Zasada ta nie stosuje sie do chorego, ktory nie wspolpracuje z pracodawca w celu powrotu do wykonywania zawodu. Po uplywie dwoch lat, pracodawca nie ma obowiazku wyplacania zasilku chorobowego pracownikowi. Jesli osoba nadal jest chora przechodzi pod opieke Agencji Opieki Spolecznej, ktora decyduje o przyznanie jej zasilku chorobowego.

Zasilek chorobowy dla pracownika z kontraktem na czas okreslony.

Pracownik z kontraktem na czas okreslonony podlega obowiazkowi wspolpracy z pracodawca w celu przywrocenia go do pracy. Obowiazuja przy tym identyczne procedury jak w przypadku pracownikow z kontraktem na czas nieokreslony. W czasie choroby pensja zostaje wyplacana przez pracodawce w 70%, chyba ze inne postanowienia zawarte sa w CAO (80%, 90%, czy nawet 100% pensji). Jesli kontrakt chorego pracownika sie konczy, jego pracodawca moze zdecydowac o nieprzedluzeniu go. Jesli pracownik nadal jest chory pracodawca zglasza go w Agencji Opieki Spolecznej (Uitvoeringsinstituut Werknemers Verzekeringen- UWV: www.uwv.nl ), ktora decyduje czy dana osoba ma prawo do otrzymywania zasilku chorobowego (Ziektewetuitkering- ZW). Natomiast jesli osoba jest juz zdrowa, a kontrakt nie zostal przedluzony, osoba moze zlozyc wniosek w Urzedzie Pracy (Centrum voor Werk en Inkomen- CWI: www.werk.nl ) o zasilek dla bezrobotnych (WW-uitkering) a CWI zdecyduje czy sie danej osobie nalezy.

Zasiłek na dziecko

2009-02-05T09:24:00.000-08:00

Kto i gdzie moze ubiegać sie o przyznanie mu zasilku na dziecko?

Zasilek na dziecko (Algemene Kinderbijslagwet-AKW) jest jednym z rodzai ubezpieczen spolecznych (volksverzekeringen). Nalezy podkreslic, ze kazda osoba mieszkajaca w Holandii jest ubezpieczona na wypadek korzystania z ubezpieczen spolecznych, ktorych wysokosc nie zalezy od dochodow danej osoby, ale obowiazujacego minimum socjalnego. Instytucja odpowiadajaca za ubezpieczenia spoleczne jest Sociale Verzekeringsbank (SVB), ktory odpowiada polskiemu Zakladowi Ubezpieczen Spolecznych (ZUS). Zasilek na dziecko jest forma dofinansowania ze strony panstwa kosztow zwiazanych z utrzymaniem dziecka. Kazda osoba mieszkajaca i/lub pracujaca w Holandii, moze ubiegac sie o przyznanie zasilku i po spelnieniu okreslonych warunkow, SVB zdecyduje czy zasilek zostanie przyznany.

Wymagane dokumenty

Osoba chcaca wystapic o przyznanie jej zasilku na niepelnoletnie dziecko musi byc zameldowana w Urzedzie Gminy i posiadac BSN. Obowiazek ten dotyczy takze niepelnoletniego dziecka. W celu powiadomienia SVB o checi otrzymywania zasilku na dziecko nalezy wypelnic formularz (dostepny droga pocztowa, elektroniczna a takze w siedzibach SVB), ktory SVB rozpatruje w przeciagu miesiaca. Osoby osiedlajace sie na terenie Holandii z innego kraju proszone sa zazwyczaj o osobiste zgloszenie sie do najblizszej siedziby SVB, poniewaz procedura zwiazana z przyznaniem zasilku na dziecko moze przebiegac nieco inaczej. W przypadku dzieci nowonarodzonych Urzd Gminy, po wpisaniu dziecka do bazy mieszkancow powiadamia SVB o tym fakcie, a Zaklad Ubezpieczen wysyla list do rodzicow dziecka w celu rozpoczecia procedur zwiazanych z przyznaniem zasilku.

Zasady przyznawania i kwota zasilku

Jesli zasilek zostaje przyznany jego kwota zostaje jeden raz na trzy miesiace przelana na wskazane konto. W zaleznosci od wieku dziecka od 1 lipca 2008 roku obowizuja nastepujace kwoty zasilku : 0-5lat- €193,73; 6-11lat -€235,24; 12-17lat- €276,75. W przypadku rodzin, w ktorych dzieci nie mieszkaja z rodzicami w domu z roznych przyczyn (edukacja w innym miescie czy kraju, lepsze szanse rozwoju) rodzice i tak maja prawo do otrzymywania zasilku. W takiej sytuacji kwota zasilku moze byc wyzsza niz przewidziana norma, jesli rodzice udowodnia, iz utrzymanie ich dziecka niemieszkajacego w domu, kosztuje wiecej niz przewidziana prawem kwota zasilku. Na podstawie dostarczonych do SVB dokumentow, Zaklad Ubezpieczen roztrzygnie jaka kwote zasilku na dziecko rodzina moze otrzymac. Nalezy pamietac, aby wszelkie zmiany dotyczace sytuacji finansowej rodziny niezwlocznie zglaszac do siedziby SVB. W przypadku przeprowadzki, zmiany konta bankowego, rozwodu czy innych istotnych zmian, mogacych miec wpyw na wyplacanie i wysokosc zasilku, nalezy powiadomic SVB w przecagu 4 tygodni.

Zapomoga na dziecko

Poza zasilkiem na dziecko rodzice moga sie takze strac o zapomoge na dziecko (kindertoeslag), ktora jest dofinansowaniem ze strony panstwa rodzin posiadajacych dzieci ponizej 18 roku zycia, ktore znajduja sie w trudnej sytuacji finansowej. Zapomoga zostaje wyplacana comiesiecznie przez Urzad Podatkowy (Belastingdienst). O wysokosci zapomogi na dziecko decyduja dochody rodziny, ktore nie moga przekraczac 46.700 euro rocznie od obojga rodzicow. Rodzina ktora otrzymuje zasilek na dziecko moze wystapic takze o przyznanie zapomogi, poniewaz te dwie formy dofinansowania rodzin nie wykluczaja sie, jesli tylko rodzina nie przekracza okreslonych dochodow. Popularny w Holandii zwyczaj dorabiania dzieci szkolnych poprzez wykonywanie lekkich prac, takich jak roznoszenie ulotek, folderow reklamowych czy gazet, moze prowadzic do utraty otrzymywania zasilku na dziecko, jesli jego dochody przykraczaja przewidziana przez SVB kwote.

Kto płaci za podręczniki szkolne?

Zaklad Ubezpieczen Spolecznych jest takze odpowiedzialny za zwrot kosztow podrecznikow szkolnych, ktore w roku szkolnym 2008-2009 musza zaplacic rodzice z wlasnej kieszeni, a w grudniu tego roku otrzymaja oni zwrot w kwocie 316 euro (srednia cena pakietu ksiazek szkolnych) na ten sam rachunek, na ktory wplacany jest zasilek na dziecko. Poczawszy od roku 2009-2010 to szkoly beda odpowiedzialne za zaopatrzenie swoich uczniow w podreczniki (SVB przekarze pieniadze bezposrednio placowka oswiatowym). Zwrot kosztow podrecznikow dotyczy tylko dzieci, ktore uczeszczaja do szkol, ktorych poziom nauczania porownywalny jest do polskiego gimnazjum i liceum (vmbo, mavo, havo, vwo). W przypadku uczniow ponizej 18 roku zycia rodzice otrzymaja zwrot pieniedzy na wskazane konto, natomiast uczniowie powyzej 18 otrzymaja zwrot osobiscie. Wszystkie niezbedne informacje zwiazane z zasadami przyznawania zasilku, zapomogi oraz zwrotu kotow za podreczniki szkolne, mozna odnalezc na stronie internetowej Zakladu Ubezpieczen Spolecznych: http://www.svb.nl/

Konto w banku

2009-02-04T22:31:00.000-08:00

Konto w banku? Tylko jak je otworzyć?

Zamieszczam kolejny artykuł, który ukazał się w ubiegłym roku na łamach Po Polsku. Sprawa jest o tyle aktualna, że w kwestii otwarcia rachunku w banku, praktycznie niewiele się zmieniło. Jak to się dzieje, że Polacy-pełnoprawni obywatele Unii Europejsliej mają tak wiele problemów, zwiazanych z otwarciem konta bankowego? Zachęcam do lektury tekstu i wyciągnięcia wniosków.

Bankowa ruletka

Postanowiłam sprawdzić jakie warunki należy spełnić, aby móc otworzyć konto w banku. Udalam sie do najpopularniejszej i zarazem najtanszej organizacji swiadczacej uslugi bankowe: Postbanku. Na Waterlooplein w centrum Amsterdamu znajduje sie siedziba Postbanku, ktora kazdego dnia odwiedzana jest przez setki obcokrajowcow. Przed podejsciem do punktu informacyjnego, zapoznalam sie z ulotka informacyjna, jak otworzyc Girorekening, z ktorej jasno wynika, iz, obcokrajowiec, chcacy otworzyc konto w Postbanku musi udac sie do siedziby instytucji w ktorej znajduje sie punkt informacyjny (Adviesbalie) z paszportem i burgerservisnummer (sofinummer). W Postbanku zainteresowana osoba bedzie musiala wypelnic standardowy formularz, w ktorym zadeklaruje, ktory z trzech dostepnych pakietow najbardziej jej odpowiada. 1. Za pakiet podstawowy (BasisPakket) roczna oplata wynosi 12,50 euro, nie trzeba spelniac zadnych dodatkowych warunkow, aby go otworzyc. 2. Oplata za pakiet platny (BetaalPakket) to 30,95 euro. Aby moc go otworzyc nalezy miec ukonczone 18 lat i posiadac staly miesieczny dochod w wysokosci 650 euro miesiecznie, ktory bedzie przelewany na rachunek. Jesli osoba w przeciagu 3 miesiecy od zalozenia konta, uzyskiwala dochody nizsze niz 650 euro miesiecznie, jednorazowo Postbank pobierze oplate za otwarcie konta w wysokosci 20 euro. 3. Trzeci wariant to otwarcie konta royal (RoyalPakket), za prowadzenie ktorego bank pobiera 54,95 euro na rok. Aby mozna otworzyc ten rodzaj konta nalezy otrzymywac dochody niemniejsze niz 825 euro miesiecznie. W razie ich braku, zostanie pobrana oplata 20 euro za otwarcie konta. Do pakietu 2. i 3. mozna takze wystapic o karte kredytowa, za ktora sie nie placi. Przy pakiecie podstawowym za karte placi sie 20 euro na rok. Wypelniajac formularz o wydanie kary wymagane sa juz bardziej szczegolowe informacje od zaiteresowanego, dotyczace: dochodow, stanu cywilnego, splacania kredytow czy alimentow. To czy karta zostanie przyznana, zalezy od tego na ile jestesmy dla banku wiarygodni.

Zameldowanie jest niezbedne

Z tymi informacjami podeszlam do pracownika Postbanku w Adviesbalie i uslyszalam, ze musze miec wyciag z urzedu miasta o zameldowaniu, nie starszy niz trzy miesiace. "Pan w okienku" grzecznie poinformowal, ze w tym samym budynku znajduje sie urzad miasta Amsterdam Centrum, gdzie za 11 euro otzrymam wyciag z rejestru mieszkancow. Bez niego nie moge otworzyc rachunku. Na nic zdaly sie moje protesty, bo pracownik Postbanku mial jeden silny argument, a mianowicie, ze w moim polskim paszporcie nie ma holenderskiego adresu zamieszkania, wiec musze miec dodatkowy dokument stwierdzajacy, ze rzeczywiscie jestem tu zameldowana. Poniewaz, osoba nieposiadajaca holenderskiego obywatelstwa i nie mieszkajaca w Holandii nie moze otworzyc rachunku.

Dalsze poszukiwania

Po wizycie w Postbanku udalam sie do Fortisu, gdzie zostalam poinformowana, ze bez meldunku, nie moge zalozyc konta. Kolejny byl Rabobank, gdzie poproszono o paszport, sofi-numer i umowe o prace. Wymagany jest tylko adres korespondencyjny, wiec kazdy konto moze otworzyc. W drodze powrotnej wstapilam jeszcze do jednej siedziby Fortisa, gdzie pracownica banku poinformpwala, ze z paszportem i sofi-numerm moge otworzyc rachunek.

Doświadczenia rodaków

Swoje doswiadczenia z Postbanku, Fortisa i Rabobanku porownalam z doswiadczeniami innych Polakow, zamieszkalych w Holandii, na najpopularniejszych forach polonijnych. I jak sie okazalo nie ma reguly, jakie dokumenty sa niezbedne do otwarcia konta w banku. Wszystko zalezy od pracownika instytucji, do ktorej sie udajemy. Z odrobina szczescia uda sie otworzyc konto. Kazda prowincja czy placowka banku rzadzi sie swoimi prawami, a nawet i to nie jest do konca prawda, bo w rzeczywistosci kazdy pracownik banku ma swoje reguly i on sam decyduje komu konto otworzy a komu nie. Banki podchodza ostroznie do otwierania kont Polakom, ze wzgledu na zle doswiadczenia z osobami przebywajacymi tylko czasowo, ktore "porzucaly" rachunki, a koszty administracyjne takiego postepowania spadaly na bank. Nie bez znaczenia jest takze fakt, ze Polacy w zdecydowanej wiekszosci, nie zarabiaja na tyle dobrze, aby banki zabiegaly o ich wzgledy. Sprawa natomiast odrebna jest ta, kiedy Polakowi, posiadajacemu paszport, sofi-numer i wyciag z rejestru mieszkancow, zostanie odmowione prawo otwarcia konta, bez podania powodow. W takiej sytuacji nalezy dochodzic swoich praw a cale zaiscie zglosic w punkcie dyskryminacji.

Rejestracja samochodu w NL

2009-02-02T22:23:00.000-08:00

Wymiana polskich tablic rejestracyjnych na holenderskie

Wszyscy wlasciciele samochodow w Holandii musza placic podatek od prowadzenia pojazdow zmotoryzowanych BPM (belasting van personenauto's en motorrijwielen). Od momentu zameldowania w Urzedzie Gminy twoje auto podlega obowiazkowi opodatkowania. Oznacza to automatycznie, ze czeka cie szereg procedur, ktore prowadza do przerejestrowania pojazdu i do zmiany polskich numerow rejestracyjnych na holenderskie. Na czas zalatwiania wszystkich formalnosci mozesz wystapic do Urzedu Celnego o wydanie zwolnienie od BPM (vrijstelling van BPM). Jesli tego nie zrobisz, wedlug holenderskiego prawa, nie mozesz porwadzic samochodu po holenderskich drogach. Zwolnienie to jest wazna przez 2 tygodnie od momentu zameldowania w Holandii i mozna je otrzymac tylko raz w roku na ten sam pojazd. Zezwolenie uzyskuje sie poprzez wypelnienie formularza, znajdujacego sie na stronie www.belastingdienst.nl/variabel/bpm-vrijstelling. Zgloszenia moga dokonac inne osoby niz wlascieciel pojazdu, na przyklad rodzina czy pracodawca. Jesli po okresie 2 tygodni pozostajesz w Holandii i nie przejestrowales jeszcze samochodu, prawnie nie mozesz nim jezdzic po holenderskich drogach. Jesli nie stosujesz sie do tego prawa, a w czasie kontroli przez policje badz straz graniczna ta nieprawidlowosc zostanie wykryta, wczesniejsze zwolnienie z podatku tracji moc, a ty musisz zaplacic podatek od momentu zameldowania w Holandii, lacznie z mandatem (naheffingsaanslag). W niektorych sytuacjach, jak czytamy na stronie Urzedu Celnego (www.douane.nl) dostaniesz tylko nagane. Lagodne potraktowanie ma miejsce, jesli zatrzymanie odbywa sie po raz pierwszy. W takiej sytuacji kierowca, zamiast mandatu, otrzyma informator dotyczacy zasad prowadzenia pojazdow z zagranicznymi numerami rejestracyjnymi w Holandii. Jesli sytuacja sie powtorzy, kierowca pojazdu otrzyma nie tylko mandat, ale takze grzywne i bedzie musial zaplacic podatek od momentu zameldowania w Holandii. Jesli jestes zameldowany w Holandii musisz przejestrowac samochod i wymienic polskie numery rejestracyjne na holenderskie.

Procedura ta sklada sie z trzech etapow:

1. Zgloszenie w Urzedzie Celnym.

Przed zgloszeniem sie do Urzedu Celnego, w celu rozpoczecia procedury przejestrowania samochodu, nalezy dobrze zapoznac sie z obowiazujacym prawem, aby uniknac przykrych niespodzianek. Koszty przejestrowania pojazdu zaleza bowiem od tego, jak dlugo posiadasz dane auto. Prawo przewiduje dwie mozliwosci:

1. Jestes wlascicielem samochodu dluzej niz 185 dni przed zameldowaniem w Holandii. W tej sytuacji w Urzedzie Celnym (Douane) zglaszasz import tzw. mienia przesiedlenczego wewnatrz Unii Europejskiej (invoerrecht) i wystepujesz o zwolnienie z podatku BPM;

2. Jestes wlascicielem pojazdu krocej niz 185 dni przed zameldowaniem w Holandii lub kupiles auto za granica ( Polska lub inny kraj EU) w trakcie pobytu w Holandii (pobyt w Holandii oznacza okres zameldowania) i chcesz nim jezdzic po Niderlandach. W tej sytuacji pojazd nie spelnia warunkow mienia przesiedlenczego i musisz zaplacic od niego podatek BTW (omzetbelasting), ktory jest rodzajem cla. Jego wysokosc zalezy od wieku, marki oraz rodzaju napedu samochodu. Kwota podatku do zaplacenia to 19% od wartosci sprowadzanego pojazdu. Oznacza to, ze osoba sprowadzajaca do Holandii samochod, ktory kwalifikuje sie jako mienie przesiedlencze (sytuacja 1.) nie placi nic w Urzedzie Celnym, natomiast osoba, ktorej samochod nie spelnia warunkow mienia przesiedlenczego, zaplaci podatek w setkach euro (sytuacja 2.).

2. Kontrola techniczna i rejestracja samochodu przez RDW.

Po zgloszenien samochodu w Urzedzie Celnym i zaplaceniu BTW, badz uzyskaniu zwolnienia od BPM, musisz zglosic sie do RDW (Dienst Wegverkeer). Na jednej z 16 stacji kontroli RDW (RDW-keuringsstation) w Holandii, zostaja sprawdzone dane pojazdu z jego dokumentami. Szukajac stacji kontroli RDW mozna skorzystac z krajowego numeru RDW: 09000739, badz internetu (www.rdw.nl).Wedlug informacji Urzedu Celnego pojazdy sprowadzane z krajow Unii Europejskiej nie podlegaja kontroli technicznej. W praktyce okazuje sie, ze RDW egzekwuje wykonanie przegladu technicznego w przypadku samochodow starszych niz 4 lata. Samochod zostaje takze zwazony, jest to niezbedne do wyliczenia wartosci podatku drogowego (BPM), ktory bedziesz musial placic co miesiac po przejestrowaniu samochodu. Jesli wszystko sie zgadza, twoje auto zostaje wprowadzone do rejestru numerow rejestracyjnych (het kentekenregister). Dokumenty, ktore sa wymagane przez RDW przy rejestracji samochodu to: - wszystkie dokumenty na samochod, wazny paszport oraz wyciag z Urzedu Gminy ze spisu mieszkancow, nie starszy niz 3 miesiace. Koszt zwiazany z dopelnieniem formalnosci w RDW (czyli przeglad techniczny, wazenie, wpis do rejestru) to 166 euro. Przy RDW znajduja sie takze oddzialy Urzedu Celnego, gdzie trzeba uzupelnic osobny dokument dotyczacy podatku od pojazdow osobowych i motocykli BPM. Zostaje on wyliczony na podstawie ciezaru samochodu oraz rodzaju i zluzycia paliwa (benzyna ma najnizszy podatek, disel najwyzszy, dla przykladu za auto o masie 1200 kg na benzyne, BPM wynosi okolo 450 euro rocznie). Procedura zajestrowaniem samochodu w holenderskiej bazie numerow rejestracyjnych ( het nederladse kentekenregister) trwa od 3 do 5 dni roboczych. Nastepnie RDW wydaje dowod rejestracyjny, z ktorym mozna wyrobic holenderskie tablice rejestracyjne (wykonanie tablic odbywa sie zazyczaj na poczekaniu - koszt okolo 25-50 euro).

3. Ubezpieczenie samochodu.

Po przerejestrowaniu samochodu przychodzi czas na ubezpieczenie pojazdu na wypadek uszkodzenia i kradziezy. Oferta firm ubezpieczeniowych jest bardzo bodata i jest w czym przebierac. Mozesz zapytac twojego ubezpieczyciela o warunki ubezpieczenia samochodu, badz wybrac innego. W szukaniu najlepszej oferty pomocny jest internet. Na www.verzekeringen-auto.startpagina.nl znajdziesz wszystkie niezbedne informacje zwiazanie z ubezpieczeniem samochodu.

Tzw. oma-subsidie

2009-01-30T13:11:00.000-08:00

Wszystko o dodatku do opieki nad dzieckiem

1 stycznia 2005 roku weszlo w zycie prawo dotyczace zasad opieki nad dzieckiem (Wet Kinderopvang), ktore reguluje przyznawanie dodatku do opieki nad dzieckiem ( de kinderopvangtoeslag) oraz datku od pracodawcy (een werkgeversbijdrage). Zasadom wet Kinderopvang podlegaja wszyscy ci, ktorzy korzystaja z uslug zalegalizowanych instytucji swiadczacych opieke nad dzieckiem. Od 1 stycznia 2007 roku obowiazuje nowe prawo regulujace kwote datku od pracodawcy, ktory wynosi obecnie 33% kosztow poniesionych na opieke nad dzieckiem. Natomiast kwota dodatku do opieki zostaje ustalona na podstawie dochodow obojga rodzicow i zalezna jest od indywidualnej sytuacji rodzinnej.

Rodzice pracują, państwo płaci

Organem odpowiedzialnym za regulowanie prawa do opieki nad dzieckiem jest Ministerstwo Oswiaty, Kultury i Nauki, wedlug ktorego ciezar opieki spoczywa na rodzicach, panstwie i pracodawcy. Wedlug Wet Kinderopvang, w sytuacji kiedy oboje rodzice pracuja a posiadaja dziecko w wieku 0-12 lat, moga oni skorzystac z opieki dla dziecka (kinderopvang), co pozwala im na kombinowanie rodziny z praca zawodowa. Rodzice, ktorzy pracuja, studiuja badz uczestnicza w szkoleniu majacym na celu szybsze znalezienie pracy, moga ubiegac sie o te forme dofinansowania. Szczegolowe dane dotyczace prawa opieki nad dzieckiem dostepne sa na stronie Ministerstwa ( www.minocw.nl). Mozna tam takze anonimowo obliczyc wysokosc ewentualnej kwoty dodatku, jaka nam sie nalezy za koszty poniesione na opieke nad dzieckim. Aby otrzymywac dodatek do opieki nalezy zglosic sie w Belastingdienst w dziale Toeslagen i dopelnic wszelkich formalnosci zwiazanych z przyznaniem dodatku. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku, kazdego 20 dnia miesiaca, rodzice otrzymaja na wskazany rachunek naleznosc dodatku. Takze na koniec roku rodzice musza na podstawie oficjanych danych, zglosic w Urzedzie Podatkowych ilosc godzin opieki i rozliczyc sie z Urzedem Podatkowym.

Jakie mamy rodzaje opieki w NL?

W holenderskim sytemie opieki wyrozniamy: opieke w ciagu dnia (dagopvang) oraz opieke swiadczana przez rodzicow goszczacych (gastoudeopvang) dla dzieci w wieku 0-4 lat, jak i opieke w czasie i po szkole (tussen- en buitenschoolse opvang) dla dzieci w wieku 4-12 lat. Wedlug prawa holenderskiego calodzienna opieka musi byc zagwarantowana takze przez szkoly, ktore w godzinach 7.30-18.30 powinny sluzyc mozliwoscia sprawowania opieki nad dzieckiem, jesli sytuacja tego wymaga. Szkola moze sama zorganizowac w miare mozliwosci opieke dla dziecka przed, w czasie i po zajeciach szkolnych, jak rowniez moze wspolpracowac z placowkami wychowawczymi, ktore z polecenia szkoly zajma sie opieka. Koszt za te forme opieki ponosza rodzice, ktorzy moga ubiegac sie o dofinansowanie z Urzedu Podatkowego. W 2008 roku kwota za godzine opieki nad dzieckiem bez wzgledu na rodzaj opieki oraz wiek dziecka wynosi €6,10.

Babcia zarabia na opiece nad wnuczkiem

Czesto zdarza sie, ze rodzice powierzaja opieke nad swoim dzieckiem jednemu z czlonkow rodziny, przyjaciolce czy sasiadce. Taka forma opieki podlega takze dofinansowaniu a opiekun dziecka zostaje wynagradzany za swoja prace. Popularnie ta forma dofinansowania nazywana jest oppas-subsidie. Rodzice oraz opiekun dziecka musza spelnic szereg wymaganych warunkow. Przede wszystkim opiekunka dziecka ( czy to babcia, dziadek, ciocia czy inny czlonek rodziny a takze osoba niespokrewniona, ktora bedzie zajmowac sie dzieckiem) musi byc zarejestrowana jako rodzic goszczacy (gastouder). Na terenie calej Holandii istnieja dziesiatki biur, nazywanych gastouderbureau, gdzie osoby chetne wykonywac prace gastouder, popularnie nazywanego oppas-opiekun, moga sie zarejestrowac. Takze rodzice musza podjac wspolprace z biurem i za jego posrednictwem ubiegac sie o dofinansowanie do opieki nad dzieckiem w Urzedzie Podatkowym. Biuro ma obowiazek nadzoru nad poziomem, bezpieczenstwem i rodzajem swiadczonej opieki. Takze wszystkie kwestie zwiazane z przystosowaniem mieszkania do standardow pozwalajacych na nadzorowanie opieki nad dzieckiem naleza do obowiazkow gastouderbureau. W praktyce okazuje sie, iz biura te nie zawsze gwarantuja najwyzsza jakosc uslug, a ich jedynym kontaktem ze swoimi klijentami jest sciaganie comiesiecznych oplat za czlonkostwo w biurze. Dlatego nalezy bardzo doklanie wybierac organizacje i pytac o zakres ich uslug. Znane i szanowane biura o krakjowym zasiegu, maja na przyklad w swojej ofercie wynajem zabawek dla dzieci czy mebli dzieciecych. Biuro jest takze zobowiazane do oblacenia kursu pierwszej pomocy kazdej zarejestrowanej opiekunce. Opieka nad dzieckiem moze miec miejsce w domu opiekuna, wtedy to mieszkanie musi zostac przystosowane do przyjecia dziecka pod wzgledem bezpieczenstwa (na przyklad zabezpieczenie ostrych krawedzi mebli czy zaklejenie kontaktow), badz tez w domu rodzicow dziecka. Zazwyczaj kwestje zwiazane z wyzywieniem dziecka, jesli opieka swiadczona jest w domu opiekuna, regulowane sa przez gastouderbureau.

Tylko dla legalniej niani

Nalezy podkreslic, ze osoby zatrudniajace nielegalnie opiekunke do dziecka nie podlegaja tym regulacjom. Warto sie wiec zastanowic, czy bardziej oplacalna forma wspolpracy rodzicow i opiekunki nie jest oficjalna rejestracja w gastouderbureau. Wszystkim zainteresowanym kwestjami zwiazanymi z rejestracja, warunkami wspolpracy oraz innymi informacjami na temat oppas-subsidie polecam strone: http://www.oma4kids.nl/

Egzamin na prawo jazdy w NL

2009-01-28T14:19:00.000-08:00

Kurs nauki jazdy, egzaminy, warunki uzyskania holenderskiego prawa jazdy

Wszystkie osoby pelnoletnie, posiadajace obywatelstwo polskie, moga przystapic do egzaminu na prawo jazdy na terytorium Holandii, a po pozytywnym zdaniu egzaminu uzyskac holenderskie prawo jazdy. Procedura zwiazana z uzyskaniem prawa jazdy w Holandii jest podobna do zasad polskich. Najpierw nalezy wybrac odpowiednia szkole nauki jazdy (rijschool). Szukajac szkoly nauki jazdy nalezy zwrocic uwage na kilka kwesti, takich jak: wpis do Kamer van Koophandel, rekomendacje Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR) , odsetek zdajacych egzamin oraz cene (ceny kursu sa rozne i zaleza od :szkoly, ilosci godzin teorii i praktyki, prowicji).

Egzamin teoretyczny i praktyczny

Aby przystapic do czesci praktycznej egzaminu (praktijkexamen) najpierw nalezy zdac egzamin z czesci teoretycznej (theorie-examen) i uzykac certyfikat z zasad ruchu drogowego (theoriecertificaat). Egzamin z czesci teoretycznej mozna zdawac w jezyku holenderskim badz angielskim. Wlasciciel theoriecertificaat oraz zaswiadczenia medycznego, stwierdzajacego zdolnosc fizyczna i psychiczna do prowadzenia pojazdu zmechanizowanego, przystepuje czesci praktycznej. Z zaswiadczeniem stwierdzajcym pozytywne zdanie egzaminu z czesci praktyczej mozna wystapic o wydanie pierwszego prawa jazdy (aanvragen eerste rijbewijs). Wszystkich formalnosci zainteresowany musi dopelnic osobiscie w przyslugujacym mu urzedzie gminy (miejsce zameldowania).

Wymagane dokumenty to:

- zaswiadczenie o pobycie na terytorium Holandii przez przynajmniej 185 dni, - wazdy dokument tozsamosci (paszport), - 1 zdjecie paszportowe (obowiazuja specjalne pasfoto-eisen, wiec przeba w zakladzie fotograficznym zaznaczyc do jakiego dokumentu zdjecie ma sluzyc).

Koszty i czas oczekiwania

Koszt wyrobienia pierwszego prawa jazdy wynosi 46,50 euro w trybie normalnym (czas oczekiwania 5 dni roboczych, w czasie wakacji szkolnych badz okresie swiatecznym czas ten moze ulec wydluzeniu) i 86,50 euro w trybie przyspieszonym (spoedaanvraag). Czas oczekiwania na prawo jazdy w trybie przyspieszonym nie przekracza 24 godzin. Jesli zainteresowany dopelnil formalnosci do 14-tej moze zglosic sie po odbior dokumenty nastepnego dnia od 10-tej. Po odbior prawa jazdy kazdy zainteresowany musi zglosic sie osobiscie w okresie nie przekraczajacym trzech miesiecy od daty zlozenia dokumentow o wydanie prawa jazdy. Po tym czasie dokument traci waznosc.

Ubezpieczenia dla pracujących jako pomoc

2009-01-27T12:09:00.000-08:00

3 rodzaje ubezpieczeń dla pracujących jako pomoc

Osoby pracujące jako pomoc, czy to w zakładach opieki czy innych instytucjach (alfahulp), czy jako niezalezna pomoc domowa (huishoudelijke hulp) powinny być ubezpieczone, bądź przez pracowdawcę, bądź w ramach dobrowolnego ubezpieczenia socjalnego. Istnieją trzy formy ubezpieczenia dla tej grupy pracowników: ubezpieczenie na wypadek choroby (ziektewet), niezdolności do pracy (arbeitsongeschiktheid-WIA) oraz bezrobocia (werkloosheid-WW). Od ilości godzin pracy zalezy, kto jest odpowiedzialny za ubezpieczenie alfahulp. Jeśli osoba pracuje 4 lub więcej dni w tygodni, wtedy to na pracodawcy/ zleceniodawcy ciązy obowi¹ąek opłacania ubezpieczenia swojemu pracownikowi. Warunkiem jest, ze alfahulp 4 lub więcej dni w tygodniu pracuje u tego samego pracodawcy/zleceniodawcy. Jezli osoba pracuje jako pomoc domowa 4 lub wiecej dni, ale dla róznych pracodawców, bądź pracuje mniej ( na przykład 2-3 dni) wtedy moze sama ubezpieczyć sie na wypadek choroby, niezdolności do pracy czy bezprobocia. Dobrowolne ubezpieczenie (vrijwillige verzekering) mozna wykupić w jednym z licznych zakładów ubezpieczeniowych albo w Agencji Opieki społecznej (Uitvoeringsinstituut Werknemers Verzekeringen- UWV).

Na wypadek choroby

Posiadając dobrowolne ubezpieczenie na wypadek choroby w UWV w razie wystąpienia takiej okoliczności, osoba ubezpieczona nie otrzyma przez pierwsze 6 tygodni choroby zasiłku (pierwsze 6 tygodni choroby pełną kwote pensji wypłaca pracodawca w przypadku osób, które ubezpieczone są przez niego). W przypadku osób posiadających dobrowolne ubezpieczenie po 6 tygodnich choroby zostaje wypłacany zasiłek chorobowy w wysokości 70% kwoty, na jak¹ąosoba jest ubezpieczona. Długość wypłacania zasiłku nie moze przekroczyć 98 tygodni. W czasie trwania choroby osoba musi pozostać w stałym kontacie z UWV i informować o wszelkich zmianach w stanie zdrowia.

Jesteś przewlekle chory?

WIA-verzekering jest ubezpieczeniem na wypadek niezdolności do pracy na skutek choroby czy wypadku. W przypadku przewlekłej choroby, osoba, która przez przysługujący jej okres 2 lat otrzymywała zasiłek chorobowy, po upływie tego czasu moze ubiegać sie o przyznanie jej zasiłku ze względu na niezdolność do pracy. Aby otrzymać zasiłek potrzebna jest ocena lekarza i radcy zawodowego, iz ze wzglêę na chorobę czy kalectwo osoba nie jest w stanie zarabiać więcej niz 65% kwoty, którą zarabia osoba zdrowa z podobnym wykształceniem i doświadczeniem zawodowym. Wysokość zasiłku zostaje ustalona na podstawie tego, na ile osoba jest zdolna do pracy oraz jaką kwotę obejmuje ubezpieczenie.

W przypadku bezrobocia

Z dobrowolnym ubezpieczeniem na wypadek bezrobocia, osoba która straciła pracę moze ubiegac sie o przyznanie jej zasiłku dla bezrobotnych (WW-uitkering). Wysokość zasiłku to 75% kwoty na jaką dana osoba jest ubezpieczona przez pierwsze 2 miesiące bezrobocia a następnie 70% tej kwoty. W czasie kiedy osoba otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych, jest zobowiązana współpracować z UWV w celu jak najszybszego powrotu na rynek pracy. Aby cel ten osiągnąć bezrobotny musi uczestniczyć w projektach mających na celu znalezienie odpowiedniej pracy.

Ciąza i poród a zasiłek

Ubezpieczenie na wypadek chorby (ziektewet-verzekering) obejmuje takze ubezpieczenie na czas ciązy i porodu, w czasie którego ubezpieczona osoba moze wystąpić o przyzanie jej zasiłku macierzyńskiego na minimum 16 tygodni. Osoby pracujące jako alfahulp podlegają tym samym regulacjom, co osoby posiadające własną działalność gospodarczą, zawartym w prawie ZEZ (Zelfstandig en Ziek). Aby otrzymywać zasiłek macierzyński nalezy w okresie 2-4 tygodnie przed planowan¹ądata rozpoczęcia otrzymywania zasiłku wysłać formularz (dostępny na stronie internetowej UWV: www.uwv.nl, pod hasłem aanvraag ZEZ-uitkering voor zwangere zelfstandige), a takze oświadczenie stwierdzające ciąze od lekarza, połoznej bądź ginekologa oraz kopię rozliczenia za ostatni rok podatkowy. Wysokość zasiłku zostanie wyliczona na podstawie dochodów za ostatni rok podatkowy, ale nie moze przekraczać obowiązującej kwoty miniumum wynagrodzenia (około 1300 euro w roku 2008). W przypadku kobiet, które posiadają pracującego partnera przy określaniu wysokości zasiłku jego dochody będą brane takze pod uwagę.

Konkluzja

Jak wynika z powyzszych informacji bez względu na to czy osoba pracuje jako alfahulp czy jako huishoudelijke hulp powinna posiadać ubezpieczenie gwarantujące jej zapezpieczenie finansowe w przypadku niezdolności do pracy, choroby czy ciązy i porodu. Nalezy takze pamiętać, ze w niektórych przypadkach to na pracodawcy ciązy obowiązek opłacania ubezpieczenie, nawet jeśli jest to osoba prywatna, a praca odbywa się w jej domu.

Zasiłek macierzyński w Holandii

2009-01-26T14:34:00.000-08:00

Jednym z rodzajów ubezpieczeń pracowniczych w Holandii jest ubezpieczenie na wypadek urlopu macierzynskiego lub wychowawczego (adopcji)- Wet Arbeid en Zorg (WAZO). W przypadku macierzynstwa czy adopcji osoba odprowadzająca składki na tę formę ubezpiecznia, ma prawo do zasiłku (WAZO-uitkering), który w zależnosci od sytuacji w której znalazła się wnioskująca o zasiłek osoba, możemy podzieliż na: zasiłek ze względu na ciążę i poród oraz zasiłek ze względu na adopcję i zajmowanie się dzieckiem (na przykład jako opiekun zastępczy).

Zasady dotyczące przyznawania zasiłku ze względu na ciążę i poród (zwangerschaps- en bevallingsuitkering)

Każdej ciężarnej kobiecie przysługuje minimalnie 16 tygodnii urlopu macierzyńskiego, który rozpoczyna się, w zależności od woli zainteresowanej 4-6 tygodni przed planowaną datą porodu, oraz trwa 10-12 tygodnii po porodzie. Ciężarna kobieta zawiadamia swojego pracodawcę o dacie rozpoczęcia urlopu macierzyńskiego, w czasie, który uzna za odpowiedni (maksimum 6 tygodni przed planowaną datą porodu, minimum 4 tygodnie). Długość zasiłku po porodzie nie może być krótsza niż 10 tygodni. W przypadku, kiedy poród odbył się znacznie wcześniej przed planowaną datą, zasiłek rozpoczyna się od dnia porodu przez kolejne 16 tygodni. Dla przykładu: poród nastąpił niespodziewanie 2 miesiace przed planowaną datą. Od tego czasu pracownicy przysługuje 16 tygodnii urlopu macierzyńskiego. Wysokość zasiłku stanowi 100% miesięcznego wynagrodzenia, które wypłacane jest przez pracodawcę, w przypadku kobiet pozostających w stosunku pracy z pracodawcą. W przypadku kobiet otrzymujących zasiłek dla bezrobotnych, badź kobiet bez prawa do zasiłku, instytucją wypłacającą zasiłek macierzyński jest Agencja Opieki Społecznej (Uitvoeringinstiuut Werknemers Verzekeringen-UWV). Kobieta ubiegająca się o prawo do zasiłku musi dostarczyć swojemu pracodawcy zaświadczenie od lekarza, badź położnej o ciąży. Zaświadczenie takie kobieta otrzymuje przy pierwszej kontroli medycznej i wskazanym jest dostarczenie go pracodawcy, aby był on przygotowany na przyszłe plany macierzyńskie swojej pracownicy. Pracodawca jest zobowiązany najpóźniej 2 tygodnie przed datą rozpoczęcia urlopu powiadomić UWV o dacie rozpoczęcia zasiłku macierzyńskiego. Kobiety bezrobotne zaświadczenie takie dostarczają do UWV osobiscie. Jeśli kobieta zachorowała w czasie ciąży, ma ona prawo do zasiłku chorobowego (ziektewet-uitkering) od pierwszego dnia choroby. Zasiłek zostaje wypłacany do momentu wyleczenia. Jeśli kobieta cierpi na chorobę, która zostalłwywołana ciążą czy porodem, podlega szczególnym regulaciom, dotyczącym zasiłku chorobowego. Jeśli natomiast choroba nie została wywołana ciążą czy porodem, obowiazują te same reguły, które dotyczą osób otrzymujących zasiłek chorobowy (czytaj artykuł o zasadach przyznawania zasiłku chorobowego).

Własny biznes a zasiłek macierzyński

Począwszy od 4 czerwca bieżącego roku, zmieniły się także zasady regulujące przyznawanie WAZO-uitkering kobietom posiadającym własną działalność gospordarczą (jednoosobowa działaność bez personelu), popularnie nazywane ZPP (Zelfstindige Zonder Personeel). Według nowego prawa nazywanego "Zasady dotyczące ciężarnych-niezależnych" (Zelfstandig en Zwangerregeling- ZEZ), kazda kobieta, ktora pracowala przez minimum 1 rok przed porodem we wlasnym przedsiebiorstwie, ma prawo do zasilku macierzynskiego na okres 16 tygodni, ktorego wysokosc zostanie wyliczona na podstawie jej dochodow za ostatni rok. Wysokosc zasilku nie moze jednak przekraczac obowiazujacej stawki minimum wynagrodzenia (1.317 euro bruto miesiecznie).

Dla ojców

W przypadku mężczyzn istnieje także możliwość otrzymania zasiłku dla ojcow (vadersverlof), który wynosi dwa dni. W holenderskim parlamencie toczą się debaty dotyczące przedłużenia tego czasu do 5 dni, a jedna z partii Groen Liks wystapila z wnioskiem o przyznanie swiezoupieczonym ojcom prawa do 10 dni urlopu. Plany te czekają jednak na dalszą realizację.

Każda kobieta ma prawo do zasiłku macierzyńskiego

Należy podkreślić, iż każdej kobiecie, legalnie przebywającej w Holandii, należy się prawo do zasiłku macierzyńskiego, lecz w zależności od osobistej sytuacji zainteresowanej, kwota zasiłku oraz instytucja go wypłacająca sa różne. W błędzie są osoby, które myślą, że prawo do zasiłku, mają tylko obywatele posiadający obywatelstwo holenderskie. Nieprawdą jest także, że należy posiadać pracę, aby móc ubiegać się o prawo do WAZO-uitkering. Także kobiety, które w przeszłości pracowały a obecnie pozostają bezrobotne, powinny skontaktować się z siedzibą UWV, gdzie każdy wniosek o przyznanie zasiłku macierzyńskiego zostaje rozpatrzony ze względu indywidualną sytuację wnioskodawcy.

Zasiłek ze względu na adopcję i zajmowanie się dzieckiem (adoptie- en pleegzorguitkering)

Także w przypadku pracownika, który spodziewa się w rodzinie dziecka adoptowanego,istnieje prawna możliwosc skorzystania z WAZO-uitkering, którego długość wynosi maksimum 4 tygodnie. Pracownik (zarówno kobieta jak i mężczyzna) może wystąić o przyznanie zasiłku w okresie 18 tygodni, jakie przewiduje prawo, w zwiazku z adopcją badź wychowywaniem, które liczone są: 2 tygodnie przed przybyciem dziecka do rodziny i 16 tygodni po tym fakcie. Osoba występująca o prawo do zaiłku musi najpóźniej 3 tygodnie przed datą rozpoczęcia urlopu zglosić swojemu pracodawcy o fakcie wystąpienia o zasiłek, wraz z dokumentami stwierdzającymi akt adopcji dziecka, badź przyjęcia dziecka na wychowanie ( na przykład jako rodzina zastępcza).

Niniej

Solidarni z Gazą

2009-01-18T07:00:00.000-08:00

Cały świat jest oburzony wydarzeniami w Gazie

Militarna ofensywa Izraela, wskutek której do chwili obecnej zginęło 1300 osób a 5300 osób zostało rannych, wywołała falę demonstracji. Także w Holandii, przeciwnicy tej brutalnej wojnie, wyrazili swój sprzeciw w kilkunastu protestach. Do pierwszej demonstarcji doszlo środę 31 grudnia, kiedy to około 2-tysięczna grupa protestantów demonstrowała w Hadze, gdzie pod amerykańską i izraelską ambasadą spłonęło kilka flag tych krajów. Oficjalne dane podały, iż pomimo kilku incydentów, demonstracja miała pokojowy przebieg. Do znacznie większego protestu, doszło w sobotę 3 stycznia w Amsterdamie. Kilkutysięczna grupa demonstrantów (ponad 5 tysięcy) zgromadziła się w sobotnie popołudnie w centrum stolicy na Muzeumplein, aby wyrazić swój sprzeciw przeciwko zgrojnym atakom w Palestynie. Na Muzeumplein zgromadzeni wysłuchali mów kilku holenderskich polityków, między innymi Harre'go van Bommela, który ostro skrytykował brak reakcji ze strony holenderskiego parlamentu, które jego zdaniem jest równe ze zgodą na nieproporcjonalną przemoc wobec palestyńskiej ludności. Około 14-tej imponujący tłum demonstrantów, zaopatrzony w transparenty i flagi, przemaszerował ulicami Amsterdamu skandując hasła: "Wolność dla Palestyny" czy "Precz z Izraelem". Kolejny, mniejszy już protest miał miejsce w Amsterdam West 10 stycznia, gdzie młodzież muzułmańska przeszła ulicami miasta, skandując antyizraelskie hasła. 19 stycznia w centrum stolicy, na popularnym Damplein, odbył się natomiast "protest butowy", jak określiła go prasa, ponieważ zgrowadzeni rzucali butami, wyrażając w ten sposób swoją złość i flustrację.

Wojna w Gazie, smutne fakty

Według oficjalnych danych, do 18 stycznia w wojnie w Gazie śmierć poniosło: 1300 osób w tym ponad 400 dzieci, a 5300 osób zostało rannych. Statystyki te nie dają jednak pełnego obrazu tragedii, która na naszych oczach ma miejsce w Gazie. Tylko w przeciągu kilku godzin, pod gruzami służby medyczne odnalazły zwłoki 100 osób. Ze względu na trudny dostęp do wielu zbombardowanych miejsc, który utrudnia izraelskie wojsko, pomoc wszystkim ofiarom ataków jest niemożliwa. Największe organizacje humanitarne, wyraziły swój kategoryczny sprzeciw względem "nieproporcjonalnemu" użyciu sił w Gazie. Ale wydaje się, iż sprzeciw światowej opinii, rządów wielu krajów, organizacji broniących praw człowieka, nie wywierają żadnego wpływu na rząd izraelski, który kontynuuje swoją rzeź w Gazie. Z wielu środowisk broniących praw człowieka dochodzą głowsy o zbrodni lubobójstwa, której na oczach całego świata dokonuje Izrael. Wciąż nieoficjalne dane, wskazują na to, iż izraelskie wojsko używa białego fosforu, który jest zabroniony w użyciu, przeciwko cywilnej ludności. Izrael nie zaprzecza, iż stosuje tę śmiertelną substancję, zapewnia jedynie, iż nie użyawa broni zabronionej międzynarodowym prawem. Na ile te zapewnienia są prawdziwe, trudno powiedzieć. Faktem jest natomiast, że do szpitali w strefie gazy, trafiają pacjenci z niewyobrażalnymi ranami poparzeniowymi, które według lekarzy spowodowane są białym fosforem. Coraz trudniej wierzyć jest w izraelskie zapewneinia, po kilku atak na szkoły, w których schronienia szukali palestyńczycy i przeprosinach rządu izraelskiego, że atak był pomyłką. Pomyłki w których giną setki osób, w tym dzieci? A może kara na mieszkańcach Gazy za poparcje dla terrorystycznego rządu, jakim określany jest Hamas? Coraz wyraźniej wydaje się, że jednak to druga opcja jest bardziej prawdopodobna a wojna w Gazie ma na celu jak najwiekszą eksterminację ludnośćc palestyńskiej. Bo jak wytłumaczyć atak na skład żywności i środków pomocy VN, zbombardowanie skrzydła najwiekszego szpiatala w centrum miasta, strzelanie do dzieci i zakaz wjazdu pomocy medycznej do zbombrdowanych miejsc? Odpowiedź nasówa się sama. W Izraelu opłakiwanych jest 14 ofiar tej wojny, w tym kilku żołnierzy, a rządy państw europejskich na czele z amerykańskim prezydentem, popierają ofensywę Izraela, tłumacząc, iż kraj ten ma prawo do samoobrony. Każda śmierć jest tragedią, ale sytaucja, które ma miejsce w Gazie jest masowym mordem, który powinnien zostać kategorycznie powstrzymany a jego sprawcy ukarani. Ciekawe tylko kiedy świat otworzy oczy i powie głośne: NIE!!!

3 stycznia w Amsterdamie odbyła się demonstarcja, w której wzięło udział ponad 5 tysiecy osób.

Demonstrancji przeszli ulicami miasta, wykrzykując antyizraelskie hasła.

Napisy na transparentach mówią same za siebie: Morderca-Izrael, precz z Palestyny, Stop mordom Palestyńczyków

Aktualizacja :

5 lutego 2009. w "Polityce" ukazał się artykuł, ukazujący historyczne podłoze konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Warto się z nim zapoznac i samemu wyciągnąć wnioski.

Norman Davies 03 lutego 2009

Dzień niepodległości, dzień klęski

Wojna w Strefie Gazy znów skierowała uwagę świata na konflikt palestyńsko-izraelski. Znany brytyjski historyk odsłania jego podglebie. Tekst powstał przed ostatnimi wydarzeniami, ale one tylko uwiarygodniają i wzmacniają zawarte w nim przesłanie. Historia to jest opis dziejów w całości. Pamięć natomiast dotyczy tych fragmentów przeszłości, które my wybieramy do zapamiętania. Historycy, i nie tylko historycy, powinni zrozumieć, że pamięć jest fragmentaryczna, stronnicza i omylna. Spójrzmy pod tym kątem na Izrael – kraj i państwo zbudowane na podstawie pamięci historycznej jednej z trzech grup etniczno-religijnych żyjących w Ziemi Świętej. W Jerozolimie Żydzi pamiętają Świątynię Salomona i Ścianę Płaczu. Chrześcijanie Golgotę – ukrzyżowanie i zmartwychwstanie Chrystusa. Muzułmanie zaś wyprawę Proroka do Tronu Bożego ze skały Al-Aksa: bramę do nieba. Różne tradycje, różne interesy. 60 lat temu, 14 maja 1948 r. David Ben-Gurion, urodzony w Płońsku k. Warszawy premier Izraela, ogłosił w Tel Awiwie Deklarację Niepodległości Państwa. Tekst tej deklaracji, kompromis między Żydami religijnymi i niereligijnymi, mówił o „wierze ojców”, ale nie używał słowa „Bóg”. Również nie określił granic i nie odwoływał się do granic historycznych. Nazwa państwa Eretz Izrael została ustalona tego samego dnia o godz. 1.30 nad ranem, po ostrej dyskusji. Następnego zaś wybuchła pierwsza wojna arabsko-izraelska; od tej pory nie ma pokoju po dziś dzień. Deklaracja Niepodległości ukoronowała pół wieku walki prowadzonej przez ruch syjonistyczny. Syjonizm – nowoczesny nacjonalizm żydowski – zakładał wieczny związek między narodem a ziemią ojczystą. Jego podstawowy problem na początku XX w. wynikał z faktu, że ziemia ojczysta, biblijna, leżała w imperium otomańskim w Azji, a naród żydowski, mało świadom ideologii syjonistów, mieszkał przeważnie w Europie, a przede wszystkim na ziemiach polskich. Jak przekonać Żydów, że mają się przenieść masowo do Palestyny? Propozycja wyglądała nieprawdopodobnie. W swoim dzienniku, w 1897 r., założyciel ruchu syjonistycznego Teodor Herzl napisał: „[Na naszym kongresie] w Bazylei już założyłem państwo żydowskie. Ludzie by się śmiali, jeśli powiem o tym otwarcie: ale za 50 lat chyba wszyscy uznają moją rację”. I tak się stało. Deklarację Niepodległości w Tel Awiwie ogłoszono niecałe 51 lat później. Niesłychana zdolność prognozowania. Pomogła naturalnie I wojna światowa, kiedy upadło imperium otomańskie i Palestyna wpadła w ręce Brytyjczyków, którzy obiecali w tzw. Deklaracji Balfoura popierać stworzenie „a Jewish national home”. Notabene – Balfour nie obiecał żadnego „państwa żydowskiego”. (Arthur James Balfour, konserwatywny polityk brytyjski, premier w latach 1902–1905; gdy w latach 1916–1919 był ministrem spraw zagranicznych, ogłosił swą deklarację w sprawie Palestyny. Przewidywała ona utworzenie tam „żydowskiej siedziby narodowej” – przyp. red.). Ale momentem zwrotnym był koniec II wojny światowej. Trzecia Rzesza wymordowała Żydów w Europie, a ci, którzy przeżyli, wyjechali przede wszystkim do Palestyny. Nic by to jednak nie zmieniło w sytuacji Żydów, gdyby Wielka Brytania broniła swego kruszącego się imperium. W 1947 r., tracąc wolę dalszej walki z powstaniami Arabów i z terroryzmem żydowskim, Brytyjczycy zrezygnowali z mandatu Ligi Narodów w Palestynie i przekazali odpowiedzialność ONZ. Powstała groźna próżnia. ONZ opracowała tzw. plan podziału Palestyny, wyrysowano nową wersję tzw. schematu dwupaństwowego (państwa dwunarodowego, federacyjnego – przyp. red.), wymyślonego przed wojną przez Londyn. Tym razem państwo żydowskie miało dostać 56 proc. terytorium, a państwo arabskie, mimo tego, że wchłonęło większość mieszkańców (ok. 70 proc.) – tylko 44 proc. Jerozolima miała się znaleźć pod kontrolą międzynarodową. Plan ten został przyjęty przez Zgromadzenie ONZ – 33 głosów za (m.in. USA i ZSRR), 13 głosów przeciw. Ale nie przyjęły go ani państwa arabskie, ani Wielka Brytania uznając za niesprawiedliwy. Wojsko brytyjskie przygotowało się do odmarszu, syjoniści przygotowali wspomnianą Deklarację Niepodległości, Arabowie zaś przygotowali się do wojny. W tradycji izraelskiej 1948 r. – to rok sławy i chwały. 14 maja – to święto narodowe. Deklaracja Niepodległości okazała się skuteczna. Młode państwo żydowskie przeżyło próbę ognia. Armia izraelska odparła ataki arabskie: i od razu zdobyła połowę tych terytoriów, gdzie ONZ zamierzała stworzyć państwo arabskie. Co więcej, setki tysięcy Arabów palestyńskich uciekło przed konfliktem z myślą, że niedługo powrócą do domu. Nigdy nie dano im wrócić. Rok później, kiedy ONZ uznała Izrael jako państwo suwerenne, nie zawarto traktatu pokojowego; Izrael górował wojskowo, a dyplomatyczny impas trwał.

Zakłócona narracja Rząd Ben-Guriona walczył także na wewnętrznym froncie. Pierwszy premier Izraela należał do lewicowego i umiarkowanego skrzydła syjonistów; był zmuszony do zbrojnej konfrontacji z prawicowym, fundamentalistycznym skrzydłem tzw. rewizjonistów. Ich lider Władimir (Zeev) Żabotyński już nie żył, ale miał wielu następców, jak Menahim Begin (ongiś żołnierz armii Andersa) czy Icchak Szamir, też z Polski, którzy odegrali czołową rolę w późniejszym rozwoju państwa. Przed wojną Żabotyński zaproponował rządowi II RP przymusową deportację wszystkich Żydów polskich do Palestyny. Podczas wojny paramilitarna organizacja Begina i Szamira prowadziła kampanie terrorystyczne przeciw Arabom i Brytyjczykom, mordując urzędników i podkładając bomby. Utrzymywali, chyba słusznie, że nie sposób stworzyć Izrael bez użycia przemocy. Po wojnie walczyli oni o nieograniczoną imigrację Żydów. W tym celu Begin, przyszły premier, w 1946 r. popełnił największy akt terrorystyczny w tej smutnej historii: wysadził w powietrze hotel Króla Davida w Jerozolimie, zabijając prawie stu ludzi. Po ogłoszeniu Deklaracji Niepodległości chciał przedłużyć walkę z Arabami do momentu, kiedy 100 proc. terytorium Palestyny znajdzie się w rękach żydowskich. Ben-Gurion nie mógł tolerować takiej niesubordynacji. Wydał armii izraelskiej rozkaz zatrzymania Begina i skonfiskowania broni jego bojowników. Efektem była krwawa bitwa na plaży w Tel Awiwie – w tzw. incydencie „Altaleny”. („Altalena” była nazwą statku wynajętego przez Begina do nielegalnego importu broni). Przypominam takie momenty, aby podkreślić fakt, że u samych Izraelczyków pamięć historyczna wywołuje mieszane uczucia. Z jednej strony wspominanie 1948 r. budzi ogromną dumę: młode państwo, urodzone w bólach, rosło w potęgę i dało schronienie kilku milionom Żydów, uchodźców z Holocaustu. Dla nich, dosłownie, poprzez ciężką pracę i ofiarny znój dawna pustynia rozkwitła. Yad Vashem, Instytut Narodowej Pamięci Holocaustu w Jerozolimie, powstał, aby świat wiedział, dlaczego państwo żydowskie jest potrzebne. A archeologiczne wykopaliska w Masadzie, gdzie ostatni żydowscy powstańcy przeciw legionom rzymskim zginęli bez poddania się, pokazują, jak historia, także sprzed prawie dwóch tysięcy lat, nadal jest żywa. Z drugiej strony narracja izraelska nie mówi o wszystkim. Kronika izraelska nie jest bez plam i po 60 latach ten ciężki konflikt o przyszłość dawnej Palestyny trwa bez rozwiązania. Parę lat temu, kiedy towarzysze Begina złożyli publiczny hołd autorom ataku na hotel Króla Davida, celebrując 60 rocznicę aktu terroru, rząd brytyjski przesłał oficjalny protest. Nie jest w porządku, że naród, który bezwzględnie potępia terrorystów arabskich, nie chce przyznać, że ludzie, którzy brali udział w zwycięstwie syjonizmu, też byli terrorystami. Te dotyczące drażliwych spraw refleksje wprowadzają nas w sedno groźnego i niekończącego się konfliktu na Bliskim Wschodzie. Świat, który jest świetnie poinformowany o Holocauście i o racjach izraelskich, mało wie i mało się troszczy o drugą stronę medalu. A zdarzenia sprzed 60 lat, które Izrael celebruje, równocześnie są przyczyną gorzkiego żalu u innych. Kiedy 5 mln Żydów izraelskich fetowało Dzień Niepodległości, drugie tyle Palestyńczyków przywoływało Al-Nakba, czyli Dzień Wielkiej Katastrofy. Płaczą, krzyczą i narzekają, bo ich los, w ich oczach, jest lekceważony. Izrael powstał i pierwsza połowa Deklaracji Balfoura została uwzględniona. Ale druga połowa została pominięta. Balfour powiedział, że popiera koncepcję „jewish home” pod warunkiem, cytuję: „że prawa i własność ludności nieżydowskiej nie będą unieważnione”. Minęło 60 lat. Żydzi posiadają swoje państwo, mocne i bogate. Bezpośredni sąsiedzi nie mają nic – ani swojego państwa, ani głosu, sponsorów politycznych, wpływów, dobrobytu. W dużej mierze żyją albo w obozach dla uchodźców, albo w dwóch zamkniętych gettach, pod kontrolą wojska izraelskiego, bez swobody ruchu i często bez elementarnych środków do życia. Izrael zamknął jedyny port palestyński. Lotnictwo izraelskie zniszczyło jedyne lotnisko palestyńskie sfinansowane przez Unię Europejską. Izrael kontroluje dostawy wody i często wyłącza prąd. Wyklucza dziesiątki tysięcy robotników palestyńskich, bezrobotnych, bo nie mogą przejść przez kordony do pracy. I cały czas Izrael buduje dokoła siebie mur większy od muru berlińskiego. Buduje też setki nielegalnych osiedli połączonych prywatnymi drogami – za drutem kolczastym, na ziemi palestyńskiej. W nieustannych potyczkach między armią okupacyjną a bojownikami palestyńskimi jest 10 razy więcej ofiar wśród Arabów, niż pada ich po stronie żydowskiej. Obecnie, w Gazie, zabija ich sto razy więcej. Inaczej mówiąc, panuje nieprawdopodobna asymetria sił.

Bagaż historyczny Mam nadzieję, że moje stanowisko wobec tej drażliwej sytuacji jest neutralne. Potępiam każdą zbrodnię. Życzę Izraelowi pomyślności, niech kwitnie dalej. Równocześnie życzę Palestyńczykom wyzwolenia z obecnej niedoli; przypuszczam bowiem, że dalszy los obu narodów jest nierozdzielny. Podejrzewam, że Izrael w obecnej postaci długo nie przetrwa, jeśli szybko nie zdecyduje się na załatwienie spraw tyle razy odkładanych. Oczywiście, inicjatywę w rokowaniach może mieć tylko mocniejsza strona. Chciałbym przedstawić pięć czynników składających się na bagaż historyczny, zgromadzony w ciągu minionych 60 lat, który ciągle przeszkadza przygotowaniom do pokoju. • Zimna wojna ~ Kryzys w Palestynie wybuchł równolegle z zimną wojną i blokadą Berlina; z czasem konflikt arabsko-izraelski został wplątany w globalną rywalizację USA i ZSRR. Amerykanie, po początkowych wahaniach, bezwarunkowo popierali Izrael. Sowieci natomiast po początkowym wsparciu dla Izraela wybrali państwa arabskie: szczególnie Syrię i Egipt. Doszło w tym kontekście do pięciu ostrych wojen: w 1948–1949 r., 1956 r., 1967 r., 1973 r. i 1982 r. Za każdym razem, z pomocą amerykańską, Izrael zwyciężał, umacniał władzę nad terytoriami, unikał rokowań, licząc na swoją rosnącą przewagę wojskową. Kilka razy Amerykanie skłonili swoich klientów izraelskich do wyrażenia zgody na rokowania pokojowe – np. w Camp David w 1978 r. – ale nigdy nie popchnęli ich do ostatecznych decyzji; załatwili sprawę np. z Egiptem i Jordanią, ale nie z Syrią lub z Palestyńczykami. Bo Amerykanie bez przerwy dawali pierwszeństwo umocnieniu „twierdzy wolnego świata” na Bliskim Wschodzie. Pozwolili nawet, żeby Izrael potajemnie otrzymał technologie do budowy bomby nuklearnej, bezkarnie łamiąc międzynarodowy traktat o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej; od tego czasu koła rządzące w Izraelu czuły się o tyle pewniejsze siebie, że mogły czekać, aż przeciwnik przyjmie twarde warunki zwycięzcy. Takie postawy, niestety, przeżyły zimną wojnę, która skończyła się 20 lat temu. •Ewolucja syjonizmu ~ Ruch syjonistyczny zawsze był zróżnicowany. Teodor Herzl, ojciec syjonizmu politycznego, miał swoich ostrych krytyków ze strony pionierów syjonizmu kulturowego. Ben-Gurion z trudnością utrzymał równowagę między świecką lewicą, grupami ultrareligijnymi a ultraprawicą. Ale nieprzerwany stan wojenny stopniowo umacniał radykałów o mentalności oblężonej twierdzy wojskowej i osłabiał dziedzictwo Ben-Guriona lub Goldy Meir. Przykry był ten skutek wojen. Od późnych lat 60. przewagę w polityce Izraela zdobyli tacy działacze, jak wspomniani Begin i Szamir czy gen. Szaron, których fundamentalistyczne poglądy nie skłaniały do kompromisu. Klimat rozpaczy odpowiadał im doskonale, a modelowa demokracja izraelska, ciągle w atmosferze zagrożenia bezpieczeństwa narodowego, przypieczętowała ich dominację. W 1995 r. najbardziej obiecujący premier Icchak Rabin, były generał i polityk Partii Pracy, został zamordowany przez fanatyka, który nie mógł strawić ustępstw Rabina w rozmowach z Palestyńczykami. Kontakty zamarły, a do władzy wróciła ultraprawica w osobie Szarona, głównego protektora kolonistów żydowskich, którzy regularnie i bez hamulców zasiedlają ziemię palestyńską. Dzisiaj szaroniści konkurują między sobą o władzę. •Radykalizacja polityki palestyńskiej ~ Wrogowie Izraela się mylą, jeśli myślą, że wszystkie choroby polityczne i niesprawiedliwości są po stronie państwa żydowskiego. Strona palestyńska również na nie cierpi. Jeśli bowiem nieustanny konflikt ośmielał beton izraelski, zachęcał on po drugiej stronie desperacki radykalizm, terroryzm i fundamentalizm ultrareligijny. Arabowie z Palestyny nie są jednolici. Niemała jest grupa chrześcijańska. Istnieje wykształcona inteligencja. Ale brak państwowości, brak rozwoju i upadek nadziei robią swoje. Bezmyślne kampanie terrorystyczne – np. podczas olimpiady w Monachium (bojówki Czarnego Września uprowadziły 11 izraelskich sportowców; 2 zabito w hotelu, 9 zginęło podczas nieudanej próby ich odbicia na lotnisku – przyp. red.) przyniosły hańbę; buntownicza postawa wobec monarchii w Jordanii sprowokowała straszliwe represje i życie tułacze. Okoliczności karmiły kulturę korupcji. Potem – pierwsza i druga intifada, antyizraelskie powstania, które ciągnęły za sobą nowe fale represji. W latach 90. Jaser Arafat (nieżyjący już najbardziej znany polityk i przywódca palestyński, lider Organizacji Wyzwolenia Palestyny – przyp. red.) odzyskał autonomię, dawno spóźnioną, i zdobył Nagrodę Nobla razem z premierem Rabinem. Ale stopniowo tracił zaufanie własnych ludzi. Zmarł w Paryżu, nie było wielkiej żałoby. W wyborach lokalnych w Gazie wygrał natomiast radykalny

Hamas, islamska grupa, która odmawia Izraelowi prawa do istnienia. Amerykanie koniecznie chcieli dla Palestyny demokracji, a teraz stają w obliczu demokracji antyizraelskiej i antyamerykańskiej. Dopóki okupacja izraelska trwa, cierpliwość nie owocuje i grupy pozytywistyczne nie mają szans. O ile trudności w Izraelu biorą się z nadmiaru sukcesu wojskowego, to u Palestyńczyków pochodzą od nadmiaru desperacji związanej z brakiem powodzenia w każdej dziedzinie. Już trzy pokolenia tego biednego arabskiego ludu powtarzają hasło dobrze znane Polakom: Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród! Hymn Palestyny, „Biladi, Biladi”, wyraża bowiem dokładnie ten sentyment: „Mój kraj! Moja ziemia, ziemia moich przodków!”. A co Palestyńczycy pamiętają? Najstarsi na pewno słyszeli o rządach sułtana, kiedy ostatnim krzykiem rozpaczy był bunt przeciw Turkom, gdy angielski generał Allenby zjawił się na białym koniu, a Żydów było za mało, aby myśleć o konflikcie. Dziadkowie, młodzi w międzywojniu, przeżyli wielkie powstanie przeciw Brytyjczykom i początki nacjonalizmu arabskiego. Patrzyli ze zdumieniem na dopływ coraz większej liczby obcokrajowców z Europy, którzy zachowywali się tak, jakby Palestyna była terra nulla, ziemią bez mieszkańców. (Polacy by podobnie reagowali, myślę, gdyby starodawni Sarmaci zjawili się w Polsce po 2000 lat, przekonani, że wracają do ziemi ojczystej). Po II wojnie światowej Palestyńczycy byli zszokowani, kiedy Brytyjczycy pakowali manatki, dokładnie jak Turcy niecałe 30 lat wcześniej. Pozbawieni kierownictwa, nieświadomi jakiejś tożsamości odrębnej od innych Arabów, nie mieli wyraźnych planów, ale w 1947 r. zgodziliby się prawie bez wyjątku, że podział ich kraju, gdzie oni, większość, mieli być bezwładną mniejszością, był głęboko niesprawiedliwy. Protestowali bez skutku. Liczyli na ratunek ze strony Egiptu, Syrii, Iraku. Nic nie pomogło. Al-Nakba, Wielka Katastrofa, pochłonęła ich nagle i brutalnie. Strzelaniny, ucieczki, wypędzenia, spalone domy i wsie, obozy przejściowe, które okazały się stałe. Później dekady biedy i okupacji, bezrobocia i wykluczenia. Pamiętają przede wszystkim odrębne traktowanie Żydów i nie-Żydów. Żydzi z całego świata cieszą się z prawa powrotu do Palestyny. Nie-Żydzi są pozbawieni tego prawa. •Podzielony świat arabski i muzułmański ~ Izrael, nie większy niż województwo małopolskie lub miasto Londyn, jest otoczony 100-milionowym obszarem państw arabskich; niektóre z nich są bardzo bogate – wszystkie upokorzone przez brak jedności. Dotychczas Izrael przetrwał dzięki ogromnemu arsenałowi wojskowemu, dzięki poparciu USA i dzięki słabej współpracy między sąsiadami. Ale nikt nie może zapewnić, że ten stan rzeczy się nie zmieni. Wcześniej czy później, jeśli istniejąca niezgoda potrwa, przeciwnicy Izraela znajdą sposób, aby uderzyć. Mały David może zabijać Goliatów 10-, 20-krotnie, ale jedna klęska, jedna pomyłka i jeden z Goliatów zabije Davida na zawsze. Lepiej dojść z Goliatem do porozumienia i aby uzyskać porozumienie, przygotować się do ustępstw. •Specjalne związki Izraela z USA ~ Bez dwóch zdań, powodzenie Izraela w drugiej połowie XX w. jest ściśle związane z unikatowym sojuszem z największym mocarstwem świata. Izrael ma absolutne pierwszeństwo wśród krajów, które otrzymują wsparcie finansowe i wojskowe od USA. Izrael ma prawo wydać te ogromne sumy od podatników amerykańskich bez żadnych ograniczeń i bez kontroli Kongresu. Izrael ma dostęp do najnowszej i najdroższej technologii wojskowej, a wywiad izraelski, Mosad, współpracuje z CIA jak bratnia organizacja. W sferze dyplomatycznej USA popierają Izrael nie bezkrytycznie, ale tak skutecznie, że Izrael nigdy nie musiał zmieniać swojej polityki z powodu jakiejś krytyki. Zgromadzenie ONZ potępiło czyny Izraela 322 razy, Rada Bezpieczeństwa przeszło 100 razy, zupełnie bez efektu. USA złożyły weto na takie rezolucje przeszło 40 razy. Świat nie zna drugiego takiego przypadku. Dzięki wielkiemu sponsorowi Izrael robi swoje, po swojemu, nie uwzględniając opinii innych. Słynne są słowa Abby Ebana, kiedyś ministra spraw zagranicznych Izraela: „Jeśli Algieria przedstawi w ONZ rezolucję, że kula ziemska jest płaska i że Izrael jest za to odpowiedzialny, rezolucja by przeszła: 164 głosów za, 13 przeciw przy 26 wstrzymujących się”. I Eban miał rację.

Pięć hipotez w sprawie sojuszu Ameryki z Izraelem Pytanie polityczne jest takie: Czy twarda postawa amerykańsko-izraelska dobrze służy długoterminowym interesom Izraela? Pytanie historyczne natomiast jest takie: Skąd ta wyjątkowa sytuacja się wzięła? Ja przedstawiam pięć elementów składowych. 1. 40-letnie braterstwo broni na Bliskim Wschodzie. • Jak dotychczas wspólny wysiłek amerykańsko-izraelski zawsze przynosił tu zwycięstwo. Izrael stał się sztandarowym partnerem w globalnej walce o wolność. Amerykanie nie bardzo wiedzą, co to znaczy klęska, i bardzo, bardzo kochają swojego małego sojusznika, który tak dzielnie walczy. Poza tym Amerykanie są narodem osadników, którzy zdobyli cały kontynent od Indian i naturalnie faworyzują nowoczesny naród imigrantów, którzy wprowadzają, według nich, cywilizację na pustynię. 2.Skuteczny lobbing w Waszyngtonie. • Siła lobby żydowskiego w Waszyngtonie jest legendarna, ale moim zdaniem mocno przesadzona. Największe bloki wyborców w Stanach gromadzą się w ogromnej rzeszy fundamentalistów protestanckich, którzy wierzą w nienaruszalną prawdę każdego słowa świętej Biblii. Jest ich 40–50 mln. I gdy czytają w Starym Testamencie, że Pan Bóg dał ziemię Judei i Samarii dzieciom Izraela, to przyjmują to poza dyskusją. Oni są syjonistami z pasją i w niektórych stanach taki ruch chrześcijańsko-syjonistyczny jest bardzo wpływowy. Należał do niego George W. Bush. I Sarah Pallin też. Naturalnie, lobby żydowskie o tym doskonale wie i stworzyło z nimi tzw. old testament alliance (sojusz starotestamentowy). Oczywiście organizacje amerykańsko-żydowskie są opanowane przez syjonistów. 3. Głęboka amerykańska wiara w manichejską walkę dobra ze złem. • Wielu obserwatorów zwyczajów amerykańskich, od czasów ojców purytanów, mówi o pewnym etosie, który sądzi świat według ocen czarno-białych: albo dobro, albo zło. Dialektyka moralna, manicheizm purytański – co chcecie. W drugiej połowie XX w. etos ten rozrósł się na pożywce II wojny światowej, gdzie Amerykanie walczyli przeciw Trzeciej Rzeszy, a głównymi ofiarami Trzeciej Rzeszy byli Żydzi. Logicznie, moralnie sprawa żydowska i interesy USA są więc utożsamiane. Holocaust został przyjęty jako pierwszorzędny symbol historycznego zła; stąd poparcie dla państwa żydowskiego to obowiązek wszystkich dobrych ludzi. Inne tragedie, inne grupy skrzywdzone nie wchodzą w rachubę. Wszystkie inne wątki historii Europy i Bliskiego Wschodu muszą pasować do tego schematu. 4. Rola Kissingera. • Henry Kissinger był centralną postacią w rządach amerykańskich w latach 1969–1977, akurat w kluczowym okresie, kiedy linia proizraelska się skonsolidowała. (Dr Henry Alfred Kissinger urodził się w żydowskiej rodzinie w Niemczech, która w 1938 r. uciekła przed nazistami do Stanów Zjednoczonych. Po wojnie służył jako tłumacz w 970 oddziale wydzielonym kontrwywiadu armii USA w okupowanych Niemczech, gdzie wsławił się dekonspiracją wielu agentów gestapo. W latach 60. był doradcą ds. bezpieczeństwa narodowego prezydentów Johna F. Kennedy’ego i Lyndona B. Johnsona, w latach 1969–1974 dyrektorem Rady Bezpieczeństwa Narodowego, a w latach 1973–1977 sekretarzem stanu w administracji Richarda Nixona i Geralda Forda. Uważany za jednego z głównych architektów światowej polityki odprężenia – przyp. red.). 5. Rola neokonserwatystów. • To grupa ideologiczna żydowska, ze szczególną doktryną wojenną, która przez krótki czas opanowała politykę Partii Republikańskiej i prezydenturę drugiego Busha. Korzenie tej grupy, bardzo nietypowej dla Żydów amerykańskich, sięgają radykalizmu lat 70. i 80., kiedy wielu z nich miało poglądy trockistowskie; potem nawrócili się na prawicę. To Perle, Wolfowitz, Abrams i inni. W latach 90. byli blisko generała Szarona i Partii Likud w Izraelu, zdobyli w USA zaufanie Rumsfelda i Cheneya, potem samego Busha. Ich wielka szansa, dzisiaj przegrana, to wojna o Irak, która miała być przystawką przed głównym daniem – atakiem na Iran. Nieudana ofensywa izraelska na Hezbollah w Libanie w 2007 r. była częścią tej strategii, która legła w gruzach.

Widok z Polski

60 rocznica powstania państwa izraelskiego zbiegła się w ubiegłym roku z 90 rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości. Polacy dobrze rozumieją, że suwerenność można łatwo stracić oraz że potęga supermocarstw nie jest wieczna. Miejmy nadzieję, że rząd izraelski umie działać nie tylko odważnie, ale też rozsądnie. Bo ryzyko jest przeogromne, a równowaga sił w XXI w. widocznie się chwieje. Małe państwo, które ciągle walczy i z sąsiadami, i z ludnością strefy okupowanej, jest otwarte na wszelkie rodzaje zagrożeń. Dopóki jest możliwa, ofensywa pokojowa jest konieczna. Wspomniałem o tym, że większość przywódców izraelskich z 1948 r. urodziła się w Polsce. To pokolenie już odeszło, ale jestem pewien, że gdyby oni żyli, zazdrościliby obecnego miejsca Polski w świecie. Oni też by się zgodzili z powiedzeniem: skrzywiona pamięć to skrzywiona polityka.

Autoryzowane opracowanie redakcyjne na podstawie wykładu wygłoszonego przez prof. Normana Daviesa w Centrum Kultury Żydowskiej – Fundacja Judaica w Krakowie, 12 listopada 2008 r.

Świat w miniaturze

2009-01-14T11:07:00.000-08:00

Holandia widziana z lotu ptaka, czyli wizyta w miniaturowym mieście

Jest takie miejsce w Holandii, gdzie można zobaczyć wszystkie niezwykłości Królestwa Niderlandów w jeden dzień. Ta miniaturowa kraina nosi nazwę Madurodam i znajduje się w Hadze.

Trochę historii

Madurodam jest nie tylko parkiem zabawy i rozrywki, ale także monumentem wojennym. Park został powołany do życia w 1952 roku na pamiątkę bohatera wojennego Georg'a Maduro, który zmarł 9 lutego 1945 roku w obozie koncentracyjnym Dachau. Park rozrywki zosatał sfinasowany przez rodziców Georg'a, celem przynoszenia środków finansowych na stypendia i darowizny dla młodzieży. Tak też pozostało do dziś a Stichting Madurodam Steunfonds wspiera wiele projektów dla młodzieży. Miniaturowe miasto ma swojego burmistrza. Tę prestirzową funkcję jako pierwsza pełniła królowa Beatrix przez 28 lat. Od momentu otwarcia Madurodam do objęcia tronu przez księżniczkę Beatriź w 1980 roku. Począwszy od tego momentu, każdego roku wybierany jest burmistrz Madurodam przez Jeugdgemeentenraad ,składającej się z 22 uczniów szkół średnich.

Madurodam w liczbach

Madurodam jest najmniejszym miastem Holandii. Wszystkie znajdujące się w nim eksponaty są dokładnie 25 razy mniejsze niż w rzeczywistości. Do wykonania tak małych eksponatów z ogromna precyzją potrzeba czasu, oraz nakładu pracy wielu osób. Jak pracochłonnym jest zajęcie wykonania miniaturowej budowli, świadczy fakt, że wykonanie kompleksu budowli ING-bank, zajęło aż 4 lata. Ponadto na 18 tysiącach metrów kwadratowych powierzchni parku znajduje się: 66 tysięcy mieszkańców (krasnali, jak twierdzą dzieci), 30 tysięcy prawdziwych cebulek kwiatowych, 5236 prawdziwych miniaturowych drzewek i setki maleńkich samochodzików, pociagów, samolotów itd. Madurodam, choć zachwyca także dorosłych, jest prawdziwą frajdą dla najmłodszych, którzy w końcu moga poczuć się duzi!

Zainteresowanych wizytą w Madurodam odsyłam na stronę: http://www.madurodam.nl/ , gdzie znajdują się wszelkie niezbędne informacje o parku rozrywki, cenach biletu wstępu, dojeździe czy parkingu.

Holenderskie prawo jazdy

2008-12-31T06:19:00.000-08:00

Kto, gdzie i w jaki sposób powinnien wymienić polski dokument na holenderski? Od momentu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej obywatele polscy przebywający na terytorium Królestwa Niderlandów podlegają tym samym przywilejom i obowiązkom, co obywatele pozostałych krajów członkowskich Wspólnoty. Zasady dotyczące uczestnictwa w ruchu drogowym oraz zachowanie bezpieczeństwa obowiązują wszystkich bez względu na to, czy dana osoba przebywa w Holandii tymczasowo, czy na stałe. Także sprawcy przestępstw drogowych muszą liczyć się z poniesieniem kary przewidzianej prawem holenderskim. Do 2005 roku Polacy podróżujący po terytorium Unii Europejskiej byli zobowiązani do posiadania międzynarodowego prawa jazdy (tłumaczenie w wersji anglojęzycznej). Po przystąpieniu Polski do EU polskie prawo jazdy uprawnia do swobodnego podróżowania w obrębie Wspólnoty. Dotyczy to wszystkich osób, które przebywają poza granicami Polski tymczasowo: turystów, pracowników sezonowych, kierowców samochodów ciężarowych. Osoby te, ze względu na ich tymczasowy pobyt na terytorium Holandii, nie są zobowiązane do wymiany polskiego dokumentu na holenderski.

Według prawa holenderskiego osoba przebywająca na terytorium kraju nie dłużej niż 6 miesięcy może posługiwać się polskim prawem jazdy. Po upływie tego czasu zobowiązana jest do wymiany dokumentu. W praktyce okazuje się, iż precyzyjne określenie, kto podlega wymianie polskiego prawa jazdy na holenderskie, jest trudne do zdefiniowania. Polacy muszą zameldować się w Holandii, aby podjąć legalną pracę. Teoretycznie oznacza to więc, iż po upływie 6 miesięcy od daty meldunku zobowiązani są do wymiany polskiego prawa jazdy na holenderskie. Biorąc jednak pod uwagę fakt, iż zdecydowana większość obywateli polskich przebywa w Niderlandach w celach zarobkowych i nie zamierza zostawać tu na stałe, wymiana polskiego prawa jazdy na holenderskie jest nonsensem. Mimo że teoretycznie liczna grupa Polaków powinna wymienić polski dokument, w rzeczywistości tak się nie dzieje, a przyczyna tkwi w braku nacisku ze strony holenderskich władz, odpowiedzialnych za egzekwowanie tego obowiązku. Polacy, którzy decydują się na stały pobyt w Holandii, zobowiązani są do wymiany polskiego prawa jazdy na holenderskie. Osoby te podlegają procedurom prawa holenderskiego. Przy wymianie właściciel polskiego prawa jazdy nie musi zdawać egzaminów z zasad ruchu drogowego – ani teoretycznego, ani praktycznego. To, kiedy obywatel polski musi wymienić prawo jazdy, zależy od daty uzyskania dokumentu. Holenderskie prawo jazdy jest ważne 10 lat. Oznacza to, iż polskie prawo jazdy wydane w 1998 roku podlega wymianie w roku 2008. Natomiast prawo jazdy wydane przed rokiem 1998 straciło ważność na terytorium Holandii. Jego właściciel po upływie 6 miesięcy od daty meldunku zobowiązany jest do wymiany polskiego dokumentu na holenderski. Właściciel holenderskiego prawa jazdy tuż przed upływem jego ważności otrzymuje przypomnienie z Rijkdienst voor Wegverkeer (RDW) o konieczności przedłużenia ważności dokumentu. Jeśli termin ważności prawa jazdy nie upłynął, mowa jest o przedłużeniu ważności prawa jazdy (verlenging rijbewijs), w przypadku upływu ważności mówimy o wznowieniu (vernieuwen rijbewijs). Z reguły procedura ta jest czystą formalnością, chyba że zaszły dodatkowe okoliczności mające wpływ na możliwość posiadania prawa jazdy (przestępstwo drogowe, kalectwo, choroby psychiczne). Specjalne zasady dotyczą też osób po 60. roku życia i są związane z obowiązkiem kontroli medycznych.

Zameldowanie i pobyt w Holandii

2008-12-30T11:40:00.000-08:00
Dowiedz się gdzie powinnieneś się zgłosić w przypadku: zameldowania, przeprowadzki czy narodzin dziecka.

Tylko w pierwszym kwartale roku 2008 do Holandii przyjechało 3500 Polaków. Z tego też względu dla tych wszystkich, którzy rozpoczynają swoją przygodę w kraju tulipanów, przyda się kilka praktycznych rad, które pomogą w załatwieniu spraw w holenderskich urzędach. Każdy obcokrajowiec, który zamierza pozostać w Holandii dłużej niż 4 miesiące, musi zameldować się w urzędzie gminy (gemeente), w miejscu pobytu. Jeśli jest to pierwszy pobyt w Holandii, w ciągu pięciu dni od przyjazdu należy zgłosić chęć czasowego pobytu pod wskazanym adresem. W tym celu trzeba się osobiście stawić w gemeente. W przypadku rodzin obecni muszą być wszyscy jej członkowie.

Pierwsze zameldowanie w Holandii

Podczas pierwszego meldowania się w Niderlandach wymagany jest szereg dokumentów z Polski, takich jak: akt urodzenia (geboorteakt), akt ślubu (huwelijksakte), a także kontrakt wynajmu mieszkania bądź zaświadczenie o kupnie nieruchomości. W wielu przypadkach wymagane są także dodatkowe dokumenty, na przykład zgoda właściciela lokalu, w sytuacji gdy dochodzi do zameldowania pod jego adresem. W sytuacji pierwszego zameldowania na terenie Holandii oraz ponownego zameldowania (na przykład po wcześniejszym zameldowaniu i wymeldowaniu przed 1 października 1994 roku) zainteresowany dostaje bezpłatny odpis z gminnej bazy danych (afschrift van de Gemeentelijke Basisadministratie Persoonsgegevens) – ważny dokument, który potrzebny jest na przykład przy otwarciu konta w banku czy rozpoczęciu własnej działalności. Należy pamiętać, że w większości sytuacji dokument ten jest ważny tylko trzy miesiące, a po ich upływie trzeba wystąpić o ponowne wydanie odpisu (za opłatą 11 euro).

Zmiana adresu zamieszkania

W razie przeprowadzki należy zgłosić fakt zmiany adresu w gemeente w ciągu 5 dni. Zgłoszenia o zmianie zamieszkania w obrębie tej samej gminy można dokonać osobiście, pisemnie bądź elektronicznie. Jeśli przeprowadzka następuje do innej gminy, należy w ciągu 5 dni udać się do siedziby gemeente (dział Burgerzaken) w nowym miejscu zamieszkania z dokumentami, które są wymagane przy pierwszym zameldowaniu. Wymeldowanie z poprzedniej gminy zostaje zgłoszone przez gminę w nowym miejscu zamieszkania.

Narodziny dziecka, nadanie numeru BSN

W ciągu trzech dni od narodzin dziecka ojciec, matka lub inna osoba obecna przy narodzinach dziecka powinna dokonać zgłoszenia narodzin (geboortangifte) w gminie odpowiadającej miejscu zamieszkania. Sobota, niedziela i wszystkie oficjalne dni wolne od pracy, liczą się jako jeden dzień. Zgłoszenia dokonuje się u urzędnika urzędu stanu cywilnego (ambtenaar van de burgerlijke stand), który sporządza oficjalny akt urodzenia, pozostający w gminnej bazie administracyjnej (holenderski lub międzynarodowy odpis aktu urodzenia dostępny jest w gemeente za opłatą 11 euro). Dokumenty, jakie należy mieć przy sobie, to: paszporty matki i ojca dziecka i – o ile go posiadamy – akt małżeństwa. Z chwilą rejestracji nowo narodzonego dziecka zostaje ono jednocześnie zameldowane w danej gminie i otrzymuje swój numer BSN. Polacy, którzy przyjechali do Holandii przed 26 listopada 2007 roku, musieli w Urzędzie Podatkowym (Belastingdienst) występować o przyznanie tzw. sofi-nummer (odpowiednika polskiego NIP-u), niezbędnego do podjęcia pracy, zameldowania czy otwarcia konta w banku. Według nowego prawa każda osoba meldująca się w gemeente otrzymuje automatycznie numer BSN (Burgerservicenummer), który jest odpowiednikiem sofi-nummer. Osoby, które posiadają już sofi-nummer, nie muszą się zgłaszać ponownie w gemeente, ponieważ sofi-nummer został automatycznie zamieniony na BSN .

Zasiłek ze względu na niezdolność do pracy

2008-12-30T11:39:00.000-08:00
W razie choroby możesz wystąpić o przyznanie Ci zasiłku chorobowego!
Każda posiadająca pracę osoba, jest zobowiązana placić w formie comiesięcznych składek do Urzędu Podatkowego. Przedstawiam dwie formy ubezpieczeń: na wypadek niezdolności do pracy (Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering-WAO) oraz na wypadek niezdolności do pracy i powrotu do pracy (Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen-WIA). Także osoby prowadzące własną działalność mogą dobrowolnie ubezpieczyć się na wypadek niezdolności do pracy, a w razie zaistnienia takiej konieczności, otrzymają zasiłek odpowiadający wysokości odprowadzonych składek. Wszystkie osoby, które regularnie opłacały składki na ubezpieczenia WAO i WIA, w razie niezdolności do pracy, którą orzeka Agencja Opieki Społecznej (Uitvoeringsinstituut Werknemers Verzekeringen-UWV), mają prawo ubiegać się o zasiłek. W zależności od osobistej sytuacji zasiłek dla osób przewlekle chorych badź niepełnosprawnych, które są niezdolne do pracy, czy to czasowo czy na stałe, obowiazuja odrebne normy prawne. Jesli osoba zapadla na przewlekla chorobe lub stala sie niepelnosprawna po 1 stycznia 2004 roku przysluguje jej prawo do WIA-uitkering. Wedlug prawa osoba chora ma prawo otrzymywania wynagrodzenia takze w trakcie choroby przez okres 2 lat (104 tygodnie), ktore zobowiazany jest placic pracodawca. W tym czasie razem z pracodawca, CWI i UWV, pracownik stara sie w efektowny sposob powrocic do pracy. Jesli sie to nieudaje, po okolo polptorej roku otrzymywania zasilku chorobowego, UWV wystepuje o przyznanie danej osobie WIA-uitkering. W ten sposob chory czy niepelnosprawny nie pozostannie bez srodkow do zycia a zasilek chorobowy zostanie zamieniony na inna forme zasilku, odpowiedniego do sytuacji danej osoby. Chory moze takze osobiscie wystapic o przyznanie mu zasilku, jesli spelnia nastepujace warunki: jest pracownikiem, zostal chory po 1 stycznia 2004 roku i po okresie 2 lat otrzymywania zasilku chorobowego nie moze tyle pracowac, aby otrzymac 65% pensji, jaka zarabial przed pojsciem na zasilek chorobowy, zrobil wszystko (we wspolpracy z pracodawca, CWI i UWV), aby powrocic do wykonywania zawodu. W zaleznosci od indywidualnej sytuacji pracownika wyrozniamy dwa rodzaje zasilku na wypadek niezdolnosci do pracy i powrotu do pracy (WIA):
1. IVA-uitkering (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsogeschikten), przysluguje osobie, ktora wedlug UWV doktora oraz radcy zawodowego nie moze pracowac i ze wszystkich istniejacych przeslanek wynika, ze dana osoba nie ma szans na wyleczenie. Wysokosc tego zasilku wynosi 75% pensji, ktora dana osoba zarabiala przed choroba. W przypadku osob, ktore ze wzgledu na chorobe potrzebuja stalej opieki, istnieje mozliwosc otrzymania wyzszej kwoty zasilku, ktorej wartosc moze wynosic 100%, badz 85% ostatnio otrzymywanej pensji. 2. WGA-uitkering (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten), jest dla osob, ktore sa w czesci niezdolne do pracy i wedlug lekarzy i radcy zawodowego, rokoja nadzieje na powrot do pracy. W tym przypadku osoba moze zazwyczaj pracowac w niepelnym wymiarze godzin a przyslugujacy jej zasilek jest dopelnieniem do pensji. Jesli natomiast pensja oraz zasilek sa nizsze niz obowiazujace minimum wynagrodzenie, osoba ta moze starac sie o zapomoge. Przy okreslaniu wysokosci WGA-uitkering brana jest pod uwage osobista sytuacja kazdej osoby, z tego wzgledu trudno jest jednoznacznie okreslic wymagane warunki a kazdy zainteresowany powinnien wiecej informacji uzyskac bezposrednio w siedzibie UWV, badz na stronie internetowej www.uwv.nl 1 stycznia 2004 roku WIA-uitkering zastapil obowiazujacy do tamtej pory WAO-uitkering. Jednak wszystkie osoby, ktore otrzymywaly przed 2004 rokiem ten zasilek, podlegajm nadal tym samym zasadom i w przypadku ponownego zachorowania moga wystapic o WAO, po 4 tygodniach niezdolnsci do pracy. Komisja skladajaca sie z lekarza UWV i radcy zawodowego stwierdzi stopien niezdolnosci do pracy oraz okresli dalszy proces postepowania. Jesli osobie zostanie przyznany zasilek, bedzie on stanowil maksimum 75% dziennego wynagrodzenia za dzien w ostatnio wykonywanej pracy. Nalezy zaznaczyc, iz poza otrzymywaniem zasilku ze wzgledu na niezdolnosc do pracy, kazdej osobie przysluguje prawo do wykonywania pracy, w zaleznosci od jej psychicznych i fizycznych mozliwosci. W takim wypadku wartosc zasilku zostaje dopasowana do zaistnialej sytuacji finansowwej danej osoby. Kazdy takze ma prawo do ubiegania sie o zapomoge, jesli jego dochody nie przekraczaja tak zwanego minimum socjalnego. Wazne jest takze, aby wszelkie zmiany w stanie zdrowia, sytuacji rodzinnej czy zawodowej, meldowac odpowiednim instytucjom, ktore w miare mozliwosci dopasuja wysokosc zasilku do zaistnialych potrzeb.

Dofinansowanie do nauki

2008-12-30T11:38:00.001-08:00
Praktyczne informacje o świadczeniach związanych z nauką

System świadczeń związanych z nauką wyróżnia kilka form dofinansowania, które zależą od rodzaju szkoły, pobieranej edukacji oraz wieku i sytuacji życiowej osoby występującej o dofinansowanie.

Dla rodziców

W przypadku dzieci uczęszczających do szkoły podstawowej podręczniki szkolne oraz pomoce naukowe są za darmo. W przypadku młodzieży uczęszczającej do gimnazjum czy liceum(szkolnictwo ponadpodstawowe) wszelkie materiały szkolne nie są refundowane przez rząd czy instytucje pozarządowe. Rodzice niepełnoletnich dzieci, które uczęszczają do szkoły ponadpodstawowej, mogą wystąpić o przyznanie im dofinansowania na dziecko, które nazywane jest tegenmoetkoming ouders. O dofinansowanie mogą ubiegać się rodzice, których dziecko 1 lipca 2008 roku było młodsze niż 18 lat i uczęszczało do jednego z rodzajów szkół ponadpodstawowych (vmbo, mavo, havo, vwo, vavo, bol, lwoo). Dofinansowanie należy się tylko rodzicom, których dzieci pobierają naukę w systemie dziennym. Rodzice, których dzieci uczęszczają do szkół specjalnych oraz pobierają edukację za granicą, nie mogą ubiegać się o tegenmoetkoming ouders. Obywatel polski mieszkający w Holandii i posiadający dzieci pobierające tu edukację może ubiegać się o przyznanie mu dofinansowania poprzez wypełnienie odpowiedniego formularza (dane zawarte w formularzu dotyczą między innymi oficjalnego adresu zamieszkania, BSN-numer, konta bankowego, więc przed rozpoczęciem załatwiania dofinansowania trzeba uregulować te kwestie), dostępnego na stronie: www.ib-groep.nl oraz kopii paszportu. Kwota dofinansowania zostanie wyliczona na podstawie wspólnych dochodów rodziców za rok podatkowy 2006. W wyliczeniu kwoty dofinansowania brane są pod uwagę dochody obojga rodziców bądź prawnych opiekunów dziecka oraz innych dzieci w rodzinie. Jeśli wspólny dochód za rok podatkowy 2006 nie przekroczył 31.773 euro, wtedy kwota dofinansowania będzie wypłacana w całości, natomiast jeśli wspólny dochód tę kwotę przewyższa, wysokość dofinansowania zostanie odpowiednio zmniejszona.

Dla pełnoletnich uczniów

W przypadku młodzieży, która w dalszym ciągu uczęszcza do jednej z wyżej wymienionych szkół ponadpodstawowych, ale właśnie ukończyła 18 lat, istnieje możliwość ubiegania się o tegenmoetkoming scholieren, czyli dofinansowania dla ucznia, które będzie on otrzymywał na własne konto bankowe. Każdy pełnoletni uczeń szkoły ponadpodstawowej ma prawo do podstawowego dofinansowania w kwocie 98,51 euro, jeśli mieszka z rodzicami, oraz 229,67 euro, jeśli mieszka samodzielnie. Istnieje możliwość ubiegania się o dodatkowe formy dofinansowania, takie jak zwrot kosztów związanych z materiałami szkolnymi czy opłatą kursów. Chcąc ubiegać się o tę formę dofinansowania, uczeń musi uczęszczać do jednej z wyżej wymienionych szkół, a także być w wieku 18-30 lat. Przy określaniu wysokości dofinansowania będą brane pod uwagę także dochody rodziców. Specjalnym zasadom dofinansowania podlegają osoby, które pobierają edukację w systemie zaocznym, a także uczniowie beroepsonderwijs, polegającym na łączeniu pracy oraz edukacji. Zazwyczaj osoby te są pełnoletnie i mogą same ubiegać się o przyznanie im dofinansowania. Ze względu na to, iż w zdecydowanej większości osoby te posiadają źródła dochodu, a często mają także partnera i dzieci, trudno jednoznacznie wymienić zasady przyznawania form dofinansowania dla tej grupy. Wszelkie informacje dostępne są na stronie IB-groep pod hasłami: tegenmoetkoming deeltijders (dofinansowanie dla studentów szkół zaocznych) oraz studiefinanciering in het beroepsonderwijs (stypendia dla studentów edukacji zawodowej).
Dla studentów

Studenci studiów wyższych także mogą ubiegać się o różne formy dofinansowania oraz o stypendia. Poza bezzwrotnymi formami dofinansowania, które są określane jako darowizna, student może się także ubiegać o przyznanie mu kredytu (maksymalna kwota kredytu to 829,24 euro miesięcznie), który po ukończeniu studiów musi zostać zwrócony. W przypadku studentów posiadających partnera, którego dochody nie przekraczają ustalonej kwoty 8.129 euro, mogą oni wystąpić o przyznanie dodatku dla partnera (partnertoeslag) w wysokości 535,11 euro. Także student, który nie ma partnera, ale ma pod opieką dziecko poniżej 18. roku życia, może wystąpić o przyznanie mu dodatku dla rodzica (eenuodertoeslag), którego wysokość wynosi 428,21 euro miesięcznie. W przypadku studiów oraz form dofinansowania szkolnictwa wyższego należy zawsze pamiętać, iż student posiadający obywatelstwo polskie może studiować na uczelni holenderskiej i ubiegać się o przyznanie mu stypendium, ale wszelkie formalności związane z zapisaniem się na studia oraz wystąpieniem o stypendium powinien rozpocząć odpowiednio wcześnie, aby niezbędne dokumenty były gotowe na czas.

Dla (przyszłych) nauczycieli

Ostatnia formą świadczeń związanych z nauką jest dofinansowanie dla nauczycieli. Ta forma pomocy jest adresowana do wszystkich studentów, którzy studiują na uczelniach czy akademiach pedagogicznych przygotowujących do zawodu nauczyciela. W zdecydowanej większości osoby te nie mają prawa do otrzymywania stypendium, a bezzwrotną formą wsparcia w ich przypadku jest dofinansowanie dla nauczycieli (tegenmoetkoming leraren). Maksymalna kwota dofinansowania wynosi 567,23 euro w przypadku refundacji kosztów związanych z opłatą kursów i edukacji oraz 647,16 euro w przypadku dofinansowania do wydatków szkolnych. W przypadku osób, które w roku podatkowym 2006 otrzymały dochód nie przekraczający kwoty 31,773 euro, kwota zasiłku będzie wypłacana w całości, a osoby o dochodach wyższych otrzymają dofinansowanie odpowiednio zmniejszone.

Ubezpieczenie dla ZZP

2008-12-30T11:35:00.000-08:00

Dobrowolne ubezpieczenia dla osób prowadzących działalność gospodarczą
Wszystkie osoby, które posiadają legalną pracę, zostają automatycznie ubezpieczone przez swojego pracodawcę na wypadek choroby (ziektewet-verzekering), ciąży (należy do ubezpieczenia wchodzącego w skład ziektewet), niezdolności do pracy (WAO bądź WIA-verzekering) oraz bezrobocia (WW-verzekering). Natomiast osoby prowadzące własną działalność gospodarczą mogą skorzystać z prawa do dobrowolnego ubezpieczenia od powyższych przypadków.
4 rodzaje ubezpieczeń dla ZZP
Spośród czterech dobrowolnych ubezpieczeń osoba może wybrać tylko te formy ubezpieczenia, które uważa za najodpowiedniejsze dla siebie, bądź też ubezpieczyć się na wypadek wystąpienia wszystkich przewidzianych okoliczności. W każdej chwili ma także możliwość anulowania ubezpieczenia bez terminu wypowiedzenia czy wzięcia innej formy ubezpieczenia. Także przy określaniu kwoty ubezpieczenia istnieje możliwość wyznaczenia stawki, na jaką dana osoba chce się ubezpieczyć, z tym, że kwota ta nie może przekroczyć maksimum dziennego wynagrodzenia uzyskiwanego z prowadzenia działalności gospodarczej. Składka ubezpieczenia jest pobierana co miesiąc i zostaje to potwierdzone fakturą. Dobrowolne ubezpieczenie znajduje się w ofertach wielu firm ubezpieczeniowych, a także UWV (Agencji Opieki Społecznej – Uitvoeringsinstituut Werknemers Verzekeringen). Dobrowolne ubezpieczenie w UWV obejmuje ubezpieczenie na wypadek choroby, ciąży oraz niezdolności do pracy. Aby w razie zaistnienia jednej z podanych sytuacji móc się ubiegać o otrzymanie zasiłku, należy opłacać składki na ubezpieczenie na wypadek choroby – ziektewet oraz WIA, a w przypadku osób pracujących jako pomoc (czy to w zakładzie państwowym jako alfa-hulp, czy w domach prywatnych) – także WW-verzekering, na wypadek utraty pracy. Z ziektewet osoba jest ubezpieczona na wypadek utraty otrzymywania dochodów w przypadku choroby. Jeśli osoba jest chora dłużej niż 2 dni, może się ubiegać o przyznanie jej zasiłku chorobowego. Długość otrzymywania zasiłku nie może przekraczać okresu 104 tygodni. Kwota zasiłku ustalana jest na podstawie dziennej stawki dochodów, jaką osoba otrzymywała przed chorobą, i stanowi 70% tej kwoty. W trakcie choroby osoba musi aktywnie brać udział w programie przygotowującym ją do powrotu do pracy (re-integratietraject). W tym czasie, w uzgodnieniu z lekarzem i doradcą zawodowym, osoba chora szuka takiej formy pracy, która pozwala jej powrócić na rynek pracy w wymiarze godzin, jaki jest ona w stanie wykonywać.
ZEZ-uitkering, czyli zasiłek macierzyński
W przypadku ciąży osoba posiadająca własną działalność gospodarczą może ubiegać się o przyznanie jej zasiłku macierzyńskiego. Osoba taka podlega zasadom przyznawania zasiłku macierzyńskiego zawartym w tzw. ZEZ-uitkering, który reguluje zasady dotyczące zasiłku macierzyńskiego dla osób prowadzących własną działalność, wykonawców wolnych zawodów (na przykład: freelancer, pomoc domowa, artysta). Aby otrzymywać zasiłek, należy wypełnić i wysłać odpowiedni formularz, który dostępny jest na stronie internetowej UWV (www.uwv.nl/particulieren/ziek-of-zwanger). Należy to zrobić 2-4 tygodnie przed planowaną datą rozpoczęcia otrzymywania zasiłku. Niezbędnymi dokumentami, jakie trzeba przedstawić UWV, są także: zaświadczenie o ciąży (zaświadczenie może wydać położna, ginekolog bądź lekarz rodzinny) oraz rozliczenie podatkowe za ostatni rok. Wysokość zasiłku zostanie naliczona na podstawie przychodów za ostatni rok podatkowy. Maksymalna wysokość zasiłku, która bez względu na dochody nie może być przekroczona w roku 2008, wynosi około 1300 euro.
WAZ-uitkering dla niezdolnych do pracy
Trzecią formą dobrowolnego ubezpieczenia jest ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy dla osób prowadzących własną działalność (Wet Arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen – WAZ). Do 2004 roku WAZ był ubezpieczeniem obowiązkowym i osoby, które podlegały temu systemowi opieki społecznej, mogą w dalszym ciągu z niego korzystać, a w razie choroby ubiegać się o zasiłek (WAZ-uitkering). Od 1 sierpnia 2004 roku nastąpiła zmiana w tej formie ubezpieczenia, a WAZ został zastąpiony dobrowolnym ubezpieczeniem na wypadek choroby (Ziektewetverzekering oraz WIA-verzekering). Wszystkie osoby prowadzące własną działalność gospodarczą, które korzystały z zasiłku na wypadek niezdolności do pracy przed 2004 rokiem i na skutek poprawy stanu zdrowia lub wyjazdu za granicę bądź jeszcze innych przyczyn przestały dostawać zasiłek, mogą po spełnieniu szeregu warunków ponownie wystąpić o przyznanie WAZ-uitkering. Osoba, która nie ukończyła 65 lat i jest mniej niż w 75% niezdolna do pracy, może wystąpić o przyznanie jej zasiłku. Kwota zasiłku jest ustalana na podstawie przychodów, jakie otrzymywała osoba przed chorobą, ale nie wyższa niż minimalne wynagrodzenie. W przypadku osób, których wysokość zasiłku nie przekracza minimum socjalnego, istnieje możliwość ubiegania się o zapomogę. Równolegle z otrzymywaniem zasiłku istnieje także możliwość podjęcia pracy, jeśli stan zdrowia na to pozwala. Kwota zasiłku zostanie w takiej sytuacji wyliczona na podstawie uzyskiwanych w ten sposób dochodów. Osoby, które rozpoczęły własną działalność gospodarczą po 1 sierpnia 2004 roku, mogą wykupić WIA, które jest ubezpieczeniem gwarantującym otrzymywanie zasiłku w sytuacji, kiedy osoba prowadząca własną działalność na skutek wypadku czy choroby nie może więcej pracować. W przypadku osoby przewlekle chorej po 104 tygodniach otrzymywania zasiłku chorobowego lekarz UWV bądź doradca zawodowy doradzą danej osobie, jaki rodzaj pracy może ona jeszcze wykonywać, biorąc pod uwagę jej ograniczenia zdrowotne. Aby móc otrzymywać WIA, należy: być niezdolnym do pracy w 35% procentach, co określi lekarz, a kwota, jaką osoba może zarabiać z jej ograniczeniami zdrowotnymi, nie przekracza 65% kwoty, jaką otrzymuje osoba zdrowa z podobnymi kwalifikacjami i poziomem wykształcenia.

Świadczenia dla niepełnosprawnych

2008-12-30T11:27:00.000-08:00
Wykaz świadczeń, na jakie mogą liczyć niepełnosprawni w Holandii

Holenderski system opieki społecznej przewiduje szereg dofinansowań dla osób niepełnosprawnych. Przedstawiamy dwie formy świadczeń: prawo społecznego wsparcia (Wmo) oraz zasiłek dla niepełnosprawnych (Wajong).

Prawo społecznego wsparcia

Wszelkie niezbędne zmiany mieszkaniowe, takie jak dostosowanie łazienki czy toalety do potrzeb niepełnosprawnego, instalacja windy czy przebudowa mieszkania, można przeprowadzić w porozumieniu z gminą, uzyskując dofinansowanie bądź zupełną refundację kosztów. Do 1 stycznia 2007 roku obowiązywało Prawo zaopatrzenia niepełnosprawnych (Wet voorzieningen gehandicapten – WVG), które regulowało wszelkiego rodzaju kwestie związane z ułatwieniem życia niepełnosprawnemu obywatelowi i normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. Od 1 stycznia 2007 roku prawo to zostało zastąpione nową regulacją, nazywaną Prawo społecznego wsparcia (Wet maatschappelijke ondersteuning – Wmo). Organem odpowiedzialnym za przyznawanie dofinansowania jest fundacja gminna (het Gemeentefonds). Z tego względu, iż to gminy odpowiedzialne są za przestrzeganie Wmo, zasady przyznawania i uzyskiwania Wmo mogą być różne w poszczególnych rejonach Holandii i zależne od możliwości finansowych gminy oraz postanowień władz gminnych. Wmo jest adresowane dla osób niepełnosprawnych, chronicznie chorych oraz osób starszych, które ze względu na wiek mają ograniczenia fizyczne. Wmo przewiduje pomoc w następujących dziedzinach: pomoc domowa, dostosowanie domu do specyficznych potrzeb, wózek inwalidzki czy inne urządzenia pomagające w transporcie, karta do parkowania dla osób niepełnosprawnych. Gminy mają na celu pomoc osobom długotrwale chorym czy niepełnosprawnym, więc w przypadku tymczasowej, krótkotrwałej pomocy Wmo nie ma zastosowania. Na przykład w sytuacji, kiedy osoba ze złamaniem obu nóg potrzebuje na pewien czas wózka inwalidzkiego, aby móc się poruszać, nie uzyska pomocy z funduszu gminnego. Aby móc skorzystać z pomocy gminy w jednym z wyżej wymienionych wypadków, należy udać się do gminy odpowiadającej miejscu zamieszkania, gdzie zazwyczaj znajduje się specjalne okienko nazywane Wmo-loket. Tam należy wypełnić formularz, w którym oprócz standardowych pytań o adres i sofi-numer znajdują się także pytania o wysokość dochodów, aby gmina mogła wyliczyć kwotę, jaką osoba wnioskująca o dofinansowanie musi zapłacić z własnej kieszeni (tzw. eigen bijdregen). Wysokość kwoty, jaką należy samemu dopłacić do Wmo, zależy od wspólnych dochodów osoby wnioskującej oraz jej ewentualnego partnera. Wszelkie szczegółowe informacje związane z Wmo można otrzymać bezpośrednio w urzędzie gminy bądź pod bezpłatnym numerem telefonu 0800-8051.

Zasiłek dla młodych niepełnosprawnych – Wajong

Drugą formą świadczeń społecznych dla osób niepełnosprawnych jest Wajong. Specjalnie dla osób w młodym wieku, których dotknęło kalectwo, istnieje zasiłek na wypadek niezdolności do pracy młodych osób niepełnosprawnych, nazywany w skrócie Wajong (De Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggendicapten). Należy spełnić wiele warunków, aby móc otrzymywać zasiłek, między innymi: niepełnosprawność nastąpiła przed 17. rokiem życia bądź osoba przed ukończeniem 30. roku życia na skutek kalectwa czy długotrwałej choroby nie jest w stanie pracować, ale studiuje. Cała lista warunków, jakie ubiegający musi spełnić, dostępna jest na stronie Agencji Opieki Społecznej (Uitvoeringinstituut Werknemers Verzekeringen – UWV), na którą odsyłamy wszystkich zainteresowanych tematem świadczeń społecznych dla niepełnosprawnych (www.uwv.nl/wajong). Należy podkreślić, że jak w wielu innych przypadkach, także w kwestii zasiłku dla niepełnosprawnych zawsze należy osobiście udać się do odpowiedniej instytucji i przedstawić osobistą sytuację, ponieważ prawo holenderskie przewiduje wiele możliwości odwołania się, a często osoby, wydawałoby się, nie spełniające warunków określających przyznanie zasiłku, mogą go w szczególnych sytuacjach otrzymywać. Wysokość zasiłku zostaje ustanowiona na podstawie stopnia niepełnosprawności, który określą lekarze i doradcy zawodowi UWV. Zasadą jest, że osoba musi być minimum w 25% niezdolna do pracy, aby móc ubiegać się o przyznanie jej Wajong. Maksymalna kwota zasiłku, którą otrzymują osoby zupełnie niezdolne do pracy, stanowi 75% obowiązującej stawki minimum wynagrodzenia dla młodzieży (minimum jeugdloon, inaczej nazywane Wajong grondslag). W zależności od stopnia niezdolności do pracy kwota ta będzie ulegała zmianom.

Zapomoga oraz korting dla niepełnosprawnych

Jeśli osoba otrzymująca Wajong nie posiada dochodów odpowiadających minimum socjalnego, wtedy może ona wystąpić o przyznanie jej zapomogi. Należy to zrobić równocześnie ze składaniem wniosku o przyznanie zasiłku dla niepełnosprawnych albo w ciągu 6 tygodni po otrzymaniu decyzji o przyznaniu Wajong. Istnieje także możliwość otrzymania wyższej kwoty zasiłku, jeśli osoba wymaga szczególnej opieki, na przykład ze strony pomocy domowej czy pielęgniarki. W takiej sytuacji kwota zasiłku może wynosić 85%, a nawet 100% Wajong-grondslag. Osoba otrzymująca zasiłek może także pracować w wymiarze godzin, na jaki pozwala jej niepełnosprawność czy choroba. Warto wiedzieć, że osoba otrzymująca Wajong ma także prawo do otrzymywania tzw. kortingu dla młodych niepełnosprawnych (de jonggehandicaptenkorting), który jest zwolnieniem z części podatku. W roku 2008 kwota tego kortingu wynosi 666 euro. Niepełnosprawny otrzymujący tylko Wajong od UWV dostaje zwrot kortingu od tej instytucji, natomiast osoby, które korzystają także z innych form pomocy, muszą same ubiegać się o zwrot bezpośrednio w urzędzie podatkowym (Belastigdienst). W przypadku osób, które pomimo niepełnosprawności pozostają aktywne zawodowo, także pracodawca może wystąpić o przyznanie kortingu dla swego pracownika, którego wartość będzie dołączana automatycznie do pensji. Pracodawca nie jest zobowiązany do śledzenia sytuacji osobistej swego pracownika i to na tym ostatnim ciąży obowiązek dopilnowania kwestii związanych z otrzymywaniem kortingu. Osoby, które w poprzednich latach z różnych przyczyn nie otrzymały zwrotu z urzędu podatkowego, mogą wciąż ubiegać się o zwrot należącego się im kortingu za ostatnie 5 lat, jeśli przez te lata niepełnosprawny otrzymywał Wajong bądź inny zasiłek. Czas składania wniosków o zwrot zaległego kortingu (maksimum 5 lat wstecz) upływa 31 grudnia 2008 roku. Każdą zmianę w stanie zdrowia osoby otrzymującej zasiłek należy zgłaszać w UWV, ponieważ poprawa bądź pogorszenie się stanu zdrowia mogą (ale nie muszą) mieć wpływ na wysokość otrzymywanego zasiłku. W przypadku osoby, której stan zdrowia się poprawił i na przykład może ona pracować w większym wymiarze godzin niż do tej pory, kwota zasiłku zostanie dopasowana do zaistniałych okoliczności. W przypadku osoby, której stan zdrowia się pogorszył i na przykład osoba ta nie jest w stanie w ogóle pracować albo może pracować mniejszą liczbę godzin, albo wymaga szczególnej opieki, co wiąże się z dodatkowymi kosztami – wysokość zasiłku może zostać podwyższona. W niektórych przypadkach stan zdrowia niepełnosprawnego nie ma wpływu na wysokość zasiłku, lecz i tak zmiany należy zgłaszać poprzez formularz zamieszczony na stronie UWV.

Nauka holenderskiego za darmo

2008-11-17T01:09:00.000-08:00
Sprawdź czy i Ty masz prawo do nieodpłatnego kursu integracyjnego? Kurs integracyjny (Inburgeringscursus) jest projektem, który ma celu naukę języka holenderskiego oraz wiedzy o społeczeństwie i orientacji na rynku pracy. Obowiązujące od 1998 prawo o integracji nowoprzybyłych (De Wet Inburgering Nieuwkomers – WIN) określa, dla kogo jest on obowiązkowy (uchodźcy, obcokrajowcy spoza EU), choć wszyscy obcokrajowcy, także Polacy, po spełnieniu określonych warunków, mogą także wziąć w nim udział. Podkreślić jednak nalezy, iz o udziale w kursie, osób nie objętych obowiązkiem integrowaniaży w kompetencji gminy i zalezy od mozliwości finansowych poszczególnych gmin. W przypadku Polaków wymagane jest zameldowanie w Holandii i sofi-nummer. Aby zapisać się na taki kurs, należy zgłosić się do urzędu gminy (gemeente) w miejscu zamieszkania. Właściwy kurs poprzedza badanie – Inburgeringonderzoek, które ma na celu jak najprecyzyjniejsze określenie planu nauki zainteresowanego. Najpierw odbywa się rozmowa wstępna (intakegesprek), w której należy spodziewać się testu ze znajomości języka niderlandzkiego oraz ogólnej wiedzy o Holandii. Po części pisemnej następuje część ustna, która w znacznej mierze dotyczy planów zawodowych zainteresowanej osoby, bo kurs ma na celu nie tylko naukę języka, ale przede wszystkim pomoc w znalezieniu pracy lub w przypadku osób pracujących– pomoc w podniesieniu kwalifikacji i poprawie sytuacji zawodowej. Gemeente może także zdecydować, aby zainteresowany uczestniczył w dodatkowych rozmowach w CWI (centrum voor werk en inkomen – odpowiednik polskiego biura pracy) oraz w szkole językowej (zazwyczaj jest to ROC – Regionaal Opleidings Centrum). Po wszystkich rozmowach gemeente sporządza raport (tzw. essessment rapport), który otrzymuje także zainteresowany, znajdują się w nim wytyczne dotyczące nauki, takie jak: obecny poziom znajomości języka oraz spodziewany poziom po ukończeniu kursu, cel nauki itd. Także list ze szkoły językowej o miejscu i terminie rozpoczęcia kursu zainteresowany otrzymuje pocztą. Podczas inburgeringscursus największy nacisk kładziony jest na naukę języka, wiedzy o społeczeństwie holenderskim (kultura, obyczaje, prawa i obowiązki) oraz orientację na rynku pracy (pomoc w znalezieniu pracy, a na życzenie zainteresowanego we współpracy z CWI organizacja testu dotyczącego orientacji zawodowej, porównanie dyplomów, porady). Podstawowy kurs integracyjny składa się z 600 godzin lekcyjnych rozłożonych w czasie 1-1,5 roku, co może się wahać w zależności od wcześniejszej znajomości języka. Inburgeringscursus jest w stu procentach refundowany przez urząd gminy. Opłaty za materiały edukacyjne zależą jednak od urzędu gminy. Przykładowo w Amsterdamie wszystkie materiały naukowe kursant dostaje bezpłatnie, natomiast w Hadze musi sam za nie zapłacić. Podobnie ma się sprawa z egzaminem końcowym, zwanym inburgeringexamen, którego koszt wynosi 270 euro. Przy pomyślnym zdaniu egzaminu kursant nie musi za niego płacić, w przeciwnym razie sam musi ponieść koszt ponownego przystąpienia. Najlepiej jest więc zasięgnąć informacji w najbliższym urzędzie gminy o inburgeringcursus. Ważne jest, aby dobrze zapoznać się z regulaminem uczestnictwa, ponieważ w razie niewywiązania się z zawartej z gemeente umowy należy liczyć się z grzywną. Należy przede wszystkim wziąć pod uwagę czas trwania kursu oraz rozkład zajęć, który może na przykład kolidować z pracą, podczas gdy warunkiem ukończenia kursu jest 80-procentowa frekwencja. Kurs jest szczególnie wart polecenia dla osób posiadających minimalną wiedzę z zakresu języka holenderskiego oraz norm i zwyczajów holenderskich. Jego wielką zaletą jest przy tym nauka w niepowtarzalnym, międzynarodowym towarzystwie. Ułatwienia dla mam: Urzędy gmin chcą zachęcić jak największą liczbę osób do uczestnictwa w ingurgeringscursus, dlatego wprowadziły także ułatwienia dla kobiet mających małe dzieci. Kursantki mogą liczyć na zwrot kosztów za opiekę nad dziećmi w czasie trwania lekcji.

Atrakcje Domu Polskiego

2008-11-17T00:28:00.000-08:00
W Holandii nie można narzekać na nudę. Pod warunkiem, że nie pada :) Będę na bieżąco informować Was o wydarzeniach kulturalnych i nie tylko, w których warto wziąć udział. Na początek zachęcę Was do wzięcia udziału w atrakcjach przygotowywanych przez Dom Polski w Amsterdamie.

Aktualna oferta Domu Polskiego to:

Spotkania w kawiarence "Otwarte Drzwi", które odbywają się w każdą środę o 19-tej.

W sobotę, 24 stycznia o godzinie 15-tej, nastąpi oficjane otwarcie imprezy cyklicznej "Salon poetycko-muzyczny" pod patronatem redakcji kwartalnika "Scena Polska". Miłośnicy poezji i muzyki będą mogli, wraz z prowadzącymi spotkanie: Gienkiem Brzezińskim, Zofią Schroten-Czerniejewicz oraz Ewą Wagner, wysłuchać krótkiego koncertu oraz omówić program kolejnych spotkań. Spotkanie inauguracyjne poświęcone jest wspomnieniom poetki Wandy Sieradzkiej.

Kolejną imprezą będzie się wieczór poświęcony pamięci Czesława Niemena, który planowany jest na niedzielę 1 lutego o godzinie 18-tej. Solista zespołu Trubadurzy, Piotr Kuźniak, wykona złote przeboje w 5 rocznice śmierci Niemena. Zapisy na koncert przyjmowane są pod numerem 0612342882, cena biletu to 12 euro.

W Domu Polskim znajduje się takze biblioteka (otwarta w poniedziałki i czwartki), odbywają się spotkania par mieszanych (w czwartki) czy spotkania: z prawnikiem, położną, pracownikiem socjanym i wiele innych atrakcji, jak aerobic w rytmie salsy oraz nauka holenderskiego.

„Jak być piękną na codzień i od święta” - Lekcje makijażu

Dom Polski w Amsterdamie zaprasza na cykl spotkań pt „Jak być piękna na codzień i od święta” czyli lekcje makijażu. Celem spotkań jest nauka makijażu oraz zaprezentowanie różnorodnych technik wykonywania makijażu. Zajęcia będą prowadzone w małych grupach po to aby, każda osoba biorąca udział w warsztacie miała poczucie maksymalnie wykorzystanego czasu dla siebie, jak również otrzymała wystarczająca ilość uwagi oraz porad od wizażysty. O programie prowadzonych przez siebie zajęć Pan Paweł Nowaczek - wizażysta mówi “Na warsztach bazuje na takim samym programie i zajęciach, które sam kiedyś dostawałem. W trakcie kursu będę podawał podstawowe informacje o produktach, typie cery i dostosowaniu kosmetyków, formy twarzy, korekcji i kamuflażu, informacje o kolorach, naturalnym makijażu na co dzień, makijażu dostosowanym do pracy, makijażu dla kobiet w okularach, będę również osobiście radził jak podkreślić pozytywne cechy swojej urody. W trakcie zajęć będziemy korzystać wyłącznie z produktów do makijażu na bazie naturalnych składników, uczestnicy otrzymają również informacje dotyczące tych kosmetyków na piśmie.Warsztaty są skierowane do osób chętnych nauczyć się metod prawidłowego, dostosowanego do ich typów urody makijażu. Każda z uczestniczek będzie miała okazję otrzymać indywidualną poradę od profesjonalisty w dopasowaniu kolorów oraz odpowiednich dla swojej urody kosmetyków". Prowadzący warsztat: Paweł Nowaczek, słynny wizażysta i kosmetyk w Holandii, naucza jak być piękna na codzień i od święta. Kiedy: 2 razy w miesiącu w poniedziałki

Czas: od 15.00 do 19.00

Gdzie: Dom Polski, Entrada 400-401, 1096 EL Amsterdam-Duivendrecht

Ilość uczestników: 4 osoby max.

Jerzyk: polski/niderlandzki

Cena: 49 euro za lekcje

Zapisy: Dom Polski, tel. +31-6-1234-2882 Dojazd: Przystanek metra Van der Madeweg. Ze stacji NS Amsterdam Centraal lub Amstel: Linia 53 w kierunku Gaasperplas lub linia 54 w kierunku Gein. Ze stacji Amsterdam Sloterdijk, Lelylaan, Zuid-WTC lub RAI. Linia 50 w kierunku Gein. Ze stacji Bijlmer lub Duivendrecht: Linia 50 w kierunku Isolatorweg lub linia 54 w kierunku Centraal Station. Od przystanku Van der Madeweg: Przy wyjściu z metra, skręcić w lewo; Po około 50 metrach (przy tabliczce "Entrada") skręcić w lewo; Idąc drogą, po prawej stronie znajduje się budynek Entrada 400. Siedziba Domu Polskiego znajduje się na trzecim piętrze. Dojazd samochodem: Kierować się na obwodnicę Amsterdamu A10; Zjechać na S111 – Amstel Business Park (południowo wschodnia część ringu pomiędzy Amstel i Watergraafsmeer, na granicy Ring Zuid en Ring Oost; Przy końcu zjazdu, kierować się na prawo – kierunek Entrada; Parking (gratis) przy budynku Entrada 400.

Kwiatowe szaleństwo

2008-11-16T13:59:00.000-08:00

Bloemencorso w Zuid-Holland

Wiatraki, ser i tulipany, to nasze pierwsze skojarzenia na temat Holandii. Tulipany, i tysiące innych kwiatów, które co roku zachwycają miliony turystów, odwiedzających ten najbardziej kolorowy kraj Europy. Wiosna to szczególna pora roku dla milośnikow kwiatów. W parkach, przy chodnikach, na działkowych kląbikach, wzdłóż scieżek rowerowych i na hektarach pól, rosną setki rodzajów kwiatów, które eksplodują kolarami i zapachami. Ale Holendrzy nie ograniczają się jedynie do prostego posadzenia kwiatów, lecz eksperymentują, wykorzystując ten kruchy budulec do tworzenia sztuki niepowtarzalnej i jedynej w swoim rodzaju. Corocznie organizowane są w całym Królestwie Niderlandów parady kwiatów, nazywane Bloemencorso, w których Holendrzy mogą dać popis swoim mistrzowskim umiejętnością w sztuce kwiatowej. Bloemencorso to parada kwiatów, która zachwyca nie tylko pięknem barw i form, ale także zapachem. Na platformach stoją konstrukcje, przedstawiające różne figury: postacji, rzeczy czy zwierząt, które zbudowane są z tysięcy kwiatów. Ruchome platformy ciągnięte są przez przystrojone samochody bądź traktory ulicami miast, przyciągajac rzesze zwiedzających. Nie tylko miejscowa ludność wychodzi na ulice, by podziwiać te kwiatowe cuda, ale specjalnie na ten czas do Holandii zjeżdżają wycieczki z całego świata. Miałam okazję uczestniczyć w paradzie kwiatów, która odbyła się 26 i 27 kwietnia w prowincji Zuid-Holland. Bloemencorso van Bollenstreek naar Haarlem nazywane jest "buzią lata", ponieważ jest pierwszą paradą kwiatów w roku. Tematem tegorocznej 61-szej edycji byly "Wakacje" ("Vakantie"). Setki wolontariuszy pracowaly od środy popoludniu (23 kwietnia), nad przystrajaniem konstrukcji w Klinenberghallen w miejscowości Sassenheim. Ze względu na krótką żywotność wykorzystywanego materiału, wszystko musiało odbyć się w przeciągu dwóch dni, zwanych dniami budowania. Miejsce przystrajania figur bylo otwarte dla zwiedzających. Po uiszczeniu opłaty w wysokości 4 euro można bylo zobaczyć jak stalowe lub drewniane kontrukcje zmieniały się w cudne, kwiatowe kompozycje. W piątkowy wieczór orszak składający się z ponad 20 oświetlonych platform oraz około 30 specjalnie przyozdobionych pojazdów, przy akompaniamencje zespołów i kapeli muzycznych, przejechał ulicami Noordwijk. Platformy zostały ustawione na placu Noordwijkerhout, gdzie zostały poddane ocenie profesjonalnego jury. Za najpiekniejszą kompozycję Bloemencorso 2008 uznano "Op Safari", wykonane przez Corsogroep KAVB Hillegom-Haarlem. Drugie miejsce zajęła KAVB Noordwijkerhout z "Asian Parade", natomiast trzecie miejsce przypadło platformie "Strandvakantie", wykonanej przez Bloemenbadplaats Noordwijk. W kategorii "steekwerk", w ktorej oceniana jest staranność wykonania, wygrała konstrukcja "Het Verre Oosten", wykonana przez Keukenhof. W sobotni poranek o 9-tej kolorowa parada wyruszyla z Noordwijk i po pokonaniu odległości 40 kilometrów, wieczorem dotarła do Haarlemu. Późnym wieczorem na ulicy de Dreef w Haarlem platformy zostały ustawiane i oswietlone i pozostaly tam do niedzieli do 19-tej. W tym czasie można było wszystkie eksponaty podziwiać i robić zdjęcia. Bloemencorso Bollenstreek przyciąga corocznie od 800.000 do miliona zwiedzających, którzy poza podziwianiem kwiatowych figur, mogą też wziąć udział w innych atrakcjach, takich jak: jarmark kwiatów i roślin, oraz bawić się w wesołym miasteczku .
Według szacunków, w tegorocznej paradzie, wzięło udział ponad 1,2 miliona zwiedzających, co stanowi rekord w porównaniu z latami poprzednimi. Fakt ten można zawdzięczać słonecznej pogodzie, ale także zmianie trasy parady, która w tym roku po raz pierwszy przebiegała wzdłuż najpiekniejszego ogrodu świata- Keukenhof. Parada przejęchała także przez najsłynniejsze miasta i miasteczka cebulkowe: Sassenheim, Lisse, Hillegom i Bennebroek.

Holenderska przygoda

2008-11-16T09:35:00.000-08:00
Moja holenderska przygoda rozpoczęła się 6 lat temu. Czas nieubłagalnie mija a mnie wciąż wydaje się, jakbym przybyła tutaj wczoraj. Holandia wciąż mnie zaskakuje i muszę się jej uczyć każdego dnia na nowo. Tyle zwyczajów, dotąd mi nieznanych i tyle miejsc, które warto zobaczyć. Bo w błędzie jest ten, kto sądzi, że Królestwo Niderlandów, to tylko wiatraki i woda :)
Zamierzam na moim blogu pokazywać tę ogólnie znaną "twarz" Holandii, ale także odkrywać jej mniej znane oblicze. Rozczaruję wszystkich, którzy spodziewają się, że będę tutaj pisać o swoim życiu.
Oczywiście, że wszystkie teksty są mojego autorstwa, ale blog ten nie będzie zapiskiem wydarzeń z mojego życia, ale opowiadaniem o kraju mojej emigracji, jego zwyczajach, dziwactwach, zaletach i wadach.
Chcę pokazać innym, jak widzi Holandię, polska emigrantka!
Pozdrowienia z Holandii!!!